Vocking Blog!

Bodylotion is vloeibaar vet

2011-12-01T11:38:00.003+01:00

Vet houdt vrouwen behoorlijk bezig. Onze vrouwelijke vormen zijn er bijvoorbeeld van afhankelijk, vet maakt namelijk het verschil tussen cup A of dubbel E. Het klinkt oneerbiedig maar bij een gebrek aan vet in onze beha’s vullen we het desnoods op met siliconen. Op andere plekken willen we graag weer het vetpercentage van een gemiddelde slanke vent. Waarom vet juist op buik, billen en benen blijft zitten, komt door dezelfde hormonen die ervoor zorgen dat we minder behaard en gespierd door het leven gaan dan de mannen om ons heen. En misschien zijn het ook wel deze hormonen die ervoor zorgen dat we altijd wel wat te zeuren hebben. Over de rommel in huis, volgepropte vuilniszakken, deksels die niet goed vastgeschroefd zitten en uiteraard ook over te dikke billen met putjes. Dat jij en ik een buikje hebben, is iets waar Marilyn Monroe of welke andere pin-up uit de jaren vijftig niet van wakker lag. Maar tegenwoordig is een zacht, supervrouwelijk buikje niet meer iets waar we trots op zijn. We zien het als hardnekkig vet. Vet dat weg moet. Vet waarvan we hopen dat het in een middagje zomerzon wegsmelt.

En ja, dat gebeurt natuurlijk niet. Het enige vet wat wel smelt, gaat in de (frituur)pan en dát vet zou ons veel meer moeten bezighouden. Vet dat smelt op lage temperatuur is namelijk gezonder dan vet dat pas smelt in een hete pan. Het voedingscentrum heeft een mooi ezelsbruggetje bedacht: vast of verzadigd vet is verkeerd en vloeibaar of onverzadigd vet is oké. Maar zo simpel is het nog niet. Zo kreeg ik van een lezeres de vraag of palmolie nu wel of niet goed is. In de tropen is palmolie vloeibaar, maar in Nederland vast. Is palmolie dan in de tropen gezond en in Nederland niet? En wat te denken van slagroom: dat is vloeibaar en toch weten we allemaal dat slagroom niet echt gezond is. Ook margarine uit een kuipje is verwarrend: niet vloeibaar en toch volgens veel voedingsdeskundigen gezond op brood.

Dat het een verwarrend onderwerp is bleek wel in de snackbar in mijn dorp. Er hing een mooie sticker op de deur dat er verantwoord gefrituurd werd, maar op mijn vraag of ze in vloeibaar of vast vet bakten, barstte de frietbakker in lachen uit: “Als het vast vet zou zijn dan zouden de frieten er bovenop blijven liggen!” Ben ik verder maar niet op ingegaan. En al zou hij vast frituurvet gebruiken, ik vind het pedagogisch onverantwoord om mijn kinderen géén friet te laten eten. Mijn kinderen weten inmiddels dat patat voor af en toe is, net als chips en andere vette zaken. Ongemerkt steken mijn kinderen heel wat op over goede en minder goede voedingsmiddelen en ik vraag me wel eens af of dat gezond is. Bijvoorbeeld toen ik één van mijn jongens ooit insmeerde met bodylotion na een middagje zwembad. “Wat is dat eigenlijk, mam?” Ik antwoordde dat bodylotion een smeerbaar vet is wat je velletje soepel houdt. “Aha,” was zijn reactie, “gezond vet dus!”

Verkreukelde mandarijnen

2011-11-20T12:10:00.004+01:00

Vanaf oktober zijn er weer volop mandarijnen te koop. U weet wel, die leuke oranje bolletjes die zo handig zijn om mee te nemen naar school en werk.
Sommigen zien mandarijnen vooral als verantwoord stylingonderdeel van de fruitschaal. En je hebt uiteraard ook mensen die ze kopen omdat ze op een andere manier verantwoord zijn. Twee stuks fruit per dag is gezond. In de winkel shoppen ze nog vol goede moed een netje maar eenmaal thuis wordt het fruit eten weer vergeten. Want ze vinden een mandarijntje pellen zo’n gedoe of ze zijn bang zijn dat er pitjes in zitten.

Maar een mandarijn houdt niet van op de fruitschaal liggen. Die raakt uitgedroogd en keihard. Of erger, hij straft je met een soort Russische roulette: ben je net lekker mandarijnen aan het eten, zit er plotseling een vieze mandarijn tussen! En aan de buitenkant kun je niet zien welke dat is...
Mandarijnen kun je het beste koel bewaren, bijvoorbeeld in de groentelade van de koelkast.

Een andere categorie mensen weet dat. Want die zijn gek op de friszure mandarijn die vanaf oktober weer volop te krijgen is. Zij kunnen ook een clementine van een satsuma onderscheiden. Sommigen zeggen zelfs rustig te worden van het pellen van een mandarijn. Heel mindful peuteren ze al het wit van de partjes af. En ze eten gerust een heel netje achter elkaar op. Zonder zich af te vragen of twee mandarijnen voor één stuks fruit staan.
Weer een andere categorie mensen, meestal nog jong, gaan uit zichzelf niet voor een mandarijn. Maar ze vinden het best lekker als mama een mandarijn voor ze pelt.

En dan heb je nog de laatste groep mensen. Zij worden in november, rond Sintmaarten gevreesd door kinderen met lampionnen. Deze categorie bedoelt het goed en ziet de mandarijn als hét alternatief voor snoep. Sta je daar op 11 november met je zelf geknutselde lampionnetje een liedje af te raffelen. En dan krijg je geen snoep maar een mandarijn in je tas van deze goedwillende uitdelers. Als je die vergeet wordt een mandarijn een klein drama in de tas. Omdat hij geplet wordt. Of omdat je hem niet meteen opeet en dan verandert in iets onsmakelijks. Waardoor je wekenlang, zelfs als je moeder al het wit eraf haalt, geen mandarijntje meer hoeft. En dat was toch niet de bedoeling.

(dit bericht is eerder verschenen in het magazine van DEEN supermarkten)

Kloosterbonen

2011-10-10T19:28:00.003+02:00

Dit weekend verbleef ik in een klooster. Of eigenlijk in het stiltecentrum van de Sint Willibrordsabdij in Doetinchem. Dat maakt mijn eerste bonenestafettedag (zie www.bruinebonenbende.nl) lastig. Eten in een klooster is weliswaar sober. Maar monniken bidden niet alleen voor bruine bonen. Bij het ontbijt met brood, de warme maaltijd ’s middags en de broodmaaltijd ’s avonds stonden geen peulvruchten gepland. En invloed op de keuze is als gast ernstig beperkt.

Bij het ontbijt heb ik naast pindakaas op mijn brood (pinda’s zijn tenslotte peulvruchten) daarom voor mijn medegasten een bonenpreek afgestoken. Het is iedere keer weer verrassend dat het peulvruchtenverhaal in vruchtbare aarde valt. Net zoals veel mensen weten mijn toehoorders wel dat peulvruchten een mogelijkheid zijn. Maar ondanks alle voordelen van ‘de boon’ realiseren ze zich dat het te weinig op het menu staan. Dus bekeren tot het bonengeloof was niet nodig. Maar ik heb ze allicht weer een beetje warm gemaakt voor een maaltijd met bonen deze week.

Omdat ik in tegenstelling tot de monniken één keer per dag prediken wel genoeg vind, trok ik me daarna terug in de bibliotheek. Tot mijn verrassing stonden er niet alleen boeken over mindfulness, boeddhisme en van Anselm Grün (die inspireert tot spirituele en duurzame landbouw), maar ook een kookboek van Zuster Chiara Bots. Zij is claris van het klooster Sint-Josephsberg in Megen. Roerend in de pap kan zij God beleven en ondertussen heeft ze per seizoen veel verschillende recepten op papier gezet.

Ik ben niet gelovig en blijkbaar loop ik rond met allerlei vooroordelen over monniken en zusters. Maar het is opvallend hoe modern het kloosterleven klinkt. Biologisch tuinieren is bijvoorbeeld een vanzelfsprekendheid want Gods akker wil men niet vervuilen. De moestuin levert zoveel mogelijk verse producten voor de maaltijd, restjes worden hergebruikt en men leeft en eet naar de seizoenen. Werken in de moestuin en samen eten van de met zorg gekookte maaltijd geeft een gevoel van verbondenheid met het grote geheel. En volgens kenners is licht werk in de tuin te vergelijken met mediteren.

Het boek bevat grappige recepten zoals een gelei van paardebloemen en zelf yoghurt maken. Overigens opvallend veel recepten met linzen en bonen. Zuster Chiara is dol op kapucijners maar vindt ze moeilijk te krijgen. Zou ze zich realiseren dat de naam van deze peulvrucht komt van de de bruine pij van de Kapucijner monniken? In ieder geval staan kapucijners nu weer te pronken in de tuin met hun paarswitte bloemen. Ze worden door de zusters zo van het land gegeten maar ook gedroogd en gedopt voor de wintermaanden. En omdat er enkele zusters uit Indonesië in het klooster wonen is het genoemde recept met kapucijners best exotisch:

Kapucijners met kerrie en groenten
(voor 4 personen)
250 g kapucijners – gedroogd
2 kleine uien
teentje knoflook
1-2 tl kerriepoeder
2 preien
2 paprika’s
1 aubergine
klein blikje tomatenpuree
ketjap, zout
boter om te fruiten

Gedroogde kapucijners een nacht weken en koken in het weekwater. Zuster Chiara kookt ze altijd even flink door en zet daarna de pan in de hooikist. Het maken van de hooikist wordt ook in het boek beschreven maar de pan in bed zetten met het dekbed erover heen, schijnt ook te werken. Na anderhalf tot twee uur zijn de kapucijners dan gaar. Uien snipperen, knoflook door de knijper en samen met de kerrie fruiten. Dan de in ringen gesneden prei erbij, de fijngesneden paprika en in blokjes gesneden aubergine meebakken. Tomatenpuree erdoor met ketjap en zout naar smaak. Kapucijners en eventueel wat kookvocht om het smeuïg te maken. De zusters eten dit graag met zilvervliesrijst.

Het is een recept dat het in de gemiddelde studentenkeuken vast goed doet. Maar zoals de zusters zelf zeggen: “Als je je realiseert wat er allemaal nodig is geweest om het eten op je bord te krijgen, waardeer je het des te meer.”

Leve AGV!

2011-08-28T13:39:00.005+02:00

Ik heb veel kookgekken en eetliefhebbers in mijn omgeving. En net als ik, houdt u ook vast van heerlijk eten. Daarom voelt het alsof ik een bekentenis ga doen.

Op vakantie eet ik over het algemeen erg lekker. Maar na een dag in de auto vanaf een zuidelijk vakantieadres krijg ik ongelofelijk veel zin een Hollandse prak. En dat vertaal ik bij thuiskomst bijna altijd in kruimige aardappelen, diepvriesspinazie en een rundervink met jus. Geen culinair hoogstandje, ik weet het. Maar ik verheug me er dan echt op. “Oh, lekker mam!” is daarnaast de fijne reactie van mijn zoons. Waardoor ik iedere keer weer word aangemoedigd hetzelfde kostje op tafel te zetten na een lang of kort verblijf in het buitenland.

Ik wil hier dan ook een lans breken voor AGV (aardappelen, groente en vlees). Typisch Hollandse kost waar we soms een beetje denigrerend over doen. Sinds de jaren zestig in de vorige eeuw is de opmars begonnen van pasta, rijst, hartige taart en wraps. Inmiddels komt er het grootste gedeelte van de week een exotisch eenpansgerecht op tafel en schrikken veel mensen terug van een kilootje aardappels schillen.

Maar er is helemaal niks mis met AGV. Allereerst bestaat de helft van je bord uit groente terwijl dat bij de meeste buitenlandse gerechten maar de vraag is. De aardappelen zijn niet alleen vezelrijk maar leveren ook nog eens veel vitamine C. Verder een lekker stukje vlees, kip of vis voor de smaak en de bouwstoffen. Wat overigens best vervangen mag worden door iets vegetarisch. En na de vakantie is het overigens erg prettig dat het gemiddelde bordje AGV minder calorieën bevat dan spaghetti bolognaise, nasi goreng met saté of rijst met kipkerrie.

AGV in 2011:

- In september starten veel mensen met lijnen om de vakantiekilo’s kwijt te raken. Stop met speciale diëten en ga in deze maand aan de AGV! Vul deze warme maaltijd aan met een ontbijt en gezonde lunch. Een makkelijke, goedkope en gezonde manier om een paar kilo af te vallen.
- Gezond AGV bestaat uit 150-200 g groente, 150-200 g gekookte aardappelen en 100-125 g vlees, vis, kip of vleesvervanger.
- Kies voor (vette) vis of magere vleessoorten zoals tartaar, biefstuk, kipfilet. Of vraag op de vleesafdeling naar suggesties.
- Bak vlees of vis in een eetlepel vet per persoon. Kies olijfolie, bak-en-braad of mix van boter en olie. Dit is de basis voor een gezonde en magere jus. Zelfgemaakt is het lekkerst maar een zakje jus erbij kan best.
- Vindt u 200 gram sperziebonen ook een beetje veel op uw bord? Uw dagelijks portie groente wordt aantrekkelijker wanneer u voor meerdere soorten kiest. Of serveer bijvoorbeeld naast gekookte groente ook wat salade of rauwkost.
- Een uitje, wat champignons of kruiden maken uw jus en maaltijd aantrekkelijker. En het telt ook nog eens mee bij uw dagelijkse 200 gram groente. En een augurkje of komkommer in het zuur? Gewoon meetellen bij uw portie groente.

Verschenen in D-magazine september 2011

Water

2011-08-12T16:07:00.004+02:00

Waar denk je aan als je het woord zomer hoort? Dat vraag ik mijn zoon van elf. Ik denk zelf aan lekker fietsen in korte broek en niet aan lange mouwen en capuchons. Maar het eerste waar hij ondanks het weer op komt is op een luchtbedje dobberen en cocktails drinken! Liever nog wil hij zelf van een wildwaterglijbaan glijden. Dan mag ik van hem wel op een luchtbedje liggen.

Klinkt ook best goed. En voor een heerlijke cocktail ruil ik bij echt zomerweer mijn fietsje en korte broek graag om voor bedje en bikini. Want van in het zonnetje liggen krijg je dorst. Veel drinken is goed voor je. Zeker in een warme zomer. Je hebt dan snel meer nodig dan de normale anderhalve liter vocht per dag. En in de hitte hebben de meeste mensen niet zoveel zin in koffie en thee.

Een lekkere fruitige en koele cocktail is dan heerlijk. Maar dan wel zonder tic. Van alcohol moet je eigenlijk afblijven in de zon. Een koud biertje of een koele rosé klinkt aantrekkelijk in de middagzon. Toch is het als dorstlesser een slecht idee omdat het vocht onttrekt aan je lichaam en het nog sneller dan normaal naar je hoofd stijgt. En frisdrank is geen goed idee omdat er veel suiker in zit. Daar krijg je niet alleen veel calorieën mee binnen. Je krijgt door al die suikers alleen maar meer dorst.

Zomerfruit zoals perziken en aardbeien bevatten heel veel vocht en relatief weinig suikers. Het mooie van fruit is dat het naast vocht ook nog vitaminen, mineralen en vezels levert. Een stuk watermeloen is helemaal een topper. Beetje zoet met heel veel sap en dus een perfecte dorstlesser. En wist je dat in watermeloen ook veel lycopeen zit wat zelfs een beetje beschermt tegen zonnebrand?

Ik zou dus met een smoothie van aardbeien en watermeloen helemaal goed liggen in de zon. Overigens staat water bij mij op nummer één. Verveelt nooit, plakt niet, komt gratis uit de kraan en dat allemaal zonder calorieën. Helaas komt dat deze zomer ook met bakken uit de hemel....

eerder in iets gewijzigde vorm verschenen in het huisblad van DEEN supermarkten

Prei is een aanwinst voor je tuin

2011-02-11T09:19:00.002+01:00

Ik heb een moestuin. Of eigenlijk is mijn moestuin al vijf jaar een project waar ik in januari grootse plannen mee heb. Elke winter droom ik van grote stronken rabarber in mei, rijtjes bietjes en worteltjes in juni en lange zomers vol verse sla. Helaas stranden mijn fantasieën meestal medio maart als er gespit en geschoffeld moet worden. Tekort aan tijd is natuurlijk het beste excuus. Maar dat komt natuurlijk omdat mijn prioriteiten meestal niet liggen bij het braakliggend stukje achtertuin. Het onkruid wieden probeer ik nog wel eens uit te besteden. Mijn kinderen slepen er vaak een prima deal uit. Bijvoorbeeld een liedje downloaden voor een vierkante meter schone zwarte aarde.

Af en toe lukt het om een reepje grond moestuinklaar te maken zodat er wat geplant kan worden. In 2009 heb ik een dozijn jonge preitjes gekocht om uit te zetten op de plek waar ze groter konden groeien. De preitjes stonden mooi in wat slordige rijtjes door de tuin. Ik had namelijk niet genoeg omgespit voor een keurig peloton. Helaas was ik de preitjes vergeten. Prei is weliswaar erg lekker maar ook het hele jaar voor weinig te koop. Zelfs helemaal schoon en voorgesneden. Niks mis mee en lekker makkelijk.

Mijn dappere preitjes hebben de zware winter van vorig jaar overleefd. En wel zo goed dat ze, inmiddels dikke joekels van preiplanten, mij in de zomer van 2010 aangenaam verrasten. Gigantische bloemen verschenen er her en der in de tuin. En zelfs deze winter staan de bloemen nog parmantig boven het onkruid uit. Kortom, prei is een aanwinst voor je tuin. Maar mijn prei in de pan komt gewoon uit de winkel.

Eerder verschenen in maandelijks magazine van DEEN supermarkten

Lekker rood!

2011-02-07T20:54:00.006+01:00

Inmiddels weten erg veel mensen om mij heen dat ik regelmatig wat voor HAK doe. En dat is fijn om te weten als je verder leest. Want als je voor HAK werkt dan ben je niet tegen HAK. En dus ook niet tegen groenten uit een potje. Of uit blik of diepvries.

En dat klopt. Er is ook niets mis met de voedingswaarde van deze groente. Het gaat erg snel vanaf het land pot, blik of diepvries in. Daardoor zitten er meer vitaminen in dan wanneer groente eerst een paar dagen in de winkel ligt en daarna nog eventjes bij jou in de groentela. Maar ondanks een prima voedingswaarde, vind ik zelf verwerkt in eigen keuken meestal veel lekkerder.

Maar een potje rodekool is heerlijk, een blikje mais handig en peulvruchten zijn ideaal uit pot of blik. En door mijn prima relatie met HAK, heb ik wel ook andere producten uitgeprobeerd. Van doperwtjes kun je een heerlijke dip maken met munt en knoflook, van de (te) gare wortels maak je heel snel een romig soepje met verse gember en de spinazie is perfect door een snelle omelet. En voor je denkt dat dit een reclamepraatje wordt, dat klopt!

Want ik schreef in één van mijn vorige blogs al dat ik een voorkeur voor producten heb die anderen laten staan. Zoals biologische hazelnootpasta, citroenmarmelade en gedroogde linzen. En waarom kan ik op mijn dorp en wijde omgeving geen platte peterselie krijgen?

Maar nu dreigt er weer een ander product te verdwijnen waarvan ik denk dat veel mensen het heel lekker en handig vinden. De kleine select bietjes van HAK. Mooie, rode, kleine en niet zure bietjes die je heel handig door de salade kiepert. Of netjes rechtop zet op hartigetaartdeeg om er daarna geitenkaas en hazelnoot over te strooien en de oven in te schuiven. Ook een lekker dipje is zo gemaakt met komijn, lekkere olijfolie en wat citroensap. Of je prikt ze op een stokje prikt met basilicumblaadjes en kleine mozarellabolletjes.

Vind je groente uit pot of blik niks? Probeer de bietjes dan eens uit en laat weten wat je er van vindt. Misschien komen ze wel standaard in je kast te staan. Naast de tomatenpuree uit blik, de augurken uit pot en niet te vergeten de heerlijke maar dure blikjes confit d'Aubergines uit Frankrijk. Altijd handig, niks mis mee.

De overeenkomst tussen luiers en wijn en andere hamstertips

2011-01-17T09:59:00.007+01:00

Als je eerst leest dat de topman van Unilever waarschuwt voor een voedselcrisis, dan lijkt dit filmpje daar een direct gevolg van. Dikke rijen mensen die als hongerige wolven op de schappen afstormen om hun mandjes en karretjes te vullen met alles wat er (nog) voorhanden is.

Voor je zelf in paniek raakt en je boodschappentassen pakt: het schijnt allemaal reuze mee te vallen. Het filmpje laat juist zien wat er gebeurt als producten voor bijna niks (nouja, half geld) de supermarkt verlaten. Voedsel kost in Nederland relatief weinig in vergelijking met omringende landen. Maar in dit land zijn de oren meteen gespitst bij de woorden 'korting', 'gratis' en 'half geld'.

Ook bij onze supermarkt op het dorp was het enkele dagen geleden raak. Deze wordt omgebouwd tot een supermarkt van een grote andere keten. En dat betekende de laatste dag dat alles wegging voor half geld. Omdat ik die dag een pak wasmiddel moest hebben, liep ik tegen twaalven naar binnen. Het bleek een verlaten slagveld.

Volgens de eigenaar stonden een kwartier voor opening de mensen al klaar.
En wasmiddel blijkt een echt hamsterproduct. Na een kwartier was dit schap al leeg. Net zoals het schap luiers, wijn en andere dure houdbare producten. Tegen twaalven kon ik nog wel een aantal producten kopen die altijd op mijn boodschappenlijstje staan maar blijkbaar niet populair zijn. Er was nog verse groente, veel fruit, biologische hazelnootpasta, nootjes maar ook bijvoorbeeld mijn lievelingsshampoo. Blijkbaar allemaal minder geliefd bij doorsnee hamsteraars.

Maar met een grotere voorraad thuis, blijk je ook meer te gaan gebruiken. Dat geldt niet voor kattenbrokken maar wel voor drank, voedsel en zelfs schoonmaakmiddel. Allereerst staat de voorraad ergens in de weg en valt je oog er meer op. Daarnaast voel je je minder geremd om er meer van te pakken want het kostte toch geen drol. Maar met een beetje pech heb je zoveel gekocht dat je er op uitgekeken raakt of het product overschrijdt uiteindelijk de houdbaarheidsdatum. Dan wordt goedkoop echt duurkoop.

Dus mocht er binnenkort bij jou in de buurt een aantrekkelijke uitverkoop zijn? Of mocht je vanwege de hoge waterstanden willen hamsteren? Laat je niet teveel verleiden tot grote inkopen. Mocht je wel megaverpakkingen naar huis slepen, berg het dan goed op. Koop echt houdbare zaken zoals wasmiddel, vuilniszakken en kattenbrokken en laat je niet verleiden tot producten die je eigenlijk niet nodig hebt. Je zal niet de eerste zijn die blijft zitten met een jaarvoorraad oneetbare K3-snoepjes of 12 paar sokken die je man niet past. En loop tegen de middag de winkel in om rustig en relaxt de gezonde zaken in te kopen. Dat wordt goedkoop fruit eten die week erna!

Waarom Franse vrouwen niet dik worden

2011-01-09T22:14:00.011+01:00

Ik heb eindelijk de film Julie & Julia afgekeken. Over een jonge Amerikaanse vrouw die haar leven weer op de rit denkt te krijgen door het boek Mastering the Art of French Cooking van Julia Child in een jaar tijd helemaal na te koken.
Van de film werd ik niet echt warm. Ik kreeg er zelfs geen honger van. Dat kwam niet door de gespeelde passie van Meryl Streep als Julia Child. Of door het half-neurotische gedrag van Julie.
En zoals misschien sommige mensen vermoeden, ook niet omdat er zoveel room en boter werd gebruikt.

Ik houd erg van lekker eten en ik vind koken leuk om te doen. Maar laten mensen na het zien van deze film niet de illusie hebben dat zelf goed koken zo tijdrovend moet zijn. Gelukkig zijn er hele goede boeken bijvoorbeeld van Puur Gezond of Karin Luiten die laten zien dat je ook zonder pakjes en zakjes een gezonde en lekkere maaltijd binnen afzienbare tijd op tafel krijgt.

Maar er was zovéél eten! Ik kreeg af en toe het gevoel wat je af en toe hebt in een film als er een deur wordt geopend. Dat je je na een tijdje afvraagt of iemand die deur nou al dicht heeft gedaan. Julie kookt twee, drie recepten en waar blijft al dat eten dan? Wie eet dat allemaal op? Hoe ziet haar vuilnisbak eruit?

Dat zijn geen vragen die je je wil stellen als je naar een film met lekker eten kijkt. En dat was nog niet het allerergste. Ik vond bijvoorbeeld de scene met de chocoladetaart heel storend. Een hele mooie zelfgemaakte chocoladetaart wordt binnen enkele minuten een ruïne omdat Julie's man de taart aanvalt met lepel en handen. Hij smeert de taart zelfs in zijn gezicht. Onbegrijpelijk of ben ik ouderwets? Heb jij ooit veel moeite gedaan om een mooie taart te bakken? En mocht je man/vriend/partner die ook in enkele seconden naar de filistijnen helpen?

Kennen jullie het boekje 'Waarom Franse vrouwen niet dik worden'?
Franse vrouwen zijn niet 'petit' door dit bovengenoemde dieetboekje. En ook niet omdat ze zoveel energie verbruiken door zelf te koken en al hun liefde overbrengen aan hun gezin met urenlang gedoe in de keuken.
Nee, ze eten kleinere porties van gemiddeld kleinere bordjes en eten netjes met bestek. Als ze eten kunnen ze er waarschijnlijk net zo van genieten als de doorsnee Amerikaan. Maar ze eten gewoon niet zo schunnig veel!

De chocoladetaart op de foto kun je zelf maken

Over een flutonderwerp en het lastigste goede voornemen

2011-01-03T21:08:00.007+01:00

Eigenlijk een flutonderwerp om over te schrijven. Want wie heeft het niet over goede voornemens? Ik dacht eigenlijk het onderwerp een beetje te kunnen vermijden door tijdens de feestdagen ergens op een eiland in de zon rond te hangen. Maar ik ben nog geen dag aan het werk en ik wordt gebeld door Radio 2. Of ik iets wil zeggen over afvallen en goede voornemens.

Verwacht van mij geen staatjes, cijfers en statistieken. Maar afvallen zal ook vast dit jaar weer in de top tien staan. En over een maand heeft niemand het er meer over. Dan liggen de paaseitjes inmiddels weer in de winkel en hoeft nog niemand zich zorgen te maken over strandweer en bikinibillen. Dus ik wilde best wat vertellen aan de aardige mevrouw van Radio 2.

Geen idee wat er uiteindelijk is uitgezonden. Ik vertelde voor het gesprekje dat ik goede voornemens waardeloos vindt en dat je niet op 1 januari moet beginnen zodat je de hele decembermaand je kan volvreten. Uiteindelijk heb ik het iets genuanceerder gebracht. Tja, suf natuurlijk. Want eigenlijk wilde ik iets heel anders kwijt.

Goede voornemens zijn leuk als je daardoor weet wat je wilt. En als je weet wat je wilt kun je er pas echt voor gaan. Op de dag dat het jou het beste uitkomt. En zorg dat je duidelijk voor ogen hebt waar je heen wilt. Dat is met afvallen dubbel lastig omdat als je er eenmaal lijkt te zijn, je er nog lang niet bent!

Want als de kilo's eraf zijn dan begint het pas. En dat vergeet iedereen op 1 januari. Op de dag dat de gewenste kilo's eraf zijn moet je eigenlijk met het belangrijkste en lastigste voornemen beginnen. De kilo's eraf houden...

Wanneer je dat goed beseft mag je van mij in januari zoveel kilo's kwijt raken als je maar kan. Maar omdat het bij afvallen gaat om een levenslange verandering kun je misschien veel beter de tijd nemen om je leefpatroon te veranderen.
Welke stappen je dan het eerste kunt nemen?
Vooruit, enkele tips op een rijtje:
- ga een uur eerder naar bed
- eet regelmatig: 3, 4 of desnoods 6 keer per dag
- eet bewust, aan tafel en nooit achter je computer of voor de tv
- geniet meer van je eten
- wees aardiger voor jezelf en besef dat je alleen aardig voor jezelf bent als je je lichaam goed behandelt.

Ik wens je een heel mooi 2011!

Ben jij ook zoveel met eten bezig?

2010-09-14T21:05:00.000+02:00

Via twitter, hyves en veel mail die ik krijg lijkt het soms net of vrouwelijk Nederland alleen maar bezig is met eten. Of beter gezegd, ze zijn bezig met hun gewicht. Wel willen eten maar ook weer niet. Bang om aan te komen en ondertussen er van balen dat ze er zo mee bezig zijn. Niet zwaarder willen worden maar wel online lekkere recepten zoeken en toch even wat hapjes proeven van de taart van een jarige collega.

Het is ook erg lastig want we worden gek gemaakt door alle media. Eten hoort overal bij en wordt gezien als de ultieme manier om jezelf te verwennen. Een zak chips heb je verdiend als je naar de sportschool bent geweest en relaxen doe je met een doos bonbons voor de buis. Je gaat uit eten als je nodig weer eens bij moet praten met je vent en een avondje bioscoop is niks als je tijdens de film niks te snoepen hebt.

En als het weer te gortig wordt dan volgen er weer een paar dagen of weken dat er gelijnd moet worden. Tot je de rauwkost en Hüttenkäse weer zat bent, de dieetboeken weer in de hoek gooit en de koelkast weer vult 'met echt lekkere dingen'. Zoals Franse kaas en romige toetjes. Tot zover redelijk herkenbaar voor elke vrouw met zachte kussentjes op de dijen.

Er zijn ook vrouwen die het helemaal zat zijn. En het lef hebben om met het lijnen te stoppen. Ze willen alleen nog sporten als ze het echt leuk vinden (NOT) en nemen zich voor nooit meer een dieetboek te kopen. Dus:"Eten wanneer je wilt en beter naar je lijf luisteren." Ze proberen hun lijf te accepteren zoals dat is. En dat is lastig want niet alleen je omgeving confronteert je iedere keer met overgewicht, ook van het beeld in de spiegel moet je leren houden.

Op twitter en hyves volg ik een aantal van deze vrouwen. Sommige zijn coach bij het begeleiden van andere vrouwen die nog moeten 'leren' het dieten los te laten en hun vetrollen te accepteren. Ik vind het een loffelijk streven. Want pas als je jezelf accepteert kun je iets veranderen. Je wordt namelijk niet gelukkig als je afvalt. Het is eerder andersom. Misschien kun je pas afvallen als je gelukkig bent.

Maar wat me opvalt is dat ook veel van deze vrouwen de hele dag bezig zijn met eten. De vrouwen die zichzelf als 'vrouw met overgewicht' hebben geaccepteerd, gaan zich niet bezighouden met andere interessante zaken zoals het politieke leven in Appingedam of bloemschikken met Ambrosia. Ze blijven hangen in de onderwerpen rond eten en uiterlijk. En dan kun je wel heel hard roepen dat je niet meer bezig wilt zijn met je gewicht. Maar als je dat de hele dag roept, dan is je dag toch weer voorbij zonder dat je er NIET mee bezig bent geweest.

Een gezond lichaam is een lijf wat aanwezig is zonder dat nadrukkelijk aan te geven. Geen honger, geen pijntjes maar ook geen te volle maag of in hypertoestand van teveel suikers. Wanneer je drie tot zes keer een verstandige en kleine maaltijd eet en regelmatig beweegt, kun je je zo voelen. Bewust eten en genieten op je eetmomenten maar tussendoor niet met eten of je lijf bezig zijn. Hoe graag je jezelf ook troost, verwent of beloont met eten. We moeten ons wat vaker realiseren dat eten vooral een manier is om ons mooie lijf van voedingsstoffen te voorzien. Niet meer en niet minder.

Mindless bunkeren

2010-07-13T20:49:00.000+02:00

Het is natuurlijk een prima idee om met aandacht te eten. Langzaam kauwen en bewust van iedere hap genieten. Bestek eventjes neer leggen, slokje wijn of water en eens kijken wat voor lekker hapje de volgende zal zijn. Heerlijk genieten wat meestal goed lukt op een lome avond in het weekend.

En soms heb ik daar helemaal geen tijd en zin in. Dan moet er gewoon gegeten worden anders val ik van mijn graatje. Geen tijd voor flauwekul bij de lunch maar gewoon even een flinke hap uit een dubbele boterham met kaas. Grote slok karnemelk om het weg te spoelen en een appeltje na. En weer door met leuke of minder leuke bezigheden.

Ik train namelijk heel veel op het moment. Ik ga voor Artsen zonder Grenzen de Tour for Life fietsen in de eerste week van september dit jaar. Een tocht van Italië naar Nederland in acht dagen met heel veel bergen in het parcours. En omdat ik gemiddeld meer dan tien uur train per week, ligt mijn energieverbruik veel hoger dan normaal.

En trainen is leuk. Ik heb half Nederland al op de fiets gezien en ben bijvoorbeeld tot de conclusie gekomen dat Nederland groener en mooier is dan ik dacht. Laatst heb ik met mijn fietsende echtgenoot een tocht van 166 kilometer in de Ardennen gefietst. Ook heel mooi. Maar ondertussen moet je blijven eten en drinken want anders wordt lekker fietsen vooral hangen en wurgen.

Gemiddeld is dat 750 milliliter zoete vloeistof per uur en af en toe een reepje of stuk ontbijtkoek. Op een lange tocht betekent dat af en toe moet bijvullen. Zo moest ik in de Ardennen in een supermarkt op zoek naar vocht en iets eetbaars. Op de parkeerplaats, tussen de karretjes en auto, werden de bidons weer bijgevuld en even paar minuten de tijd genomen om te eten en te drinken.

En wat was dat lekker. Een flink stuk rijstevlaai schoven we met grote happen naar binnen met af en toe een slok drinken. Daar zaten mijn man en ik in het zonnetje te genieten. Een beetje moe met zware benen. Niks 'ladylike' genieten maar als een klein kind lekker proppen. Omdat je weet dat je er dan in de laatste kilometers weer even tegen kan.

Het klinkt misschien als mindless bunkeren. Maar gek genoeg is het dat niet. Ik kan me van heel veel fietstochten, van Frankrijk tot Nieuw Zeeland, bijna fotografisch herinneren hoe ik op een stoepje eten naar binnen werkte. Los van alles wat hoort, simpelweg genieten van iets wat je lijf op dat moment heel hard nodig heeft. Soms is lekker eten niet meer dan dat...

Eet een beetje minder en beweeg een beetje meer

2010-06-21T21:11:00.000+02:00

Afgelopen weekend bevestigde een artikel in de Volkskrant weer eens dat een gezond leefpatroon grote invloed heeft op je leven. Niet alleen je hart en vaten varen wel bij een gezonde voeding maar ook je vruchtbaarheid. Een mediterraan dieet vergroot namelijk de kans op zwangerschap bij vruchtbaarheidsbehandelingen.
De mediterrane keuken bevat veel vis, groente, peulvruchten, olie en noten. En wanneer je op deze manier eet, heb je als vrouw een 40 % grotere kans om zwanger te worden na IVF of ICSI.

Natuurlijk kun je je afvragen of vrouwen die gezond eten ook niet andere gezonde dingen doen. Zoals sporten en bewegen, niet roken en weinig tot niet drinken. Misschien hebben ze ook een gezonder gewicht. Want in het project 'overgewicht en kinderwens' waarbij ik als voedingskundige betrokken ben, zien we keer op keer dat afvallen en bewegen helpt.

Het grootste deel van de vrouwen in ons project is inmiddels zwanger geworden nadat ze minstens 10 % van hun lichaamsgewicht verloren en meer gingen bewegen. Ook dat verhoogt je vruchtbaarheid. Kortom, gezond leven is zo slecht nog niet als je zwanger wilt worden! En dan is het fijn om te zien dat gezond eten daarbij helpt.

Helaas trekken de onderzoekers de merkwaardige conclusie dat er meer onderzoek nodig is. Meer onderzoek is altijd leuk. Maar de onderzoekers willen precies weten welke voedingsmiddelen en welke doses daarvan bevorderend zijn voor een zwangerschap. Want pas dan kan er aan vrouwen een dieet worden geadviseerd.

Dat is blijkbaar gemakkelijker voor bijvoorbeeld de gynaecoloog. Dan kan hij/zij vertellen dat er dagelijks vijf pijnboompitten, één deciliter olijfolie, één tomaat en drie sperziebonen moeten worden genuttigd. En krijgt de vrouw met kinderwens een duidelijk boodschappenlijstje als recept mee. Want het advies om gezonder te eten en meer te bewegen blijft natuurlijk een veel lastiger en vager advies.

En als het dan niet lukt weet de vrouw met kinderwens dat het in ieder geval niet haar eetpatroon was. Dagelijks heeft ze de zwangerschapsbevorderende olijfolie en vruchtbaarheidverhogende groente gegeten. Daar ligt het dus niet aan. Maar dat ze nog steeds rookt en nauwelijks uit haar stoel is te krijgen is wel een beetje pech. Maar wist zij veel?

In binnen- en buitenland gaan er steeds meer geluiden op dat de huidige voedingsadviezen niet de manier zijn om mensen gezonder te laten eten. We eten geen voedingsstoffen en niemand weet precies hoeveel gram zout hij of zij vandaag binnen heeft gekregen.

Er zijn ook geen gezonde voedingsmiddelen, er zijn alleen gezonde eetpatronen. Je eetpatroon bepaal je natuurlijk door een keuze te maken uit verschillende voedingsmiddelen. En sommige keuzes zijn beter dan andere. Maar het totaal van wat je kiest maakt of je gezond eet. Alleen maar groente of volkorenboterhammen is een slecht idee.

'Eet een beetje minder en beweeg een beetje meer' is misschien de meest eenvoudige boodschap. Maar wel eentje die al tientallen jaren klopt. En wil je een uitgebreider advies? 'Eet vooral planten', is een simpel advies van Michael Pollan. Kan allemaal op de achterkant van het visitekaartje van de gynaecoloog. Maar ook op die van de cardioloog, dietiste en personal trainer. Maar ik vermoed dat vrijwel iedereen het eigenlijk wel weet. Zelfs al je niet zwanger wilt worden....

Het raadsel van de Chinese variant

2010-06-14T21:28:00.000+02:00

Vorige week wilde mijn zoon pesto maken. Hij weet al precies hoe dat moet. Alle blaadjes van een basilicumplant, scheut olijfolie en een handje pijnboompitten in een hoge kom doen. Staafmixer erop, parmezaan raspen, parmezaan toevoegen en proeven of er nog wat zout bij mag. Lekker!

Helaas merkte ik de volgende dag dat alles wat ik at een bitter bijsmaakje kreeg. Dit had ik al eens eerder mee gemaakt. Ik wist dus wat de oorzaak was. De pijnboompitten waren de oorzaak. Niemand had er thuis verder last van behalve ik. Blijkbaar kan ik niet tegen de Chinese variatie op de echte pijnboompit.

Als je het weet kun je de Chinese pitjes gemakkelijk herkennen. Ze zijn iets dikker en korter en hebben een zwart puntje. Deze soort komt van een andere boom. En blijkbaar doen ze iets met je smaakpapillen. Dit duurt ongeveer vijf dagen lang. Daarna worden je smaakpapillen vervangen door nieuwe. En dat is in dit geval erg fijn. Helaas is onbekend wat nu precies de oorzaak is van de bittere nasmaak aan alles wat je eet. De theorie is dat een vetachtig stofje uit de Chinese pijnboompit, een triglyceride, zich hecht aan je smaakpapillen. Hierdoor wordt je smaak beïnvloedt, negatief dus. Want bitter is niet fijn.

Uiteraard bleef ik de afgelopen dagen gewoon eten. Maar het smaakte net wat minder. Door een vreemde maar grappige ruil kreeg ik bijvoorbeeld een doos bonbons voor een boek De Afvallers XXL. Normaal vind ik het lastig om hier vanaf te blijven. Maar nu smaakte het me totaal niet. De doos staat er nu nog!

Toen ik dit vertelde in mijn praktijk kreeg ik de vraag of het geen idee was om dat stofje in een flesje te stoppen. Als afslankmiddel en ondersteuning tegen snoeplust en eetbuien. Iedere vijf dagen zou je even je tong moeten druppelen voor een maximaal effect. Maar ik twijfel of het zou helpen.

Ik moest denken aan Bitex, het spul tegen nagelbijten. Nog veel bitterder en nog viezer dan het bittere nasmaakje wat ik de afgelopen dagen proefde. Nagels zijn niet lekker en bittere nagels al helemaal niet. En toch hielp het mijn oudste zoon niet van het nagelbijten af. Onbegrijpelijk.
Maar dan went een bonbon of gevulde koek met een bitter nasmaakje ook vast wel weer.
Het resultaat van afgelopen week is wel dat ik voorlopig geen pesto meer hoef. Bitter of niet....

Mindful snacken

2010-05-30T21:42:00.000+02:00

Wat is nou een gezond tussendoortje? Want ik kan dan wel roepen dat je beter zes keer op een dag een kleine maaltijd kunt eten dan drie keer een grote, maar wat moet je dan eten? Is een kleine tussenmaaltijd een knäckebrödje smeerkaas, een appel of allebei?

En wat doe je als je geen mandarijn meer kunt zien, de wortels je neus uit komen en je van ontbijtkoek alleen maar meer trek krijgt? Tja, dan is het een idee om iets met meer eiwitten te proberen. Een gekookt eitje bijvoorbeeld is handig mee te nemen en stilt absoluut je trek op een gezonde manier. Ook een handje studentenhaver is een gezond idee. Het is alleen voor sommigen lastig om niet twee, drie of veel meer handjes te nemen.

Noten zijn gezond want ze bevatten niet alleen hongerstillende eiwitten maar ook veel goede vetten. Maar ook van goede vetten word je dik. En dat is meteen een groot nadeel van noten. Want je kunt er gedachteloos lekker van door blijven eten. Voordat je het door hebt is het zakje leeg. Je kunt beter iets eten waar je meer voor moet doen zodat je er bewust mee bezig bent. Eten waar je met je hoofd bij moet blijven zodat je niet met andere dingen bezig kan zijn.

En wat is dan een perfecte snack? Pelpinda's! Pellen gaat nauwelijks zonder aandacht. En je bent wel even bezig voor je een handje pinda's bij elkaar gepeld hebt. Pelpinda's eten is mindful snacken!
Pinda's hebben een vergelijkbare samenstelling als noten en pelpinda's zijn ongezouten en vezelrijk. Inmiddels staat er bij ons in de keuken een grote schaal pelpinda's waar iedereen af en toe wat uit snackt. Niemand eet zich er ranzig aan al moet ik rond vijven nog wel eens mijn zoons melden dat we ook zo gaan eten. Maar verder een prima snack voor puberzoons.

Er zit echter één groot nadeel aan. Terwijl ik dit schrijf krijg ik een kop thee met zeven pelpinda's. Inmiddels zijn ze op. De lege schillen zitten in een leeg koffiekopje. Maar rond mijn toetsenbord liggen kleine stukjes vliesjes en vezels. En niet alleen daar. Rond iedere prullenbak in huis ligt een grote concentratie van dezelfde ellende en lege schillen die de bak net misten. Daarnaast is er iemand in huis die zich luid en duidelijk irriteert aan lege schillen in de schaal met pelpinda's.

Dus weet wat je in huis haalt. Pelpinda's zijn dan wel gezond en mindful. Maar geven ook heel veel zooi. En met zooi gaan mijn huisgenoten heel mindless om. Het wordt opzij geschoven, genegeerd en verstopt. Gelukkig hebben we iedere week een schoonmaakster die in ieder geval de vloer dopvrij maakt. Maar misschien moeten stresseters en mensen met een schoonmaakfobie zich niet aan pelpinda's wagen. Dan toch maar een worteltje?

Wat hebben eierkoeken met sex te maken?

2010-04-19T10:48:00.000+02:00

Het lijstje in mijn vorige blog leidde tot flink wat vragen. Vooral over de eierkoeken kreeg ik nogal wat reacties. Natuurlijk zijn er ook lékkere eierkoeken van de bakker. En nee, een eierkoek met slagroom is niet gezonder dan een stroopwafel. En pas op, er zijn ook volkoren eierkoeken met heel veel zaden en pitjes die flink hun best doen om gezond te lijken. Maar leg een dergelijke eierkoek eens op de weegschaal en vergelijk dat dan met een dun plakje ontbijtkoek. Wedden dat je dan doorkrijgt waarom je door 'gezonde' eierkoeken niet afvalt?

Ik ben gek op koek. Van volkoren ontbijtkoek tot kokosmakronen, alles vind ik lekker. Maar eierkoeken? Zoals ik al schreef zit er niks gezonds in en verzadigt het nauwelijks. En dat hoeft ook niet altijd. Af en toe eet je iets omdat je het lekker vindt. Maar trek een gemiddelde zak eierkoeken van de supermarkt open en je bezwijkt bijna door de ammoniaklucht. Ik kan me dus niet voorstellen dat je dat eet omdat het je smaakpapillen zo bevredigt.

Deze bedwelmende pislucht ontstaat doordat bakkers voor hele luchtige eierkoeken ammoniumcarbonaat toevoegen als rijsmiddel. Wanneer na het bakken de koeken te snel het plastic in gaan, kan de ammoniaklucht niet weg.
Die lucht maakt mij onpasselijk maar blijkt ook nuttig te zijn. Een mooie anekdote hoorde ik van een hondenbezitter. Wanneer je deze ammoniakstinkbommen aan een reu (mannetjeshond) geeft, zijn ze zo bedwelmd dat ze niet meer achter vruchtbare teefjes aan gaan.

Je kan je dus afvragen of Sonja's eierkoekenhype van invloed is geweest op het sexuele leven van SB-ers (mensen die Sonjabakkeren). Sexuele activiteit mag tot bewegen gerekend worden maar de gemiddelde 'beurt' duurt maar enkele minuten. Op het totale beweegpatroon zullen eierkoeken dus nauwelijks effect hebben. Maar de volgende keer dat je partner hoofdpijn heeft, moet je maar even vragen of hij/zij aan de eierkoeken heeft gezeten!

Lijstjes en lijnen 2

2010-04-13T16:24:00.000+02:00

Er wordt me vaak gevraagd welke voedingsmiddelen helpen bij het afvallen. Of nog erger:"Waar val je van af?" Helaas denken nog heel veel mensen dat je alleen van vet eten aankomt. En zijn ze verbaasd als je vertelt dat je ook van gezond eten dik wordt als je niet oppast. Voor degenen die het graag nog een keer uitgelegd krijgen: van teveel eten word je dik. Maakt niet uit wat je eet!

Maar de fabels rond de speciale 'lijntoppers' maakt een mooie lijst. Waarbij de volgorde willekeurig is en afhankelijk van de huidige dieethype:

1. grapefruit Dit enigzins bittere fruit lost geen vet op en bevat bijna net zoveel calorieën als een sinaasappel en ook het sap is net zo slecht voor je tanden en taille als cola. Overigens doet ook citroensap geen barst voor je vetrollen. De fabel is dat je van een halve grapefruit 's ochtends bij je ontbijt heel lang geen honger krijgt. Tja, als je met dat idee de gevulde koek bij de koffie kunt afslaan is het mooi meegenomen.

2. rauwkost Ooit heeft een dieetgoeroe bedacht dat er negatieve calorieën zijn. Het idee was dat het verteren van rauwe kool of ijsbergsla zoveel energie kost, dat je er van afvalt. Helaas is dit een broodje aap verhaal. Het heeft er wel voor gezorgd dat nog steeds veel afvallers zweren bij rauwe groente. Rauwe groente is lekker, gezond en geeft veel volume op je bord. Zeker wanneer je niet te scheutig met de dressing bent. Maar wissel het wel af met gekookte groente. Van gekookte groente kun je meer op en van sommige voedingsstoffen krijg je uit gekookte groente meer binnen.

3. groene thee Groene thee heeft een flinke opmars gemaakt de laatste jaren. Helaas is de groene thee vaak niet van al te beste kwaliteit en wordt de 'groenige' geur gemaskeerd met citroen. Zodat het soms lijkt als of je per ongeluk een scheut dreft in je warme water hebt gekieperd. Toch drinken veel vrouwen groene thee omdat het zou helpen bij het afslanken. Het wordt al jaren geroepen maar het is nog nooit bevestigd door onderzoek. En als er al een effect is, dan is het miniem. Drink dus gewoon wat je lekker vindt, groen, zwart of wit!

4. water Ik roep het nog één keer: VAN WATER DRINKEN VAL JE NIET AF! Een glas water drinken leidt even af als je trek krijgt maar liters water drinken helpt niet bij het afvallen. Ook geeft het maar heel even een vol gevoel. Drink wel voldoende als je afvalt maar dat mag ook iets anders zijn zoals koffie, (groene) thee of kruidenthee.

5. eierkoeken Eierkoeken zijn sinds SB ongelofelijk populair geworden. Laatst sprak ik iemand die drie zak eierkoeken in zijn karretje had liggen:"Ja, ik ga er maar weer eens tegenaan." Inderdaad zit er in eierkoeken verder weinig anders dan bloem, suiker en eiwit en is het zo 'weg'. Geen voedingsstoffen maar wel calorieën. Waarom zou je dat willen eten?

6. fruit Voor bananen zijn mensen bang. Daar zou je maar dik van worden. Maar zakken mandarijntjes en kilo's appels worden gegeten op een dag omdat je daar toch niet dik van wordt. Ooit bedacht dat die vijf flinke appels je 500 kilocalorieën leveren? Dat is net de hoeveelheid van een gezonde avondmaaltijd.

7. cup a soup Soep is best een goed idee wanneer je wilt afvallen. Het vult, het is warm en je kunt er een hoop groente in kwijt als je het zelf maakt. Maar cup a soup levert je minstens 50 kcal en is niks anders dan gebonden zout met een smaakje. (Het woord verDIKkingsmiddel zou je moeten afschrikken. Al heeft dan niks met je gewicht te maken maar met het binden van de soep. Maar toch....)

Er zijn vast meer producten toe te voegen aan de lijst. Ik hoor het graag. Maar ik wil maar zeggen dat afvallen iets is wat je zelf moet doen. Met goed eten en wat meer bewegen. Helaas bestaan wondermiddeltjes niet.

Lijstjes en lijnen

2010-04-02T09:19:00.001+02:00

Afgelopen week las ik een blog van iemand die een lijstje had gemaakt van de gekste dingen die mensen doen als ze op dieet zijn. Ik zie in mijn praktijk ook het merkwaardige gedrag van het lijstje. Niet alleen gaan riemen af en zakken leeg. Maar sommigen gaan het liefste in onderbroek op de weegschaal staan, nadat ze nog even naar de wc zijn geweest.

Lijners halen vergelijkbare truukjes uit als kinderen. Mijn kinderen zijn bijvoorbeeld heel goed in het herschikken van de snoep- of koekjestrommel zodat ze denken dat ik niet doorheb dat de halve trommel leeg is. Maar de sukkels zijn zo dom dat ze de snoeppapiertjes gewoon in hun broekzak laten zitten (en niet buitenshuis weggooien zoals op het lijstje staat). Zodat ik bij de volgende wasbeurt alle papiertjes terug vind in de trommel.

Op het lijstje valt vooral op dat er heel veel stiekem gegeten wordt door lijners. Tijdens een snelle boodschap, terwijl de kraan loopt zodat anderen het niet horen of stiekem op de wc. Dat is nog triester dan dat er zoveel geld uitgegeven wordt door lijners aan pillen, eiwitkorrels, repen en andere afvalonzin.

En dat terwijl we met zijn allen wel weten dat dit soort gedrag ons helemaal niet helpt. Niet alleen eten indelen in goed of slecht. Maar zelfs dagen als slecht bestempelen omdat je je niet aan je strenge afvalregime kunt houden. Eetbuien ontstaan vaak doordat je jezelf teveel ontzegd. Eten bestaat niet alleen uit dikmakende calorieën. Eten is ook goed voor je. Je zorgt goed voor jezelf door goed te eten. Volwaardige producten met veel voedingsstoffen. Als je zo gaat denken dan is een boterham met pindakaas zoveel lekkerder en kun je veel meer genieten van een avocado of banaan. Vol met gezonde vetten, goede vitaminen en mineralen. Maar ze staan ook op het volgende lijstje wat ik zo uit mijn hoofd kan maken:

'Onterecht op de zwarte lijst voor lijners'
1 banaan - veel lijners durven nooit een banaan durven eten maar eten wel stiekem chocola

2 pindakaas - vol met goede vetten en verzadigende eiwitten, dagelijks een boterham is prima

3 brood - waarom eten lijners wel cracottes die niet vullen maar niet een lekker verzadigende boterham vol met vezels en vitaminen?

4 avocado - een halve avocado is heerlijk broodbeleg en levert veel goede vetten en vitaminen.

5 halvarine - je brood besmeren levert een schamele 25 kcalorieen. Maar ook goede vetten en vitamine A en D die je op een andere manier moeilijk binnen krijgt.

6 aardappelen - aardappelen leveren meer vitamine C dan je denkt, veel vezels en minder calorieen dan pasta en rijst.

7 peulvruchten - verzadigen heerlijk omdat ze vol zitten met eiwitten en vezels. Eet ze als vervanger van rijst of pasta en je hebt geen vlees meer nodig.

8 haring, makreel en paling (al staat paling terecht wel weer op een andere zwarte lijst) - vette vis levert heel veel goede omega-3's

9 olijfolie - vet zorgt er voor dat je meer smaak uit je eten haalt. En olijfolie is dan de beste basis om je eten mee te bereiden.

10 eieren - eieren leveren veel eiwit, goede vetten en andere belangrijke voedingsstoffen. Zelfs het voedingscentrum heeft er geen moeite meer mee.

11 koffie - heel veel mensen denken dat koffie slecht is. Maar dat valt reuze mee. Je mag het gewoon optellen bij wat je dagelijks nodig hebt aan vocht.

Bietjes blijven een probleem...

2010-03-30T21:26:00.000+02:00

Sinds kort heb ik weer de beschikking over een heerlijke keuken met alles erop en eraan. Ik heb er nog maar weinig over geschreven. Want ik ben zo enthousiast en blij dat ik een ongelofelijke opschepper zou lijken. (Ik ben hier overigens in huis de grote opschepper maar dat komt omdat ik degene ben die niet alleen kookt maar ook opschept) En ik wil natuurlijk best vol trots vertellen dat mijn man, meubelmaker van beroep, echt heel erg zijn best heeft gedaan om voor mij een keukenpaleisje te bouwen. Maar dat klinkt weer net alsof ik in de jaren vijftig ben blijven hangen...

Dan maar een recept. Bij de zalm uit de oven (met een dakje van broodkruim, citroenrasp, peterselie en wat olijfolie, 15 minuten in een hete oven. Oh, wat een fijne oven heb ik nu!) en krielaardappeltjes in de schil, heb ik wat salade gemaakt. Bietjessalade met ui, appel, sla en frambozendressing. Iedereen vond het erg lekker behalve de grote bietjeshater in huis. De appel met dressing vond hij heerlijk, de zalm verrukelijk en de aardappeltjes wel lekker. Maar het bietje kreeg hij echt niet weg...

Wedden dat het jou wel lukt?

Bietjessalade met frambozendressing
4 personen
4 gekookte bietjes
half kropje (roodgekleurde) sla
1 rode ui
frambozenazijn
1 zoetzure appel (ik had een kanzi)
4 el olijfolie
1 el frambozenjam
(had ik niet in huis, kersenjam ging ook)
peper, zout

Snij de ui doormidden en daarna in dunne (halve) ringen. Leg de ui in een bakje en giet frambozenazijn erop tot ze onder staan. Laat minstens 10 minuten staan. Was en droog de sla. Leg de sla in een kom. Snij de bietjes in partjes en leg ze op de sla. Snij appel in kwarten, haal het klokhuis eruit en snij de appel in parten. Leg op de bietjes. Vis de ui uit de azijn en verdeel over de salade. Bewaar de azijn voor de dressing. Klop een dressing van de olie, jam, 3 el frambozenazijn en peper en zout. Verdeel over de salade. Klaar, lekker!

Lang leve de blikjes!

2010-03-22T13:19:00.000+01:00

Het conservenblik schijnt 200 jaar te bestaan! En ondanks zijn praktisch nut heeft het blikje voer toch vaak een kwalijke reputatie. Onterecht blijkt uit recent onderzoek. Zeker als het om groente gaat. Want groente in pot of blik of uit de diepvries bevat vaak meer voedingsstoffen dan verse groente.

Want hoe lang is jouw 'verse' groente onderweg voordat het je bord bereikt? Uit onderzoek van het Britse Institute of Food Research blijkt namelijk dat tot 45% van de voedingsstoffen in verse groenten verdwenen is tegen de tijd dat je het eet. Het kan namelijk gemiddeld twee weken duren voordat het vers geplukte product de tafel bereikt. Terwijl de klant denkt dat verse groente niet ouder dan vier dagen is. In groenten die onmiddellijk na het plukken in de glazen pot gaan of ingevroren worden, blijven de voedingsstoffen bewaard.

Even een rijtje cijfers na 16 dagen:
sperziebonen verliezen 45% van hun voedingsstoffen
broccoli 25 % verlies
bloemkool 25% verlies
erwtjes 15% verlies
wortels 10% verlies

Groente die in blik, pot of diepvriesverpakking gaat, is vaak niet meer dan vijf uur onderweg. Daar kan alleen een eigen moestuin tegen op! Daarnaast hoef je de groente alleen maar even op te warmen. Niet alleen prima voor de gezondheid maar nog gemakkelijk ook!

Buikpijn van een goed doel

2010-03-15T21:13:00.000+01:00

Ik heb veel mensen aan tafel die niet alleen voor een gezond eetpatroon komen. Sommige mensen stuur ik naar huis om wat meer te gaan slapen of wat meer te ontspannen. En bijna iedereen gaat naar huis met de opdracht om wat meer tijd in de agenda in te ruimen voor lekker bewegen. De ene persoon komt er achter dat Zumba heel erg leuk is en de ander is tevreden met twee uurtjes spinning in de week.

Sommigen hebben wat meer nodig dan de sportschool. Vooral mannen vinden sporten leuk als het voor een doel is. En dan niet een gezellig recreatief 5 kilometerloopje een dorp verderop. Nee, er moet dan minstens gewerkt worden aan een marathon met als ultieme wedstrijd die van New York. Voor wielrenners is het beklimmen van de Alp d'Huez zoiets (zie foto). En helemaal goed is het volbrengen van de Marmotte.

Ik zal je niet vervelen met wat dat precies allemaal is. Maar trainen voor een uitdagend doel werkt nu eenmaal beter. En mensen die daar behoefte aan blijken te hebben krijgen als huiswerk mee om een mooi maar haalbaar doel te verzinnen. Laatst had iemand wel een heel mooi doel verzonnen. Zo aantrekkelijk dat ik spontaan uitriep dat ik dat ook ooit nog eens wilde doen.

"We hebben nog een plekje vrij", was zijn antwoord. Tja, wat zeg je dan? Na de bevalling van Ben tweeenhalf jaar terug sportte ik wel regelmatig maar niet heel veel. Leuk een beetje hardlopen in het bos of een uurtje fietsen op mijn mountainbike. Was ik dit jaar wel klaar voor zoiets? Maar na overleg met de rest thuis was ik er snel uit. Ik ga van 29 augustus tot en met 5 september de Tour For Life 2010 fietsen!

Acht dagen lang van Italië naar Nederland fietsen over de Franse Alpen en via de Vogezen en de Ardennen naar de Cauberg in Nederland. De Alp d'Huez zit er bijvoorbeeld in maar ook de Col de la Croix de Fer en de Le Grand Ballon.
Het doel van de tocht is niet alleen maar leeggefietst thuiskomen. Met deze tour gaan meer dan veertig teams geld inzamelen voor de Artsen Zonder Grenzen. Een heel mooi doel maar dat maakt het fietsen niet gemakkelijker.

De eerste nacht lag ik dus al wakker met buikpijn. Waarom had ik nou weer zo snel ja gezegd? Wat had ik me zo snel op de hals gehaald? Want trainen voor een dergelijke tocht kost héél veel tijd. Tijd die ik niet aan mijn gezin en mijn werk kan besteden. Weer een jaar waarin de moestuin aandacht tekort gaat krijgen en de stapels boeken ongelezen blijven. Het is ook behoorlijk plannen met een echtgenoot die zelf ook veel traint. Aan de andere kant maakt dat het wederzijds begrip weer groter.

Maar met de eerste voorzichtige trainingskilometers ben ik al begonnen. Dik ingepakt door de kou en soms regen. Maar het grappige is dat ik het helemaal niet erg vind.
Want wat ik altijd verkondig aan mensen bij mij aan tafel klopt gewoon. Trainen voor een doel is zoveel leuker. En dan is het nog een goed doel ook!

Op je gezondheid!

2010-03-08T19:31:00.000+01:00

Fijn onderzoekje: matig wijn drinken maakt vrouwen niet dik! Dat is beter nieuws dan de feitjes die Sonja Bakker in een grijs verleden presenteerde. Zij maakte ons bang voor wijn omdat het putjes in de dijen zou geven. Onzin natuurlijk maar in een gemiddeld afvaldieet horen wijn en andere alcoholische versnaperingen meestal niet thuis. Het sherry-dieet was een uitzondering. En alleen Montignac zag het nut van alle anti-oxidanten in wijn en stond je toe dagelijks een glaasje te nuttigen.

Al langer is bekend dat een beetje wijn goed voor je hart- en bloedvaten is. Mensen die matig alcohol drinken worden gezonder oud dan geheelonthouders. Uit recent onderzoek blijkt nu ook dat vrouwen die matig wijn drinken slanker zijn dan vrouwen die niet drinken. Opmerkelijk! Want van een beetje alcohol krijg je trek en na een glaasje word je ook wat losser. Dan wordt het lastiger om van de nootjes en de kaas af te blijven!

Maar wat is matig drinken? Hoeveel is goed voor je gezondheid en je lijn? Daar zijn alle onderzoekers het wel over eens. Vrouwen moeten niet meer dan één, maximaal twee glazen wijn per dag drinken. Meer is niet goed voor je hart en ook zeker niet voor je lijn. Dat matig wijn drinken niet dik maakt, komt volgens de onderzoekers doordat je een beetje alcohol omzet in warmte. Dat verklaart natuurlijk de rode blosjes!

Met alcohol is overigens iets geks aan de hand. Want een gram alcohol bevat zeven kilocalorieën. Dat is iets minder dan vet en wat meer dan een gram koolhydraten bevat. Maar je lichaam kan de energie uit alcohol niet opslaan in vet. Je wordt pas dik van alcohol als je er ook bij eet. Je lichaam gaat eerst de alcohol verbranden en slaat de energie uit je eten alsnog op in vet als je niet op past. De energie van alcohol gaat dus gewoon op de grote hoop die je dagelijks binnen krijgt aan energie. En dan blijft het een eenvoudig rekensommetje: je komt aan als je meer energie binnen krijgt (eten) dan je verbruikt (slapend en actief).

Af en toe een glaasje wijn is dus prima. Zeker als je het bij een enkel glaasje kan houden. Maar als je iemand bent die het zonde vindt om restjes wijn door de runderstoofpot te gooien, moet je misschien oppassen. Want één glaasje wordt bij sommigen snel een halve fles. En als dat dagelijks gebeurt, moet je toch misschien eens een drinktest doen.

Loopt dat uit de hand dan kom ik je misschien niet tegen omdat je een paar kilo kwijt wilt maar omdat ik ook als voedingskundige bij RoderSana werk. Teveel alcohol is niet goed voor je gezondheid en alcoholisme haalt je hele leven overhoop. Daarnaast leidt het vaak tot heel slecht eetgedrag waardoor alcoholverslaafden vaak ondervoed starten met het programma bij RoderSana. Een enkele alcoholist(e) is niet alleen ondervoed maar ook heel mager. En geloof me, dat ziet er niet mooi uit.

En al zie je mensen binnen enkele weken transformeren tot stralend en gezond, alcoholisme heb je voor de rest voor je leven. Wanneer je jezelf eenmaal alcoholist durft te noemen moet je je ook realiseren dat je hersenen voor altijd veranderd zijn door de alcohol. Alcoholisme is een ziekte waar je nooit van geneest. Dat betekent dat je beter nooit meer aan een glaasje wijn kunt beginnen. Hoe goed dat ook zou zijn voor je hart en je lijn.

Eten voor twee!

2010-03-01T20:10:00.000+01:00

Vandaag las ik op NU.nl dat moeders die veel aankomen tijdens de zwangerschap ook zware kinderen krijgen. Niet zo best. Want uit eerder onderzoek bleek al dat zware baby's meer kans hebben op overgewicht op latere leeftijd.

Het is eigenlijk heel gemeen. Veel vrouwen denken dat als ze zwanger zijn eindelijk kunnen eten wat ze willen zonder op hun gewicht te letten. En dan blijkt nu steeds vaker dat het er juist heel erg toe doet wat je eet als je zwanger bent. Even wat korte feitjes op een rijtje:
- als je veel junkfood eet heb je meer kans op een kind dat heel erg van junkfood houdt.
- als je veel vette vis eet is dat mogelijk goed voor de intelligentie van je kind en zijn motorische ontwikkeling
- als je een half uur beweegt per dag is er een positief verschil (ten opzichte van niet bewegen)te zien aan de hersenen van je kindje.
- als je gevarieerd eet tijdens de zwangerschap, heb je meer kans op een kindje wat ook veel lust.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Gezond eten en lekker bewegen heeft heel veel positieve effecten op je kindje. Het blijkt zo belangrijk dat het voedingscentrum zelfs een hyvespagina heeft geopend voor aanstaande moeders.
Dat heeft het voedingscentrum leuk gedaan en ik denk dat ze op deze manier met hun 'gebrabbel' meer nuttige informatie kwijt kunnen aan zwangeren dan op hun eigen site.

Maar wat als je maar niet zwanger kan worden? Ook dan kun je eens naar je eetpatroon en je gewicht kijken. Met overgewicht word je namelijk minder gemakkelijk zwanger. Het teveel aan vet hangt namelijk niet zomaar aan je lijf maar heeft ook grote invloed op je hormonen. Wanneer je iets afvalt en wat meer gaat bewegen heeft dat direct al een grote invloed op je vruchtbaarheid.

Vrouwen met een BMI boven de 35 worden daarom naar huis gestuurd om eerst tien procent af te vallen. Dan komen ze pas in aanmerking voor een vruchtbaarheidsbehandeling. Dat klinkt misschien als discriminatie. Net zoals extra moeten betalen voor je kilo's als je wilt vliegen. Toch is het niet voor niets...

In het Franciscusziekenhuis te Roosendaal moest gyneacoloog Richard Pal ook heel vaak vrouwen naar huis sturen met zwaar overgewicht. Inmiddels heeft hij een alternatief. Samen met fysiotherapiepraktijk Axis is hij een programma gestart voor te zware vrouwen met een kinderwens. De vrouwen gaan niet alleen bewegen maar krijgen daarnaast begeleiding van mij en een psychologe.

Deze aanpak is ongelofelijk succesvol. Inmiddels is driekwart van de vrouwen, die vorig jaar gestart zijn, zwanger. De meeste vrouwen zijn zonder vruchtbaarheidsbehandeling zwanger geworden. Pure winst dus. Niet alleen voor de gezondheidszorg die op dure behandelingen bespaart. Maar vooral voor de vrouwen (en hun echtgenoten) die na jaren moeite eindelijk zelf iets met veel succes kunnen doen.

Fruit na Frank

2010-02-15T19:52:00.000+01:00

Koolhydraten zijn uit en eiwit is hot. 'Low-carb' is een nieuw modewoord en zelfs het voedingscentrum looft de verzadigende eigenschappen van eiwit. Ondertussen loopt Dr. Frank binnen met zijn gelijknamige boek en dieet. Maar eigenlijk is het gewoon 'Atkins revisited'. Bij dr. Frank eet je net als bij Atkins vooral eiwitrijke producten zoals vlees en vis. Verder moet je zoveel mogelijk koolhydraten vermijden wat natuurlijk niet zo moeilijk is als je toch maar 1200 kcalorieën per dag mag.

Er zit natuurlijk wel wat in. Ook onderzoekers uit Maastricht hebben het positieve effect van eiwit onderzocht. Eiwit verzadigt meer dan vet en koolhydraten. De wetenschappers uit Maastricht vonden dat wanneer je in een afvaldieet 0,8 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht nuttigt, je afvalt zonder spieren te verliezen. Met als gevolg dat je minder kans hebt op het jojo-effect. En als je daarna op gewicht bent maar wel dezelfde hoeveelheid eiwitten blijft eten dan blijf je ook gemakkelijker op gewicht.

Klinkt allemaal geweldig maar in het dieet van dr. Frank staan er dus geen volkoren boterhammen met boerenkaas op het menu. Laat staan een lekkere pasta Bolognese. Het betekent ook dat je niet of nauwelijks fruit mag. Dus geen sappige perzik, geen geurige verse ananas en ook geen lekkere knapperige appel. Laat staan een overheerlijke druipende mango. Dat moeten al die Frankvolgers toch maar mooi missen!

Als ik mijn geld kon zetten op de volgende hype dan zou dat Het Fruitdieet zijn. 's Ochtends ontbijten met aarbei, kiwi, kwark en hazelnoten. 's Middags een dubbele volkoren boterham met dik pindakaas en banaan en grapefruit toe. 's Avonds een grote groene salade met gerookte kip, avocado en sinaasappelpartjes. En tussendoor natuurlijk een paar porties fruitsalade van bessen, aardbeien en frambozen. De beste tijd van het jaar voor dit kleurige en smaakvolle dieet is natuurlijk de zomer. Met als toegift de lekkerste fruitgroente die er te krijgen is, van sappige kerstomaatjes, gele courgettes tot de mooiste paprika's in knalkleuren. Levert ook nog eens heel veel gezonde vezels die het dieet van dr. Frank moet missen.

Winters wit

2010-02-14T20:28:00.000+01:00

Ik sport al weken in de sneeuw. Hardlopen door verse sneeuw, mountainbiken over ijsrichels en op de racefiets door pekel en zand. De laatste tijd ben ik de witte bagger redelijk vaak zat. Het is koud en glad en ik krijg spierpijn op de gekste plekken. Maar regelmatig geniet ik van het mooie witte landschap dat maar niet gewoon wordt. Een beetje genieten en een beetje mopperen maar verder niks aan de hand. Tot ik dit weekend weer eens fijn kon gaan schaatsen op de uiterwaarden. Mooi ijs met droge sneeuw zorgde voor ouderwets schaatsplezier.

Verkleumd kwamen Dirk, Simon en ik vanmiddag thuis van een lekker schaatstochtje. En waar hadden we zin in? In warme chocolademelk! De hele winter niet aan gedacht maar nu moest er warme chocolademelk gemaakt worden. Met melk en cacao van Van Houten en een flinke lepel suiker. Heerlijk! Achterin de kast vond ik nog speculaas en dat maakte het middagje schaatsen helemaal compleet.

Vreemd toch dat ik van een uurtje schaatsen meer honger krijg dan van twee uur intensief fietsen? En dan niet trek in een dikke boterham met pindakaas maar in ouderwetse zoetigheid. Het kan niet aan de kou liggen of aan de energie die ik heb verbruikt. Het is eerder het idee. Overigens krijg in net als van schaatsen ook van zwemmen altijd flinke trek. Zelfs als ik alleen maar een uur aan de zwembandrand hang, kan ik daarna eten als een bouwvakker. Maar dan is het juist trek in boterhammen pindakaas.

Trek krijg je niet alleen maar door een lege maag maar ook door al je ideeën over eten. Van een koude neus en koude tenen krijg je zin in chocolademelk met speculaas en niet in een heerlijke rauwkostsalade met pijnboompitjes en gedroogde tomaat. En met natte haren van een zwemtraining wil ik liever geen appeltje eten maar op zijn minst een flinke plak ontbijtkoek.

Helaas was er na de chocolademelk geen boerenkoolstamppot of spruitenschotel als avondeten. We moesten het met gegrilde kip doen met een salade. Dat zou het zelfs in de heetste zomer een prima maaltijd zijn. Maar de salade heeft wel heel winters wit als basis, opgeleukt met walnoot en dadel. En de gember in de dressing schijnt zelfs de koudste voeten warm te maken!

Witlofsalade met walnoot en dadel
4 personen
4 stronkjes witlof
1 rode appel
10 ontpitte dadels
80 g walnoten
1 el mayonaise
1 el witte wijnazijn
2 el magere kwark
1 el gembersiroop

Snij de witlof fijn en verwijder de harde kern. Snij de appel in vieren, verwijder het klokhuis en snij in stukjes. Snij de ontpitte dadels in stukjes. Maak een dressing van de mayo, azijn, kwark en gembersiroop. Meng alles door elkaar.

Lekker met gegrilde kip en een stukje stokbrood!

Van vruchtenstol tot appeltaart, aandacht kan je proeven!

2010-02-08T11:37:00.000+01:00

Ooit heb ik zelf heel veel tijd gestopt in de ultieme vruchtenstol. Dat vergt een ongelofelijke voorbereiding omdat zelfgemaakte amandelspijs zes weken moet liggen 'rotten' voordat het in een broodje gevouwen wordt. Amandelen malen, suiker en eidooier erbij, wegleggen en een flinke tijd wachten valt al niet mee. Maar voor een goed vruchtenbrood moet je dan ook sukade hakken en rozijnen laten wellen. En natuurlijk deeg kneden, laten rusten en opnieuw kneden. Kortom, voordat het vruchtenbrood de oven in ging was ik flink bezig geweest. Gelukkig was ik zo helder om twée vruchtenstollen te maken. Voor de arbeidstijd maakte dat natuurlijk niet uit.

Eén vruchtenbrood was voor mijn ouders en het andere vruchtenbrood ging mee naar mijn toenmalige aanstaande schoonouders. Met veel trots pakte ik daar het product van mijn noeste arbeid uit. Voor ik mijn jas goed en wel had opgehangen was de stol al half opgegeten. Grote hompen werden met enthousiasme naar binnen gewerkt door de broers van mijn vriend."Lekker wel, je had er meteen twee moeten kopen!"

Ik was zwaar teleurgesteld. Na al die aandacht en dat werk zag ik toch liever dat ze wat zorgvuldiger met mijn 'kindje' omsprongen. Ik wilde dat ze bewust ieder hapje naar binnen werkten en me lieten merken dat elk stukje weer genieten was. Ze genoten maar niet zoals ik wilde. Ik had toch niet een ordinaire supermarktstol meegenomen! En helaas was er op die manier niet meer genoeg voor iedereen.

Sindsdien verkoop ik iedere appeltaart of stoofschotel die een beetje tijd en moeite kost, veel beter. Aandacht krijgen voor je werk is ook een kwestie van de juiste marketing natuurlijk. Ik vertel welke soort appels of wat voor vlees ik heb gebruikt. Wat er verder aan smaakjes in zit en in het kort het recept. Best leuk om te vertellen en je krijgt voor elkaar dat er met meer aandacht wordt gegeten. Tijd en aandacht kun je niet alleen proeven maar bewust eten maakt alles sowieso veel lekkerder.

Of ik nog wel eens vruchtenstol ga maken? Ik denk het eigenlijk niet. Zoveel werk laat ik graag aan de warme bakker in ons dorp over. Die doet dat vast ook met veel liefde en aandacht!

Wat eten we tijdens de verbouwing? Iets snels!

2010-02-03T20:44:00.001+01:00

Nieuw dak, nieuwe vloer en de stucadoor is geweest. Maar ondertussen kook ik nog steeds op twee pitjes met de hulp van waterkoker en magnetron. Dat nodigt niet uit tot snijden, koken en bakken. En helaas is het weer niet echt zomers te noemen zodat het hatseklats-saladewerk uit zak en pot ook niet echt aan de orde is.

Dacht ik dus tot vandaag. Want wanneer je een salade een beetje opleukt met wat winterse ingrediënten en je maakt het lekker pittig met flink veel smaak, dan moet dat best kunnen. En waar denk je aan bij winterse ingrediënten, behalve rookworst? Peulvruchten natuurlijk! En deze salade met roots in het zuiden van de Verenigde Staten leek me erg lekker. Geïnspireerd door een recept in de Delicious van februari 2010 kwam ik tot het volgende snelle recept. En lekker dat iedereen het vond. Zelfs de kleinste Vocking heeft zijn bordje leeggesmuld.

Succotash met gehaktballetjes
(4 personen)
4 steak tartaar (gekruid)
2 el olijfolie
2 blikken (400g) kidneybonen, afgespoeld
1 blik (300 g) mais, uitgelekt
1 bakje romatomaatjes, gehalveerd
2 geroosterde paprika's uit pot, fijngesneden
1 rode ui, gesnipperd
1 komkommer, in kleine stukjes
dressing:
4 el olijfolie
2 el rode wijnazijn
1 teen knoflook
0,5 zakje munt

Doe bonen, mais, tomaten, paprika, ui en komkommer in een schaal. Doe de ingrediënten voor de dressing in een kom en pureer met de staafmixer fijn. Meng de dressing met de bonensalade. Verhit 2 el olie in een koekenpan. Maak van de steaktartaar kleine balletjes, niet te netjes. Bak de grove balletjes op hoog vuur bruin. (Strooi er eventueel wat oregano en chilipoeder over)Serveer met de salade.

Hongerwolven kunnen er nog wat brood bij eten. Wij vonden het zonder ook meer dan voldoende. En dat maakt het een leuk recept voor de mensen die hun goede voornemens nog niet overboord hebben gezet. Het is namelijk superslank en het verzadigt prima. En al die vezels zijn een mooie bonus!

Voedingswaarde per persoon:
455 kcal, 33 g eiwit, 24 g vet waarvan 5 g verzadigd, 28 g koolhydraten en 13 g vezel

Kinderen en voeding. Over frietariers en voetbal

2010-01-31T21:46:00.000+01:00

Gisteravond hebben we met zijn allen frietjes gegeten. Tja, het was even niet anders. En zo heel af en toe best lekker. In ieder geval doen we er de jongens een groot plezier mee. Ben (2,5) riep in zijn autostoeltje op weg naar de snackbar:" fietjes eten, goed ideetje!"

Maar dan wel met verse ananas toe. Want het moet natuurlijk niet te gek worden vindt Ma Vocking. Er was ook nog wel ijs en vla maar na zoveel calorieën wil ik wel wat frissigs met iets van vitaminen. En dat dring ik graag de anderen op. Ben was het er niet mee eens en heeft onder luid gejuich nog even de spuitbus slagroom uit de koelkast gehaald.

Vandaag maar weer iets met veel groente maken om ze even goed duidelijk te maken dat na een weekend met pizza (eer-eergisteren), soep (eergisteren) en friet het nu weer afgelopen is. Het was een samenloop van een druk weekend en campingkoken door de verbouwing. Geen zin, geen tijd en een slechte planning. Laat ik maar zeggen dat ik alle goede smoezen zelf ook gebruik.

Maar ondanks dat we erg weinig friet en pizza eten omdat ik liever zelf een gezond potje in elkaar flans, zien mijn kinderen wel dat ik vrolijk mee eet. Ik ben dus, zoals ze zelf zeggen geen frietarier. En dan mag je er niet vergelijkbare principes op na houden als de niet-vleeseters.

Mijn kinderen voetballen en als je kinderen op een voetbalvereniging zitten moet je namelijk als ouder je steentje bijdragen. Bijvoorbeeld een kantinedienst draaien. Nu heb ik helemaal niks tegen een ochtendje koffie schenken op een sombere zaterdag. Maar ik heb er vreselijk veel moeite mee om voor twaalven friet te bakken en bier te schenken. Dat weiger ik principiëel, als niet-frietarier.

Ik vind het uitermate treurig dat ouders denken dat na twintig minuten spelen de kleine kindermaagjes weer gevuld moeten worden met grote koeken en flesjes energiedrank. Blijkbaar omdat ze anders de tweede helft omvallen van de honger. En dan moet er na de wedstrijd chips met limonade gegeten worden omdat ze dat wel verdiend hebben. Waarom niet gewoon een boterham pindakaas en een appel? Intussen steken de ouders nog een peuk op want nergens vind je zoveel peuken als langs de lijn.

Uiteraard wil ik niemand een gezonde leefstijl opdringen (als ik al zeker zou weten wat gezond is). Maar ik ga niet doelbewust meehelpen aan ongezond eetgedrag. Ik heb dus tegen mijn voetballende jongens gezegd dat ik best wel kantinedienst wil draaien maar dan zonder friet, bier en chips. Maar dat vonden ze absurd. Of ik als moeder wel wist hoe ik ze dan voor lul zette. Want ze vonden het best wel prima dat ik veel van gezond eten weet maar hun vrienden moeten het gewoon zelf weten. Hun oplossing? "Pap, jij doet het wel gewoon, toch?"

Kinderen en voeding. Over kaassnobs en stinkie, stinkie

2010-01-24T13:47:00.000+01:00

Wat krijgt je kind bij de kaasafdeling in de supermarkt? Meestal een blokje jonge fabriekskaas. Heel veel volwassenen hebben het idee dat kinderen niet meer lusten dan een stukje koude kaas met de consistentie van plastic zonder geur of smaak. Ik wil iedereen die dit dagelijks op zijn boterham met smaak verorbert, niet tegen mij in het harnas jagen. Maar er is natuurlijk veel meer lekkers te krijgen waar kinderen vast ook dol op zijn.

Helaas krijgen kinderen op het kinderdagverblijf ook niet veel anders dan kaas uit een kuipje. Dat scheelt namelijk werk omdat er geen margarine onder hoeft. Natuurlijk, de leidsters hebben het druk maar de gemiddelde smeerkaas heeft een smaak die niet verder gaat dan veel te zout (Daarom wordt smeerkaas vaak opgeleukt met ham, sambal of kruiden).

Mijn echtgenoot houdt niet van kaas. Na in zijn jeugd enkele jaren wel zonder morren kaas te hebben gegeten, is hij er voor eeuwig mee gestopt. Aantrekkelijk om te denken dat het door bovengenoemde redenen komt. Want ik snap er natuurlijk niets van. "Hoe kun je nu niet van kaas houden?"
Iets niet lusten is meestal aangeleerd. Maar je moet wel een heel avontuurlijk karakter hebben om daar weer overheen te komen. Die illusie ben ik bij mijn lieve man inmiddels kwijt. Daarom heb ik me met veel vreugde gestort op het delen van lekkere kaasjes met mijn kinderen.

En dat is redelijk gelukt. Bij groente is blijven aanbieden de truuk. Bij Dirk, de oudste, is dat ook met kaas nodig. Hij is geen alleseter en lustte alleen maar hele oude kaas. Wat ik hem ook voor lekkers aanbood. Het moet brokkelen voordat hij kaas een blik waardig gunt. Jonge kaas lust hij niet omdat hij het gevoel in zijn mond niet lekker vindt. Maar inmiddels heeft hij ook hele oude Gruyere gegeten. Ondanks de ongelofelijk zware geur.

Simon, van tien, houdt HEEL erg veel van kaas. Op zijn verjaardag kon ik hem geen groter plezier doen dan samen bij de kaasboer wat te proeven en te kiezen. Voor de kenners, we kwamen thuis met Taleggio, Blumauri, L'Etivaz en Camembert Coup Gaslonde. Bij Simon loopt het eigenlijk licht uit de hand. Hij ontwikkelt zich tot snob in de dop. Gisteren vertelde hij ons dat supermarktcamembert veel minder lekker is dan de camembert van de kaasboer:"daarin proef je veel meer verschillende smaakjes. Van zoet tot zout."

Het is natuurlijk fijn dat hij kwaliteit weet te waarderen. Blijven aanbieden zoals bij groente is niet nodig en werkt nu zelfs averechts. Nu moeten we hem vooral leren dat hij een beetje maat moet houden wil hij net zo gezond en fit oud worden als zijn vader zonder kaas voor elkaar kreeg. Op een feestjes eet hij zonder gene van alle kaasplankjes flink mee. Supermarktkaas of niet.

Voor Ben van twee, zal het worst zijn. Hij roept glunderend 'stinkie, stinkie', bij een smeltend stukje camembert. Om het daarna snel te verorberen. Ben houdt van alle kaas. Het maakt hem niet uit. Afgelopen week lag er in de koelkast een stuk kaas uit het papier. Uit de kaas was een flinke hap genomen. Maar ik herkende duidelijk de kleine tandjes van een melkgebitje. Zijn grote broers vonden het hilarisch. Maar toen ik Ben de kaas met tandjes liet zien, barstte hij in huilen uit.
Dat vonden we ook wel weer een beetje zielig. Natuurlijk moet hij leren dat hij niet zomaar overal zijn tanden in mag zetten. Maar zouden niet alle kaasliefhebbers af en toe hetzelfde willen doen?

Vertraagde verbouwing, afwassen en echtscheiding...

2010-01-10T21:09:00.000+01:00

Het vriest en het blijft nog wel even vriezen. Zo is de situatie al wekenlang en dat betekent dat een vloer niet gestort kan worden bij ons in huis. Dat storten had eigenlijk al voor de kerst moeten gebeuren en dat betekent dus zonder veel pessimisme dat we eind februari nog niet een nieuwe keuken hebben. Laat staan een eet- en woonkamer.

Dat ik niet lekker op de bank kan hangen is zo erg nog niet. En het is best gezellig, zo op elkaars lip, in de rest van het huis. Maar er beginnen zich ook kleine ergernisjes af te tekenen. Afgelopen week las ik in de krant dat echtelieden gemiddeld 40 minuten ruzie maken per dag. En ondanks dat ik en mijn echtgenoot dat in het verleden nauwelijks in een maand bij elkaar ruzieden, lijken deze cijfers mij nu heel redelijk.

Voor de verbouwing was onze taakverdeling namelijk goed geregeld. Manlief ruimt de vaatwasser in en uit, ik kook. Maar nu zonder vaatwasser ziet het er heel anders uit. We zitten niet alleen zonder vaatwasser maar ook zonder warm water op de begane grond. Dat betekent dat we in ons wasbakje boven dagelijks twee keer de vaat moeten doen.

Dat is krap. Maar de ergernis is vooral dat ik volgens een heel ander systeem afwas dan mijn man. Hij doet het overigens zonder enig systeem en wast rustig af in lauw water en vindt afdrogen met een kletsnatte theedoek ook niet bezwaarlijk. Tja, ik doe het natuurlijk heel anders, met structuur en vooral heet water. Hij vindt mij licht neurotisch...

Kortom, als wij in het begin van ons huwelijk voor deze hete vuren hadden gestaan waren we inmiddels allang gescheiden geweest. Gelukkig hebben we drie bloedjes van kinderen die we inmiddels ook kunnen laten afdrogen en zelfs de hele vaat kunnen laten opknappen. En apart afwassen blijkt ook een goede optie om ons huwelijk niet op de klippen te laten lopen. Een beetje verbouwen is er niks bij!

Verder ben ik er inmiddels aan gewend om met een magnetron, waterkoker en twee kookpitten toch snel iets op tafel te krijgen. De 1, 2, 3 maaltijden van de Ap zijn allemaal uitgeprobeerd en komen onze neus nog net niet uit. En het nadeel van deze Lego-duplo-maaltijden is wel dat de hoeveelheid groente voor 4,5 man veel te klein is.
Verder heb ik magnetronrijst uitgeprobeerd maar naast het feit dat het niet zo lekker is, levert het nauwelijks tijdwinst op. Net als al die oppiep-mogelijkheden.

Voor eventuele andere verbouwers en keukenlieden de tijd-bespaartip om water voor te koken in de waterkoker en dan op een hete pit in de pan te gieten. Rijst, pasta of mie erbij en een paar minuten koken volgens verpakking.
Dat is altijd sneller dan aardappels schillen en koken en lekkerder dan aardappelpuree uit een zakje.

Oosterse groente met kip en cashews
recept 4 personen
250 g snelkookrijst
2 el olijfolie
2 zakken grof gesneden wokgroenten
300 g kipreepjes
1 zakje Amoy oester en knoflooksaus
100 g cashewnoten

Kook de rijst volgens verpakking. Verhit de olie en roerbak de groenten 2 minuten. Voeg de kipreepjes toe en roerbak alles 4 minuten (dit lijkt vreemd maar blijkt in mijn hapjespan het beste resultaat voor malse kip te geven) Voeg de saus toe, warm door en strooi de cashews erover. Serveer direct met de rijst!

Kost totaal 10 minuten en iedereen blijkt een dergelijke maaltijd onder alle omstandigheden weer lekker te vinden. Het voordeel is verder dat het maar weinig afwas geeft! :-)

Goede voornemens-vraag: helpen pillen?

2010-01-07T21:00:00.000+01:00

Hoi yneke,
Nu het nieuwe jaar weer begonnen is hebben we natuurlijk allemaal goede plannen om af te vallen. Het boek de afvallers xxl ligt ook op de aanrecht om flink te gebruiken iedere dag. Maar mijn vraag is het volgende: op de reclame zie je nu veel pillen die bij het afvallen moet helpen, die je een vol gevoel moeten geven etc. wat vindt jij hier nu van.......
flauwekul of een extra hulpmiddel?
:-s

Ha Petra,
Sommige pillen helpen een heel klein beetje, andere geven kans op diarree. Als pillen echt helpen zijn ze verboden....
Pillen beloven van alles en die belofte zorgt al dat ze werken. Neppillen blijken in onderzoek namelijk ook te werken. En bij alle pillen wordt verwacht dat je ook je voeding aanpast. Als je met de pillen stopt kom je weer aan.
Kortom, mensen willen heel graag betalen voor dure preparaten omdat ze dan het idee hebben dat ze er wat aan doen. En hopen ze dat de kilo's zonder veel moeite binnen enkele weken zijn weggeslonken.
Met een pil leg je de verantwoordelijkheid niet bij jezelf en je gezonde verstand. Als je niet afvalt ligt het aan de pil. En als je wel afvalt met maaltijdvervangers, pillen of shakes, komt het er daarna net zo snel weer aan. Want je hebt nog steeds niet naar jezelf hoeven kijken!
Met meer bewegen en gezonder eten val je vrijwel altijd af en de kans is veel groter dat het er langer afblijft. Het kost alleen meer moeite want in plaats van een pil of simpele richtlijnen moet je met jezelf aan de slag!

Vraag van de week: heeft ontgiften zin?

2010-01-05T14:21:00.000+01:00

Hallo Yneke

Ik heb een vraag over ontgiften. Ik ben nu begonnen om na de feestdagen mijn darmen te reinigen met 2 liter bronwater, ahornsiroop en citroen en cayennepeper.
Ik weet niet of je daar wel eens van gehoord hebt maar dan mag je dus 10 dagen lang alleen maar de twee liter aangemaakte siroop en kruidenthee de hele dag en verder niets. Nu vind ik tien dagen sowieso al erg veel dus wil ik het in vijf dagen doen. En ipv alleen maar de aangemaakte siroop en kruidenthee ook soep erbij eten van alleen maar groenten (Dus geen vlees en vermicelli en zout)

Nu is mijn vraag aan jou wat is jou mening hierover?

N.B het is voor mij niet de bedoeling om razendsnel af te vallen maar om van de diarree en buikkrampen en uitslag af te komen ,en daarna met jou afvallers boek weer verder te gaan .

met vriendelijke groet,

Annette

Beste Annette,

Goed idee dat je niet snel wilt afvallen want dat werkt alleen maar averechts. Maar wat heb je gegeten tijdens de de feestdagen dat je er diarree, buikkrampen en uitslag van hebt gekregen? Dat zou ik volgend jaar toch wat anders doen!

Bij (sap)vasten wordt er alleen gedronken, meestal alleen
water, kruidenthee, groente- en vruchtensappen. De gedachte
achter een vasten- of sapkuur is dat het lichaam zo wordt gereinigd.
Door deze reinigende werking verdwijnen afvalstoffen. Deze
afvalstoffen zouden remmend werken op bepaalde lichaamsprocessen
maar vooral ook overgewicht veroorzaken.
Maar je darmen ontgiften helemaal niet. Je lever en je nieren zorgen voor het afvoeren van afvalstoffen. Daarnaast ontdoe je je van stresshormonen en ontstekingstoffen door je spieren te gebruiken. Bewegen dus!
Door een sapkuur leg je je darmen juist stil en word je minder actief. Dat kan juist wel eens averechts werken. Het effect van een sapkuur is dat je de eerste dagen
veel gewicht verliest. Dit is vooral verlies van vocht. De
voorraad koolhydraten in de spieren verdwijnt en hier komt vocht
bij vrij. Na circa een week wordt ook lichaamsvet als energiebron
gebruikt. Maar omdat er door sap te drinken erg weinig koolhydraten
binnenkomen, wordt ook lichaamseiwit van bijvoorbeeld
spieren afgebroken.
Mentaal werkt een sapkuur reinigend. Mocht je het willen doen om af te
vallen, dan is het effect echter heel klein. Als je niet na de sapdagen
overstapt op een ander dieet om af te vallen, kom je heel snel
weer aan. Je lichaam zal namelijk nog sneller een overmaat aan
energie opslaan als vet en je hebt meer honger dan normaal.
Voor sommige mensen werkt het wel als start om af te vallen
omdat je alle eetroutines meteen goed doorbreekt. Maar dan kun
je ook wat anders verzinnen dan alleen maar sap drinken.

Ik raad jou dan ook een sapvastkuur af. Om van diarree, buikkrampen en uitslag af te komen kun je het beste veel vezelrijk eten met veel fruit en groente en weer lekker gaan bewegen. Bijvoorbeeld met mijn boek De AFvallers XXL!

Schreeuwende vetcellen

2009-12-14T14:24:00.000+01:00

Er wordt in de wereld heel veel onderzoek gedaan naar de oorzaak van overgewicht. Wat gaat er in aan energie, wat gaat er uit? Zijn het de genen of de lifestyle? Worden dikke kinderen ooit nog slanke topmodellen? Allemaal interessante vragen en het levert leuke weetjes op. Tot nu toe helpt de mensheid geen barst verder. We worden met zijn allen dikker en dikker.

Maar in Maastricht hebben ze heel slim eens gekeken naar wat de vetcellen doen wanneer je op dieet bent. En dat blijkt ons wel wat verder te brengen. Want dat je weer aankomt na een afvaldieet komt niet door een gebrek aan discipline. Wanneer je afvalt worden je vetcellen kleiner maar ze verdwijnen niet. En deze vermagerde vetcellen schreeuwen moord en brand na een afvaldieet. Die dunne vetcellen willen allemaal weer dik worden!

Prof. dr. Edwin Mariman:"Vetcellen zijn ervoor gebouwd om vet op te slaan en doen dus hun uiterste best om die taak zo goed mogelijk te vervullen. We denken dat de vetcellen na sterk afvallen stress ondervinden, die ze zo snel mogelijk willen kwijtraken door weer vet te gaan stapelen."

Na vijf weken vielen de proefpersonen in Maastricht gemiddeld tien kilo af. Drie weken hierna werd een stukje vetweefsel weggenomen en onderzocht. Er werd een verschil gevonden in de concentratie van zes eiwitten die duiden op cellulaire stress.
Tien kilo afvallen in vijf weken is erg veel. Die vetcellen hebben dan ook nauwelijks de tijd gekregen om te wennen aan de nieuwe situatie.

De meeste mensen willen snel afvallen. Terwijl uit dit onderzoek ook weer blijkt dat je lichaam helemaal niet wil afvallen. Aan alle kanten word je tegengewerkt om de kilo's eraf te houden. Van reclames voor chocola tot warme appeltaart van de buurvrouw, van de overdaad met kerst tot de oliebollen met oudjaar. En dan blijkt je lichaam ook nog eens je grootste vijand!

In mijn praktijk zie ik dat mensen die heel langzaam afvallen het er ook veel langer afhouden. Misschien is dat wel de manier. Niet meer dan twee kilo per maand afvallen. En anders? Het afvallen gewoon vergeten. Wees een beetje aardig voor jezelf en je vetcellen en probeer tijdens deze feestdagen op gewicht te blijven!

Wat eet je tijdens een verbouwing? Zuurkoolschotel met kerrie en gerookte kip!

2009-12-08T19:07:00.000+01:00

Omdat ik erg veel reacties krijg op mijn campingkoken in december probeer ik regelmatig even op mijn blog te zetten wat ik gegeten heb en hoe ik het voor elkaar kreeg. Want met koken op een campinggaspitje, magnetron en waterkoker kom je echt een heel eind. Zeker met een handige keuze uit de supermarkt.

Vandaag hebben we zuurkoolschotel gegeten. Ik zocht naar gekookte zuurkool maar die was niet te krijgen bij ons in het dorp. Gelukkig bleek de zuurkool in de magnetron ook in 10 minuten klaar. Voor de aardappelpuree heb ik de melk even voorverwarmd in de magnetron en het water kwam uit de waterkoker. Dat scheelt weer getuur in een pan met watermelk die maar niet aan de kook komt. En dan net als je even niet oplet, bruisend uit de pan, alles onder melkvellen verstopt.....

Zuurkoolschotel met kerrie en gerookte kip
5 personen
2 zakjes aardappelpureepoeder
melk, water en zout volgens verpakking
1 zakje zuurkool, uitgelekt
1 beker ananas op sap
300 g gerookte kipreepjes
1 el kerriepoeder
2 el olijfolie

Doe de zuurkool in een schaaltje met 4 el ananassap. Deksel erop en 6 minuten in de magnetron op hoog vermogen. Kook water in de waterkoker (en meet daarna af) en verwarm de melk 2 minuten voor in de magnetron. Doe water, zout en melk in de pan en breng aan de kook. Wanneer het water kookt voeg je al roerend het aardappelpureepoeder toe. Roer olie en kerriepoeder door de puree. Doe intussen de zuurkool nog 2 minuten in de magnetron. Voeg dan uitgelekte ananas en kip toe. Nog twee minuten in de magnetron en het kan toegevoegd worden aan de puree.

Tja, en toen bleken mijn man en kinderen dit lekkerder te vinden dan mijn standaard-zuurkoolschotel. Zegt dat iets over hun of over de zuurkoolschotel?

Wat eten we tijdens de verbouwing? Iets met mie!

2009-12-06T16:02:00.000+01:00

Koken op de camping is een onderwerp waar ik de laatste dagen vaak aan moet denken. Ik heb er voor verschillende tijdschriften recepten en tips voor geschreven. Want hoe houd je het leuk, lekker maar ook gezond als je maar één gaspitje hebt?

Ik had al laten weten dat we midden in een verbouwing zitten. Tot heel kort geleden hadden we provisorisch een oplossing bedacht (zie foto) die waarschijnlijk supergevaarlijk en volkomen illegaal is. Maar alles in dienst van een gezonde warme hap natuurlijk. De oven ben ik al twee weken kwijt. Zijn galgemaal of eigenlijk galgenklus was het bakken van overheerlijke brownies*

Inmiddels heb ik ook al gekookt op het campingstelletje van mijn schoonmoeder die op de wasmachine staat in de gang. (Ik had het natuurlijk niet voor niets over kamperen) Koken kon je het eigenlijk niet noemen. Maar de 1, 2, 3 en 4-optelmaaltijd van de grote blauwe supermarkt ging er prima in. Want veel ruimte om zelf te snijden en te schillen is er momenteel ook niet.

Vanavond wil ik na alle pepernotenellende van dit weekend toch weer even een hoop groente eten. Een voordeel van thuis kamperen is dat we hier wel royaal zijn voorzien van electriciteit. Dat is fijn voor de grote koelkast (in de gang) en de magnetron (op buro). Maar ook voor de waterkoker. Met een waterkoker heb je heel snel een berg kokend water. En meer is er niet nodig om eiermie gaar te krijgen. Dan hoef ik alleen nog maar wat groente en vlees, vis of kip in de pan te bakken. Maar tien minuten werk. We houden nog tijd over de komende maanden!

Mie met groente en kip in honing-sojasaus
4 personen
600 g nasigroenten
1 zakje taugeh
2/3 pak eiermie
300 g kipreepjes gekookt
4 el arachideolie
4 el sojasaus
2 el honing
eventueel chilisaus voor de liefhebbers

Breng flink wat water aan de kook. Doe de mie in een pan of schaal en giet het kokende water erop. Laat staan tot gebruik. Verhit de olie en bak de kip 5 minuten bruin en gaar. Leg de kip op een bord. Bak in dezelfde pan de groente beetgaar. Hoe lang dit duurt is afhankelijk van het gaspitje, zeg 5-8 minuten. Voeg de kip weer toe en roer de sojasaus en de honing erdoor. Giet de mie af en meng dit met het groentekipmengsel. Serveer direct.

* Volgens mijn kinderen zijn de lekkerste brownies die van Fifteen, recept Jamie Oliver. Dit na uitgebreid testen natuurlijk waarbij Nigella Lawson afviel.

Wat eten we vandaag niet?

2009-12-01T14:15:00.001+01:00

Wat moet je eten als je geen keuken hebt? Dat is vandaag de grote vraag. Huize Vocking zit midden in een grote verbouwing en gelukkig is alles redelijk onder controle. We hebben warm water, een droog bed en een plek om te computeren. Maar geen keuken. Dus geen stoofpotjes, driegangenmaaltijd uit zeven pannen, appeltaart of brownies....

Eigenlijk zou ik vandaag nog gebruik kunnen maken van de oude keuken. Maar de slopers waren zo enthousiast dat het hele keukenblok inmiddels in de container ligt. Tja, een voedingskundige zonder keuken is net zoiets als een meubelmaker zonder schroefmachine of een taxichauffeur zonder auto. Ik voel me een beetje onthand. Op internet heb ik al gekeken naar elektrische kookplaten maar er is nog niet gereageerd. Daarmee zou ik het de komende maanden wel redden.

Het komt vast goed en we zullen heus niet bezwijken aan een vitaminetekort. En zeker niet verhongeren....
Voor vanavond zijn er genoeg ideeen voor een alternatieve maaltijd. Friet vindt iemand een prima idee. 'Soep', roept een ander maar ook dat moet je opwarmen. Gelukkig komt er iemand op het idee dat we nog een gasstelletje hebben. Ergens....
Maar als dat eenpittertje er zometeen staat is het volgende recept zo gemaakt!

zalmburgers met bieslookmayonaise en augurkensla
(4 personen)
400 g zalm uit blik
1 ei
1 el bloem
1 sjalotje, zeer fijn gesnipperd
4 el verse bieslook, geknipt
2 el halvanaise
2 el yoghurt
1 drupje natrena of 0,5 tl suiker
8 zoetzure augurken
1 zak sla
0,5 komkommer
4 el olijfolie
4 bruine bollen
zout en versgemalen peper

Prak de zalm fijn en meng met de bloem, sjalotje en ei. Breng op smaak met peper en zout en vorm er 8 burgers van. Zet 15 minuten koel weg. Roer de bieslook door de halvanaise en yoghurt en breng op smaak met peper, zout en natrena of zoetstof. Was en droog de sla en scheur in stukken. Snij 8 augurken overlangs in lange reepjes. Snij de komkommer in vergelijkbare reepjes. Maak een dressing van 2 el olie, 3 el augurkennat en peper en zout. Meng de sla met augurken, komkommer en dressing. Verhit de olie in een koekenpan en bak de burgers aan beide kanten 3-4 minuten gaar en bruin. Rooster de broodjes bruin in een broodrooster. Leg op elke helft van het broodje wat sla, een zalmburger en eindig met een lik bieslookmayonaise. Serveer de broodjes met de sla.

Voedingswaarde per portie:
434 kcal
31 g eiwit
23 g vet waarvan 4 g verzadigd
26 g koolhydraten
4 g vezel

Opmerking: maak de sla eventueel af met wat koude groente zoals erwtjes, mais, peultjes of sperziebonen uit een potje.

Wat eten we vandaag? Geroerbakte spruitjesschotel met pepers

2009-11-22T16:42:00.000+01:00

Vergeet de muffe lucht van doorgekookte spruitjes van mijn vorige blog maar even. Spruitjes barsten namelijk van de vitaminen en glucosinolaten. Die laatste bioactieve stofjes maken spruitjes nu net een beetje bitter. Maar ze zijn erg goed voor je gezondheid en werken preventief tegen kanker. Net als andere koolsoorten zijn spruitjes dan ook supergezond. En samen met de vitamine-C-rijke rode paprika wordt het niet alleen een kleurig gerecht maar ook nog eens goed voor je weerstand.

Geroerbakte spruitjesschotel met pepers
4 personen
300 g rijst
500 g kipfilet in stukjes
400 g schoongemaakte spruitjes, gehalveerd
2 rode paprika in repen
1 grote ui in partjes
4 el arachideolie
1 zakje woksaus zwarte peper

Kook de rijst volgens verpakking. Verhit de olie in een wok. Bak in de hete olie de kip omscheppend gaar en bruin. Schep de kip uit de pan. Bak in dezelfde pan de spruitjes en ui omscheppend 4 minuten. Voeg de paprika toe en roerbak nog 4 minuten. Voeg een scheut water toe, het zakje saus en de kip. Warm nog 2 minuten door en serveer met de rijst.

Ook leuk: doordat je wokt blijven alle vitaminen en mineralen zoveel mogelijk bewaard en verdwijnt niet de helft in het gootsteenputje!

Doorgekookt

2009-11-20T08:59:00.000+01:00

Bijna iedereen is het er over eens dat kinderen en spruitjes niet samengaan. Spruitjes smaken een beetje bitter. En bitter moet je leren eten. Daarom zouden spruiten er moeilijker in gaan dan friet en frikandellen.

Volgens een theorie hebben kinderen hele gevoelige smaakpapillen waardoor ze bitter extra goed proeven. Dat is heel nuttig want vaak zijn bitterstoffen giftig. En jonge kinderlijven zijn natuurlijk extra kwetsbaar voor allerlei ellendigs. Een bittere smaak waarschuwt ons intuitief voor gevaar. Ouders moeten dus eigenlijk heel erg blij zijn met dat kieskeurige eetgedrag van de gemiddelde kleuter. Want dat betekent dat hij/zij geen happen uit je dieffenbachia neemt en ook de bittere, giftige besjes in de tuin weer uitspuugt.

Maar omdat we liever niet willen dat kinderen spruiten, net als bittere koffie en bier laten staan tot (ver) na de basisschool, moeten we soms onze koters een beetje aanmoedigen. De gemakkelijkste manier is om zelf spruiten te eten. 'Zien eten, doet eten' geldt helaas niet binnen ouder-kindrelaties. Maar je geeft wel het signaal dat spruiten eten veilig is ondanks dat bitterstofje. Neemt je kind toch wat van mee.

Wat ook goed werkt is de spruiten samen met aardappels tot stamppot verwerken. In tegenstelling tot het zien-eten-doet-eten (wat alleen bij vriendjes en lievelings-tantes lukt), werkt verstoppen grandioos. En de smaak van de spruiten wordt een beetje afgezwakt.

Maar volgens de experts is het eigenlijk een beetje gezeur. Tegenwoordig zijn spruiten eerder zoet dan bitter. Tenzij je misschien een biologisch spruitje van oud ras en eigen teelt op je bord ziet te krijgen. Maar de moderne spruit uit het netje van de supermarkt mist het bittere toontje door ingenieuze teeltmethoden. Voor de die-hard-spruitenfans misschien jammer, voor de meeste kinderen een zegen.

Alleen zit er blijkbaar in ons collectieve bewustzijn een afkeer van spruiten. Ik had altijd het idee dat het deels kwam door het kookbeleid van midden vorige eeuw. Groente werd toen enkele uren op het petroleumstel tot moes gekookt. Liefst met een flinke schep zout erbij. Tja, daar gaat de bloemkool, andijvie en ook zeker de spruit niet van vooruit.

Maar gisteren hoorde ik toch weer een heel ander verhaal. Op een seniorendag in Noord-Holland discussieerde ik met flink wat ouderen over gezond eten. Een meneer van zekere leeftijd vroeg me of die doorgekookte spruitjes van vroeger gezond waren. Zijn moeder kookte de spruitjes namelijk enkele uren. Maar zijn vrouw vond vijftien minuten lang genoeg. Dat was veel gezonder volgens haar. De oude man wilde nu na veertig jaar wel eens weten of zijn vrouw gelijk had of dat hij voor niks al die jaren 'halfrauwe' spruiten had gegeten. Want de spruitjes van zijn moeder, tja, die waren echt lekker volgens hem.

Diplomatiek zoals ik soms probeer te zijn, antwoordde ik dat het inderdaad gezonder is om groente niet tot snotjes te koken. Maar dat het ook belangrijk is dat je het lekker vindt. Want liever een heel bord 'snotjes' dan een half bord kort gekookte groente. Met als toevoeging dat je vooral ook je groente niet in te ruim water moet koken omdat anders ook erg veel voedingsstoffen in het gootsteenputje verdwijnen.

Wel ben ik blij dat ik mijn vijftien-minuten-spruiten-uit-weinig-kookwater gewoon thuis op tafel kan zetten. Na jaren proberen, stimuleren en aanmoedigen roepen mijn jongens nog steeds niet 'ha, lekker spruiten!'. Maar de pan gaat inmiddels wel leeg...
Volgende keer een recept!

Wat moet je nou met ....

2009-11-08T20:56:00.000+01:00

Ik ben eigenlijk een beetje bang voor knolselderij. Dat komt namelijk zo. Wanneer ik knolselderij rauw eet krijg ik een heftige allergische reactie. Ik zal je de details besparen maar leuk is anders.

Maar zodra deze onooglijke groente wordt gekookt, kan ik er prima tegen. Geen centje pijn. Ik eet af en toe knolselderij in de overheerlijke erwtensoep van mijn moeder. Maar zelf op tafel zetten is een ander verhaal. Dit weekend ben ik er toch maar eens zelf mee aan de slag gegaan. Er stond in een leuk Nederlands kookblaadje een aantrekkelijke hartige taart met knolselderij. Een lekker recept met verstopte knolselderij onder kaas en eieren.

En ook heel gemakkelijk te maken. Een halve knolselderij, geschild in blokjes snijden en 2-3 minuten koken. Ik heb wat baconreepjes uitgebakken en uit de pan gehaald. Toen in dezelfde pan enkele uien zachtjes gefruit. Uiteraard een oven voorverwarmd op 200 graden en een bakblik bekleed met enkele plakjes hartige-taartdeeg. 4 eieren doorgeroerd met een 50 gram geraspte kaas en een scheut melk. Eiermengsel samen met knolselderij, uien en spekjes in de vorm. Nog 50 g geraspte kaas erover en 45 minuten in de hete oven.

Ik heb er nog een frisse salade bij gemaakt met bietjes, sugarsnaps en een lekkere vinaigrette met een 'mooie' olijfolie van een vriendin. De knolselderij gaf een heerlijke smaak aan de hartige taart. Aards en duidelijk, zonder overheersend te zijn. Erg lekker. Te lekker om te laten liggen in het groenteschap.

Het idee was dat ik vandaag zuurkool zou maken met gevulde filetlapjes. Misschien was het een optie om de halve overgebleven knol samen met aardappels tot puree te prakken. Lekker dat het werd! De puree werd heerlijk romig met wat melk en een klontje boter en smaakte heerlijk in combinatie met de zuurkool. Zo had ik mooi een restje groente verwerkt. Met als dubbel voordeel dat ik ongemerkt nog wat extra groente toevoegde aan de stamppot. Met alleen zuurkool kom je nogal lastig aan 200 gram groente per persoon. Want om nu ruim 800 gram zuurkool door de aardappelpuree te prakken is niet zo lekker.

Zuurkool met knolselderijpuree en gevulde filetlapjes
500 g zuurkool
800 geschilde kruimig aardappelen
halve knolselderij, geschild en in stukken
4 filetlapjes
4 plakken schwarzwalder schinken
2 el parmezaanse kaas
2 el olijfolie
klontje boter
1 beker melk, verwarmd
peper en zout
Kook de zuurkool zachtjes een half uur in een beetje water. Kook de aardappelen en knolselderij 20 minuten met een snuf zout. Snij de filetlapjes met een scherp mes overdwars in zodat je een soort envelop krijgt. Vul de filetlapjes met een halve el parmezaanse kaas en een plak ham. Druk goed dicht. Verhit de olijfolie in een koekenpan. Bak de filetlapjes in de koekenpan 5 minuten aan beide zijden. Giet de aardappelen en knolselderij af en stamp tot puree met de melk en boter. Breng op smaak met een beetje versgemalen peper. Giet de zuurkool af en meng dit door de puree. Giet de 'jus' van het vlees bij de zuurkool en meng dit er door. Serveer zuurkool en filetlapjes direct.

Weer eens wat anders dan zuurkool met worst. En een stuk lichter!

The making of....

2009-11-06T10:27:00.001+01:00

Een maandje terug heb ik een aantal filmpjes opgenomen met het thema: 'Doe normaal, dat is wel zo gezond'. Want er zijn zoveel misverstanden en fabels over eten, dat ik graag kort laat zien wat nou normaal is. Misschien heb je al eens een filmpje gezien. Een filmpje opnemen doe je niet in je eentje. Daar loopt een heel team om heen. Samen met JVTV heb ik van tevoren scripts gemaakt. Bijvoorbeeld over minder zout eten. Op een dag kun je maar vier tot zes korte filmpjes opnemen en dan is het nog flink doorwerken. Daarom is een goede voorbereiding belangrijk. Je moet al precies weten wat je wilt zeggen.

In de filmpjes wordt ook van veel producten gebruik gemaakt. Voor alle attributen en boodschappen zorgt de productie-assistente. En terwijl ik gebukt sta over de bergen zout, haalt de productie-assistente bijvoorbeeld nog even snel een onsje ham bij de buurtsuper omdat we dat vergeten waren. Daarna zorgt ze ervoor dat het mooi in beeld komt zonder stickers en andere zaken die alleen maar afleiden.

Het is natuurlijk logisch dat er een cameraman is. En een geluidsman die er voor zorgt dat het geluid met goede kwaliteit wordt opgenomen. Zodra er een brommer langs rijdt, moet het weer over. Maar alles moet ook perfect uitgelicht worden. Dus overal staan lampen en voor ieder shot wordt weer opnieuw bepaald hoe de lampen perfect moeten staan. Dat kost tijd. Dus staat de rest een beetje melig te doen, koffie te drinken of als een gek nog wat laatste voorbereidingen te doen (de productie-assistente!)

En uiteraard is er een regisseur die het hele plaatje in haar hoofd heeft. Zodat ze mij dertig keer een zinnetje opnieuw laat doen omdat het net nog wat lekkerder kan klinken. Of toch bedenkt dat het misschien leuker is als ik nog wat dieper tussen de zoutzakken duik. Ik moet van haar de gekste houdingen aannemen zodat ze de volgende dag liefjes mailt of ik geen spierpijn heb.

En dan heb je na een dag werken nog geen filmpje. Eerst moeten alle beelden bekeken worden. En daarna wordt het gemonteerd tot een strak filmpje. Om het aantrekkelijker te maken moeten er soms geluidjes bij of een muziekje. Dat is speciaal componistenwerk en niet iets wat je even tussen neus en lippen door erbij plakt.

Maar ik hoop dat je dat allemaal niet ziet of bedenkt als je naar een filmpje kijkt. Niet dat ik met lamme benen gebukt sta en niet dat er vier, vijf mensen omheen staan. Ik hoop gewoon dat je het leuke filmpjes vindt. Waarbij je denkt, "hee, dat heb ik nog nooit zo bekeken!"

Minder zout, meer smaak!

2009-11-03T15:43:00.000+01:00

Ooit heb ik twee weken lang geleefd op vloeibaar voedsel. De shakes en sapjes gingen er goed in. Toch verheugde ik me flink op mijn eerste boterham met kaas. Maar wat een teleurstelling. Mijn eerste reactie was dat het niet goed was. Wat smaakte het vreselijk. Zo zout had ik het nog nooit gegeten!

Maar wat bleek, ik was in twee weken tijd volledig afgekickt van zout. En dan blijkt pas hoe zout brood en kaas eigenlijk is. Zo krijgen we ongemerkt veel meer zout binnen dan goed voor ons is en zonder het echt te proeven.

Wat minder zout is beter voor ons omdat je bloeddruk omlaag gaat. En dat is goed voor hart en bloedvaten. Maar minder zout is ook goed voor je maag en botten. Afkicken hoeft niet zo drastisch als ik in twee weken deed. Maar langzaam naar minder zout zorgt ervoor dat meer gaat proeven. En dat is niet alleen goed voor je gezondheid!

Wat eten we vandaag? Zoete bonen met kip!

2009-11-01T09:46:00.000+01:00

De vleeswijzer al gezien? De vleeswijzer is een mooi initiatief om je een bewuste keuze te laten maken wanneer je op duurzaamheid en dierenwelzijn wilt letten. Voor de grap moet je eens kijken. Want wat staat er bovenaan? Quorn! En quorn is geen vlees maar een vleesvervanger. Op zich niet een gek idee om naast vlees de vegetarische varianten te noemen. Ze scoren logischerwijs veel beter.

Maar waar zijn de peulvruchten? Peulvruchten scoren natuurlijk perfect op de schaal van dierenwelzijn maar zijn vooral de meest duurzame eiwitleverancier. Zeker wanneer er gekozen wordt voor de Zeeuwse bruine boon, de Noord-Hollandse grauwe erwt of de kapucijner uit de Flevopolder.

Met bonen en linzen kun je daarnaast veel lekkerder en gevarieerder koken dan met quorn of vegaburgers. In combinatie met een klein beetje vlees is het overigens een ideale manier voor vleesliefhebbers om vlees te minderen.

Verder is het leuk meegenomen dat peulvruchten veel vezels bevatten en goed verzadigen. Daardoor staan ze ook op 'de schaal van gezondheid en preventie tegen overgewicht' op nummer één. Peulvruchten zijn onverwachte toppers die vaker een plek op het bord verdienen!

En om maar eens te laten zien dat vlees en bonen goed samen gaan, geef ik hier een recept wat bij ons een topper is. Met kip dat weliswaar slechter scoort dan quorn. Maar weer veel beter dan biefstuk!

Zoete bonen met kip
4-5 personen
1 ui in stukjes
1 stukje verse gember, fijngehakt
800 g winterpeen in blokjes
1 grote pot witte bonen
1 kippebouillonblokje
300 g kipfilet
50 g rauwe ham
2 bananen
4 el olijfolie
25 g parmezaanse kaas

Verhit de oven voor op 200 graden. Fruit de ui en gember in 2 el olijfolie in een grote pan. Voeg na 5 minuten de wortel toe en laat 5 minuten bakken. Voeg de pot bonen en het bouillonblokje toe en laat lekker pruttelen. Wanneer het te droog is kun je een scheut water (of witte wijn) toevoegen. Laat met de deksel erop 10 minuten zachtjes pruttelen en roer af en toe door. Breng het bonenmengsel eventueel op smaak met een beetje ketjap.
Verdeel de kipfilet in repen. (3-4 repen per kipfilet) Scheur de rauwe ham per plak ook in 2 lange repen. Wikkel per reep kipfilet een reep rauwe ham er omheen. Verhit de rest van de olie in een koekenpan en bak de kiprepen aan om en om bruin.
Doe het bonenmengsel over in een ovenschotel en leg de kiprepen erop. Bedek tussen de kiprepen de bonenschotel met stukjes banaan. Strooi een klein beetje parmezaanse kaas er over en zet de ovenschotel 15 minuten in de hete oven.

Wat at ik gisteren na een dagje auto? Maaltijd uit blik!

2009-10-25T20:19:00.000+01:00

Gisteren zijn we terug gekomen van een weekje Frankrijk. Veel mooie routes gefietst op mijn mountainbike maar ook erg veel gegeten. Stokbrood met zoute boter en bosbessenjam, knapperige croissantjes, zoete flan, royaal camembert en ook de wijn ging er wel in. Bij thuiskomst rolde ik dan ook een beetje gaar uit de auto. Want de zak chocolade-eclairs op de terugweg deden mijn laatste gevoel van fitheid niet echt goed.

En wat doe je dan op zo'n moment? Nadat het eerste wasje in de wasmachine is gepropt en voordat het grote opruimen begint? Soep maken natuurlijk! Een soepje is licht en gaat er altijd wel in. En omdat ik de grote stapel ongelezen tijdschriften in de auto kon wegwerken, wist ik na een korte rondvraag wat mijn mannen uit de nieuwste Delicious wilden eten. De geroosterde tomatensoep met cashew-kokossalsa! Een recept van Bill Granger wat inderdaad erg lekker klinkt.

Helaas had Bill wat meer tijd dan ik. Als we tenminste een beetje snel wilden eten. Want om nog twee uur voor de oven te gaan zitten wachten tot de tomaten en paprika lang genoeg geroosterd waren voor de soep, was me een beetje te gortig. Dat werd dus een beetje improviseren en het recept aanpassen.

Ik hoop dat Bill het niet hoort maar in plaats van verse tomaten heb ik voor gepelde tomaten uit blik gekozen. In veel recepten staat dan dat je goede tomaten uit blik moet nemen. Maar welk merk is dat? In Nederland kun je alleen Heinz of huismerk kopen en dat lijkt me niet meer dan redelijke middelmaat. Van beide soorten heb ik twee blikken gekocht en bij openklikken geen verschil ontdekt.

Ook de koriander in de originele cashew-kokossalsa heb ik vervangen door een bosje platte peterselie. Want koriander vinden mijn mannen niet zo lekker. En verder heb ik de hoeveelheid olie nog wat aangepast. Na al dat (verzadigde) vet in de vakantie zou een flinke hoeveelheid olijfolie misschien heilzaam zijn. Maar de soep wilde ik toch een beetje licht houden.

Het leuke van het recept is dat de tomatensoep een oosters tintje heeft. En dat is na alle tijm en herbes de provence ook best wel lekker. Want we hebben het er wel altijd over dat de Nederlandse supermarkten schril afsteken bij het aanbod in de Franse Carrefour of Leclerc. Maar in Frankrijk zijn ze in het aanbod, afgezien van wat blikken couscous, wel erg Frans. Bij ons kun je verse gember, citroengras en een ruim aanbod van Thaise, Japanse en Chinese kruiden vinden. In Frankrijk heb ik me zelfs rot gezocht naar kaneelstokjes. Kortom, ik ben weer lekker thuis!

Tomatensoep met cashew-kokossalsa
(vrij naar Bill Granger)
4-5 soepeters met milde maar hartige trek

4 blikken gepelde tomaten
1 wortel, in stukken
1 paprika, in stukken
1 teen knoflook
2 eetlepels olijfolie
2 tl gemalen komijn
2 tl gemalen koriander
2-3 kippebouillontabletten
50 g cashewnoten
20 g gemalen kokos
bosje platte peterselie (of koriander als je dat lekker vindt)

Verhit de olie in een soeppan en bak de wortel en paprika enkele minuten met gemalen komijn en koriander. Voeg de tomaten en 2 bouillonblokjes toe en laat tien minuten sudderen. Maak intussen de salsa: doe cashews, kokos, peterselie en een scheutje water in een kom. Zet de staafmixer erop tot het een grove pasta is. (Ik heb er nog wat fijngehakte cashews extra doorheen gedaan) Pureer de soep met de staafmixer tot een gladde soep. Breng de soep eventueel op smaak met nog een extra bouillonblokje.
Schep de soep in de borden en schep wat salsa midden in de soep.
Wij vonden het erg lekker, zeker met het laatste Franse stokbrood!

Hebben lightproducten zin?

2009-10-13T20:52:00.001+02:00

Lightproducten klinken aantrekkelijk als je op je gewicht let. Hetzelfde product maar dan met minder calorieën!
Helaas klopt dat niet altijd. Soms zit er minder vet in een product. Maar dan moet er van iets anders meer in zitten. Bijvoorbeeld koolhydraten. Met als netto-resultaat dat het in calorieën nauwelijks scheelt.

Maar als je de verpakking niet leest, is dat niet wat je verwacht. Waardoor de kans groot is dat je zelfs meer van chips, rookworst of andere light-varianten gaat eten. Tja, en dan hebben light-producten inderdaad helemaal geen zin.

Sommige producten hebben wel zin. Zoals drinkyoghurt of cola met zoetstoffen. En voor je gezondheid hoef je af en toe een glaasje niet te laten. Zeker als je zorgt dat je een gezonde basis hebt die bestaat uit echte producten zonder smaakjes, zoetstoffen en andere nepperij. Maar dan kun je je wel afvragen waarom je soms wel voor producten met zoetstoffen gaat. Want als je het maar af en toe pakt, kun je net zo goed voor het echte werk gaan. Want voor die paar calorieën extra hoef je het dan niet te laten!

Wie eet is schuldig

2009-10-12T10:42:00.000+02:00

Volgens het oerdieet moeten we de granen links laten liggen. Geen volkoren boterhammen meer, geen rijst, geen pasta en zelfs geen muesli. En ook de zuivel moet van tafel. Onze genen zijn volgens professor Muskiet en andere oerwetenschappers geprogrammeerd om het te houden bij een voeding met vlees, vis, noten, zaden en natuurlijk veel groente en fruit.

Dat is een lastig eetpatroon in tijden waarin parttime vegetarisme wordt gepredikt om de planeet te redden. Misschien als we onze smaak gaan bijstellen naar krekels, maden en ander krioelend (on)gedierte, is er voldoende dierlijk eiwit om alle mensen op de planeet te voeden volgens het oerdieet. Maar ook van de gemiddelde koe of varken kunnen we meer eten dan het geijkte varkenshaasje of runderlapje. Waarom halen we in Nederland ons neus op voor orgaanvlees en andere voedzame restjes?

In het boek Carnivoria zijn ze niet vies van een stukje vreemd vlees. Al is het uitgangspunt van de makers iets anders geweest. Zij willen met schitterende foto's, mooie vormgeving en aantrekkelijke recepten vooral de terechte vraag stellen:" Waarom eten we wel koe maar geen hond? Waarom eten we wel de kipfilet maar sturen we de rest als afval naar Afrika?"
De makers van Carnivoria hebben geen pasklare antwoorden en zijn zich bewust van bio-industrie, milieuvervuiling, mestoverschotten en overbevissing. Wat ze wel weten is 'wie eet, is per definitie schuldig'.

Niet leuk maar het klopt wel. Want ook als vegetarier moet je je afvragen waar je geitenkaas vandaan komt. En hoeveel bokjes daarvoor naar Spanje versleept worden omdat we hier geen geitenvlees eten. Misschien dat het recept van Janneke Vreugdenhil voor curry van geit uit dit boek hier verandering in brengt. Verder onder andere een stoof met stierenstaart, krokodil massala, gevlinderde piepkuikens en krokante kevertjes.
Vlees is lekker en gezond maar hoeft niet iedere dag op je bord. Ik houd het dan ook bij het motto van de parttime vegetariers: af en toe vlees mevrouw, u weet wel waarom!

Carnivoria
J. Vreugdenhil

Ook zin in soep?

2009-10-12T08:59:00.000+02:00

Vandaag eet ik bij de lunch nog een restje boerenkoolsoep van gisteren. Ik kan me er nu al op verheugen. Soep is eigenlijk altijd lekker. En het leuke van soep is ook nog eens dat het zo lekker verzadigt. Vloeibare dranken die je achterover giet, doen dat niet. Maar het naar binnen lepelen van een warm soepje geeft heel veel signalen naar je hersenen dat er eten binnenkomt. (probeer maar eens sinaasappelsap naar binnen te lepelen, dat verzadigt veel meer dan sap drinken)

De boerenkoolsoep maakte ik van restjes. Maar soep is eigenlijk veel te lekker om te wachten tot je voldoende restjes in je koelkast hebt. Houd jij ook zo van soep dat je het wel iedere dag kunt eten? Bestel dan de Soepkalender van Anja van der Wetering. Er staan 365 heerlijke recepten in, voor iedere dag eentje. Hoef je alleen in schrikkeljaren een soepje twee keer te maken!

Soepkalender
Wetering, A. van der

Wat at ik gisteren? Boerenkoolsoep!

2009-10-11T20:38:00.000+02:00

We zitten midden in een verbouwing. De gang, toilet en het kantoor is gestript, verbouwd en inmiddels weer schilderklaar. Werk aan de winkel en met het regenachtige weer was het geen straf om de kwast in plaats van de fiets te pakken. Maar een dagje schilderen is ook erg vermoeiend. En dat betekende dat ik om half zes niet zoveel zin had om te koken.

En in de koelkast was eigenlijk niet zoveel te vinden wat me inspireerde tot iets culinairs met een hoofdletter. Er lag een winterwortel, een halve gele paprika, een kleine zak boerenkool en gek genoeg een halve rookworst. Verder had ik nog wat aardappels en een restje grote reuzenbonen. Tja, daar valt niet veel lekkers mee te brouwen denk je dan....

Maar als ik het niet meer weet, maak ik soep! Bij de groente ging nog een ui, wat peperkorrels, water en enkele bouillonblokjes. De aardappel en witte bonen bonden de soep na flink gebruik van de staafmixer tot een lekker dik geheel. Daarna heb ik de rookworst in stukjes nog even mee laten warmen.
Van een paar sneden brood heb ik croutons gemaakt.

En wat gebeurt er dan aan tafel. De jongste roept enthousiast:"zoep ete!" En ook de anderen zagen het helemaal zitten. Nu krijg je met gepureerde soep het altijd wel voor elkaar dat je kinderen een hoop groente eten. Maar nu was de reactie nog enthousiaster. Ze vonden het zelfs lekkerder dan gewone boerenkool!

Het zoveelste bewijs dat je met groente altijd snel een maaltijd op tafel kunt hebben. En wat je ook in je groentela aan restjes hebt liggen, met een aardappel en wat bonen maak je zo een volledige maaltijd. Sneller dan je kunt halen bij de snackbar. Overigens was een patatje met kroket best verleidelijk na het witten. Maar gelukkig regende het zo hard dat niemand dat bij de snackbar wilde halen!

Boerenkoolsoep
(4 personen en een ukkie)
300 g boerenkool
1 gele paprika, in stukken
1 ui, in stukken
1 grote winterwortel, in stukken
1 pot witte bonen
3 aardappels, geschild en gehalveerd
10 peperkorrels
2 bouillontabletten
1 liter water
zout naar smaak
0,5 - 1 rookworst, in stukjes
Doe alles behalve de rookworst in een grote soeppan. Breng aan de kook en laat 20 minuten pruttelen. Pureer met de staafmixer de soep. Verdun eventueel met wat water. Voeg de rookworst toe en warm door.
Maak tijdens het koken van de soep de croutons door 4 sneden brood in stukjes te scheuren. Druppel er wat olijfolie door. Bak de croutons op laag vuur knapperig en bruin in een grote koekenpan of wok. Serveer de croutons apart van de soep. Lekker!

Nooit meer smoesjes....

2009-10-04T15:50:00.000+02:00

Geen oppas, rot weer, lekke band of helemaal geen zin om nog weg te gaan? Geloof me, ik heb alle smoezen wel een keer gehoord. En uiteraard gebruik ik ze zelf ook regelmatig. Want niemand heeft altijd zin om te sporten. Het is veel verleidelijker om op de bank te hangen en lekker naar 'House' of 'Gooische Vrouwen' te kijken.

Maar iedere smoes kan worden weerlegd. Eigenlijk is er altijd een oplossing te bedenken. Mijn beste smoes is dat ik onregelmatig werk en soms op de gekste tijden moet sporten. Een sportschool met een gezellig uurtje Zumba is dan ook niks voor mij. Want ik kan bijna nooit op vaste tijden. Maar wat doe je dan als je van je fysio hoort dat je je bovenlichaam wel wat mag trainen naast al dat fietsen en hardlopen? Zelf wat oefeningen doen houd ik drie dagen vol en dan is het weer afgelopen. En die sportschool blijft onhandig.

Maar ik heb er wat op gevonden. Ik heb een juf die mij thuis aan het werk zet. Een kwartiertje of een half uur. Maar bijna nooit langer dan dat. De juf verschijnt gewoon op tv en zet me aan het werk. Zonder dat ik over mijn grenzen ga of er de volgende keer tegenop zie. En ik doe gek genoeg ook nog wat ze zegt. Ieder lesje is weer nieuw en ik kan ook nog kiezen of ik wat extra 'core' of 'flexibiliteitsoefeningen' wil doen. En dat met de Wii waar mijn kinderen ook regelmatig actief mee zijn.

Nog leuker dan de fitness vind ik de yoga op dezelfde game-dvd. Op Wii sports zitten ook wat yoga-oefeningen maar deze zijn lekker aaneen geregen tot een lesje. Na een rondje hardlopen doe ik vaak nog een half uurtje yoga. Tegelijk je spieren rekken en sterker maken waardoor je niet alleen fitter wordt maar ook heerlijk ontspannen raakt.

Tja, nooit gedacht nog eens zo positief over yoga zou worden. Ik heb dus nu weer een smoes om de oefeningen voor mijn bovenlichaam niet te doen. Bij een half uurtje yoga werk ik er toch ook aan? Met dezelfde juf!

My Fitness Coach - Fit en Gezond
Ubisoft

Wat eten we vandaag? Wraps met walnotendip!

2009-09-28T21:38:00.001+02:00

Zijn noten dikmakers?
Veel mensen zijn een beetje bang van noten. En dat terwijl we op feestjes de hele avond naar borrelnoten en chips grijpen. Maar overdag een handje noten pakken, dat doe je niet. "Al die calorieen, je zou er maar dik van worden."
Gek genoeg blijkt uit onderzoek dat mensen die regelmatig noten eten minder dik zijn dan mensen die dat niet doen. En dat is niet zo gek. Want noten bevatten niet alleen gezond vet maar ook veel eiwit en vezels. En die combinatie maakt dat noten lekker lang verzadigen. Waardoor je minder snel grijpt naar andere snacks.

Welke noten zijn het beste?
Ik vind zelf een handje studentenhaver lekkerder dan veel andere tussendoortjes. Ik probeer het wel bij dat handje te houden. Want het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik al knabbelend achter de computer een heel bakje leeg eet. Noten en pinda's bevatten veel gezonde vetten maar ook van gezond vet kun je dik worden. Pinda's zijn geen noten maar eigenlijk boontjes die onder de grond groeien. En als je een handje te vaag vindt? Een eierdopje (met kop) is ook een prima hoeveelheid.

Zout of ongezouten?
Het eten van noten beschermt tegen hart- en vaatziekten en het zorgt voor een lager cholesterolgehalte. Dat geldt voor veel noten zoals walnoten, amandelen, hazel-, macademia-, pecan-, en pistachenoten. En ook voor pinda's.
Ongezouten is de allerbeste keuze. Maar omdat het zout alleen aan de buitenkant zit valt het best mee hoeveel zout je binnenkrijgt met een handje gezouten nootjes. Je hoeft ze er niet voor te laten liggen.

Noten bij de warme maaltijd
En behalve een handje nootjes als prima tussendoortje kun je ook best wat vaker noten door je eten verwerken. Gerookte amandelen zijn lekker door de couscous en hazelnoten zijn heerlijk in een salade met appel. Pinda's en cashews worden veel gebruikt in de Aziatische keuken.
Hieronder geef ik het recept van een lekkere walnootdip met een groentewrap. De dip doet het overigens ook prima op feestjes met wat rauwkost of stukjes geroosterd pittabrood. Weer eens wat anders dan borrelnoten!

Mediterrane wraps met walnotendip
(4 personen)
75 g walnoten
1 bekertje Griekse yoghurt
1 tl komijn
1 blikje tomatenpuree
2 chilipepertjes
4 el olijfolie
1 tl suiker
sap van 1 citroen
4 grote of 8 kleine wraps, 300 g
300 g komkommerrauwkost, zak
1 rode ui, gesnipperd
1 groene paprika, in reepjes
1 blik kikkererwten, uitgelekt
1 zakje platte peterselie, grof gehakt
zout en versgemalen peper

Vijzel of pureer met de staafmixer de walnoten, komijn, tomatenpuree, chilipeper, olijfolie, suiker, de helft van het citroensap en 3 el kikkererwten tot een dikke dip. Leng aan met de yoghurt en breng op smaak met zout en de rest van citroensap. Meng de rauwkost met de ui, paprika, kikkererwten en platte peterselie. Bak de wraps in een droge koekenpan iets knapperig en bestrijk de wraps met de walnotendip. Verdeel een gedeelte van de rauwkost over de wraps en rol ze op. Serveer wraps met de rest van de rauwkost en het restant van de dip.

Voedingswaarde:
per portie 494 kcal, 18 g eiwit, 29 g vet waarvan 4 g verzadigd, 42 g koolhydraten, 10 g vezel

Benodigde tijd: 15 minuten

Met een Turkse of Marokkaanse winkel in de buurt kun je de wraps vervangen door pide, dunne platte broden.

PS: borrelnoten bevatten weliswaar pinda's maar het krokante laagje is niet zo gezond.

Doe effe normaal!

2009-09-23T11:08:00.000+02:00

Dat is wel zo gezond!
Maar wat is nu eigenlijk normaal? Heel veel mensen weten nauwelijks meer wat een normaal eetpatroon is. Bijvoorbeeld door alle dieten die ze hebben gevolgd, de verwarrende informatie op internet of de wijze raad van collega’s of vrienden. Gezond eten is niet wéinig eten of veel fruit eten. En een groot bord rauwkost is ook niet per definitie gezond. Aan de hand van korte filmpjes wil ik laten zien wat bijvoorbeeld normale portiegroottes zijn. Maar help ik ook graag andere voedingsfabels de wereld uit!
Hierbij het eerste filmpje. Waarom je beter fruit kunt eten dan drinken!

Ook nooit een rijpe avocado in huis?

2009-09-21T15:30:00.000+02:00

Ik geef af en toe een kookworkshop. Klinkt uitermate stoer maar ik word natuurlijk nooit een echte kok. Eerder het tegenovergestelde. Ik ben goed in de hatseklats-keuken waarin ik zomaar wat dingen bij elkaar lijk te gooien met verrassend lekker resultaat.

En verrassend gemakkelijk. Wat denk je bijvoorbeeld van een heerlijke geroosterde paprikadip? Eenvoudiger kan niet en op iedere kookworkshop weer een succes. Iets vergelijkbaars was laatst te proeven op kasteel Groeneveld waar een lunch van 2020 werd gepresenteerd. Klinkt als science fiction!

Maar voor een geroosterde paprikadip gooi je een pot geroosterde paprika in een kom. Samen met een paar gedroogde tomaatjes. Staafmixer erop en klaar! Probeer maar eens, niet alleen lekker op een feestje bij de tacochips maar ook heerlijk op brood.

En nu we het toch over tacochips hebben, die zijn ook heerlijk met guacomole. Maar op het moment dat ik deze romige groene dip wil maken heb ik nooit een rijpe avocado in huis. Of ze liggen overrijp in de winkel of je moet ze drie weken bij de bananen leggen voor je dat groene ding op een vork kan prikken. Laat staan fijnprakken.

Een lekker alternatief is de frisse doperwtendip. Daarvoor heb ik de meeste ingrediënten altijd wel in huis. Iets anders maar net zo smeuïg als met avocado. Prima als gezond broodbeleg maar ook lekker op een chippie!

Frisse doperwtendip
1 potje doperwten, uitgelekt
1 citroen, 1 tl rasp en 2-3 el sap
1 dl griekse yoghurt
3 el olijfolie
2-3 el gehakte munt
0,5-1 teen knoflook, geperst
eventueel 1 el parmezaanse kaas
peper en zout

Pureer de doperwten grof. Roer alles door de doperwtenpuree en breng op smaak met peper, zout en eventueel wat parmezaanse kaas.

Voedingswaarde, 1 eetlepel (20 g):
28 kcal, 1 g eiwit, 2 g vet waarvan 0,5 g verzadigd, 1,5 g koolhydraten, 1 g vezel

Mooi met paarse tortillachips!
Alternatief: met tuinbonen in plaats van doperwten.

Wat eten we vandaag? Rundvleesreepjes met broccoli!

2009-09-21T10:35:00.000+02:00

Wokken is gezond
Wokken is een oosterse techniek die inmiddels helemaal is ingeburgerd. En terecht, want met wokken verlies je nauwelijks voedingsstoffen. Er gaan geen vitaminen verloren met het weggieten van kookwater. En de groente wordt niet al te lang 'behandelt/mishandelt' waardoor smaak en knapperigheid bewaard blijven.

Andere oosterse techniek
Stomen is ook een oosterse techniek maar dat passen we veel minder toe. Terwijl ook met stomen smaak en vitaminen maximaal bewaard blijven. En het is super simpel. Je hebt helemaal geen hightech keuken nodige met speciale stoomovens. Gewoon een vergiet met een pan kokend water is genoeg. En omdat er niks aan kan branden of over kan koken is het ook nog eens de perfecte techniek voor koks die meer aan hun hoofd hebben. Zoals voetbalschoenen strikken, sporttassen zoeken vlak voor de training en tegelijkertijd de topografie van Zeeland met je andere kind oefenen. En eet er iemand later? Ook even opgepiept in de magnetron blijft een bordje gestoomd rundvlees met broccoli lekker!

Gestoomd chinees rundvlees met broccoli

(4 personen)
500 g bieflapjes, in reepjes
1 dobbelsteentje gember, fijngehakt gehakt
1 sjalotje, fijngehakt
1 el bruine suiker
1 tl peper
1 el azijn
2 el ketjap
200 g rijst
500 g broccoli-roosjes
2 rode paprika, in stukken
8 el chilisaus

Meng de gember, sjalotje, bruine suiker, peper, azijn en ketjap. Roer dit door het vlees en zet 10 minuten weg. Kook de rijst gaar volgens verpakking. Breng in een grote (stoom)pan water aan de kook. Leg een stuk bakpapier in een stoommand of vergiet en prik hier een paar gaten in. Leg op het bakpapier de broccoli en paprika. Leg hierop het vlees. Stoom de groente en het vlees 15-20 minuten. Serveer met de rijst en de chilisaus

Voedingswaarde:
per portie 400 kcal, 37 g eiwit, 4 g vet waarvan 2 g verzadigd, 54 g koolhydraten, 6 g vezel

Benodigde tijd: 35 minuten

Hoe krijg je kinderen aan de groente: met zoete ui en honingmosterdspiezen

2009-09-13T11:49:00.000+02:00

De moestuinevaluatie
Zo aan het eind van de zomer moet ik vaststellen dat de moestuin me helemaal niet tegenvalt. Die ene courgetteplant die bleef leven, gaf hele mooie courgettes. En ook de bietjes gingen er bij de meesten in als koek. Ik kan me al niet meer voorstellen dat ik het ooit zonder wilde rucola in de tuin moest doen. En de kruiden zijn inmiddels de vaste basis van lunch en avondeten. Helaas moet ik ook wat tegenvallers noemen. De prei blijft dun en de koriander en peterselie zijn niet opgekomen. Maar dat ligt misschien meer aan de poezen die zich het liefst op de zwarte aarde koesteren in de zon. De paar sprietjes koriander en peterselie die wel het licht zagen werden binnen een dag opgeslokt door slakken.

Het andijviedilemma
De andijvie doet het ook goed. De planten staan er frisgroen en sterk bij. Geen slak die het in zijn hoofd haalt om daar 's nachts zijn buik mee rond te eten. En dat is waarschijnlijk om dezelfde reden dat die drie jongens van mij er van gruwen. Andijvie smaakt bitter door de bitterstoffen in het melksap. Zodra je een blad kneust, pompt de andijvieplant het melksap naar de beschadigde plek. Niet fijn voor insecten en slakken maar ook niet fijn voor degenen die andijvie moeten 'leren' eten.
Maar die zelfde bitterstoffen maken samen met de vele Beta-carotenen andijvie wel een gezonde hap. De hoeveelheid nuttige stoffen komt zelfs in de buurt van gezondheidstopper broccoli.

Andijvie met zoete ui
Ik kan de planten natuurlijk laten staan en ze als groene eenjarige simpelweg 'teruggeven' aan de natuur. Of op de composthoop gooien die ik misschien maar eens moet maken. Deze niet zo duurzame gedachte vinden mijn kinderen vast geweldig en het scheelt een hoop trammelant aan tafel. Toch moet er ook een gerecht mogelijk zijn wat ze wel lekker vinden. Er een lekkere prak van maken met veel zoete uien bijvoorbeeld. Het nadeel van de traditionele andijviesstamp is alleen dat er relatief weinig andijvie in gaat. Daarom een recept met veel ui, best wel veel andijvie en lekkere spiesjes die de boel een beetje afleiden van dat groene gezonde goedje...

Honingmosterdspiejes met andijvie-ui-stamppot
(4 personen)
400 g varkenshaas, in blokken van 2x2 cm
(neem voor 4 volwassenen 500 g varkenshaas)
1 el honing
2 tl mosterd
4 el olijfolie
750 g kruimige aardappelen, geschild
500 g andijvie, fijngesneden
2 grote uien, gesnipperd
zout en versgemalen peper
1,5 dl warme melk

Meng de honing met de mosterd, 1 el olijfolie en peper. Wrijf de varkenshaas in met de honingmosterd en zet koel weg tot gebruik. Kook de aardappelen gaar. Verhit 3 el olijfolie in een grote pan of wok. Bak de ui op laag vuur zacht en heel lichtbruin. Verhit een grillpan. Verdeel de blokjes varkenshaas over 8 -12 satéstokjes. Grill de varkenshaas op de hete grillpan 2 minuten aan iedere zijde. Houdt de spiezen warm in alufolie. Voeg de helft van de andijvie toe en roerbak tot de andijvie geslonken is. Stamp van de aardappelen een droge puree met de melk. Voeg de puree aan de andijvie toe en stamp dit met de rest van de andijvie tot een smeuige stamppot. Warm even door en voeg eventueel nog wat melk toe. Serveer met de honingmosterdspiezen.

Voedingswaarde:
per portie 458 kcal, 38 g eiwit, 13 g vet waarvan 3 g verzadigd, 43 g koolhydraten, 10 g vezel

Benodigde tijd: 30 minuten

Opmerking: Vind je varkenshaas een beetje overdreven voor een doordeweekse dag? Neem dan hamlappen en grill of rooster ze gaar. In de oven gaat dat ook prima.

Wat eten we vandaag? Paddestoelenbloemkooltaart

2009-09-06T11:48:00.000+02:00

Lekker biefstukje
Een biefstukje komt van een koe. Dat weten we allemaal wel. Maar om dat lekkere biefstukje op je bord te krijgen is er meer nodig dan een koe. Grond, water, krachtvoer en bijvoorbeeld transport. Dat maakt dat de milieubelasting van dat biefstukje hoog is. Hoger dan een varkenslapje. En dat varkenslapje is weer slechter voor het milieu dan een kipfileetje.

Koeiescheet
En zelfs als je een koe in je achtertuin hebt staan die alleen maar gras eet gebeurt er nog iets anders dat slecht is voor het milieu. Een koe produceert mest en flinke methaanscheten. Deze koeiescheten produceren één derde van het methaangas ter wereld. CO2 warmt de aarde op maar methaan lijkt dat twintig keer zo snel te doen. Niet zo best dus.

Biologisch vlees is beter
Maar het is wel lekker. En vlees levert prima bouwstoffen en veel ijzer. Af en toe een stukje vlees is prima maar wat minder mag best. En dan kun je het beste voor biologisch vlees kiezen omdat de milieubelasting lager is dan gangbaar vlees.
Maar voor alle vegetariers die om welke reden dan ook geen vlees willen eten zijn er geen gezondheidsnadelen wanneer ze geen vlees eten. Het ijzer (Fe2+ of heem-ijzer) in vlees wordt gemakkelijk opgenomen. IJzer uit plantaardige producten moet (non-heemijzer Fe3+) eerst worden omgezet (in Fe2+) voor opname. Dat is een extra stap maar dat gaat prima in combinatie met vitamine C. Uit bijvoorbeeld sinaasappels en paprika.

De bite van zwammen
Van paddestoelen wordt wel eens gedacht dat het een prima vleesvervanger is. Het zijn inderdaad prima smaakmakers en de 'bite' van een gebakken oesterzwam lijkt ook wel een beetje op vlees. Maar er zit niet meer eiwit in dan in broccoli en ook nauwelijks ijzer. Dus als je paddestoelen op het menu zet moet er nog wat bij. Ei bijvoorbeeld. Milieuvriendelijk, vegetarisch en prima keuze door goede eiwitten en gezonde vetten!

Paddestoelenbloemkooltaart
(4 Personen)
1 bloemkool in roosjes
2 el olijfolie
1 schaaltje gemengde paddestoelen, schoongemaakt en in stukjes
2 sjalotjes, gesnipperd
4 plakjes bladerdeeg
2 takjes rozemarijn
6 eieren

Verwarm een oven op 175°C. Kook de bloemkoolroosjes in 6-8 minuten beetgaar. Verdeel de plakjes bladerdeeg op een bakvorm van 25 cm doorsnede. Rits van 1 takje de rozemarijn naaldjes en hak ze fijn. Verhit de olie en bak het sjalotje met de champignons en gehakte rozemarijn 5 minuten. Kluts de eieren met een scheutje water en peper en zout. Verdeel de bloemkool en de paddestoelen over het bakblik. Giet de eieren erover en leg het takje rozemarijn erop. Schuif het bakblik 40-45 minuten in de oven tot hij bruin en gaar is.

Voedingswaarde:
per portie 440 kcal, 18 g eiwit, 31 g vet waarvan 11 g verzadigd, 23 g koolhydraten, 6 g vezel

Benodigde tijd: 55 minuten

De foto is van Petra Steenkamer

Mañana is nu!

2009-09-01T14:22:00.000+02:00

Die heerlijke lange warme zomer is bijna afgelopen. Misschien doet het weer in september nog een beetje zijn best maar dan is het toch echt afgelopen met de barbecues, koele roseetjes en het ‘mañana-gevoel’. ‘Mañana, mañana’ – morgen is er weer een dag - hoort bij het langzame ritme van de zuidelijke warme landen. Prima tijdens je vakantie. En al neem je jezelf voor dat je deze keer het vakantiegevoel langer gaat vasthouden, binnen een week doe je weer mee in de snelle dagelijkse sleur van thuis.

Misschien heeft dat zelfde ‘mañana-gevoel’ er voor gezorgd dat je enkele kilootjes zwaarder bent geworden tijdens de vakantie. Waarom een ijscoupe of koele shake afslaan? Je leeft maar één keer en morgen, na het weekend of in september ga je wel weer je best doen.

En nu is het september. Alle scholen zijn weer begonnen en de avonden worden weer korter. Daar zit je dan met een post-vakantiedip op de bank naar je vakantiefoto’s te staren. En dan moet je ook nog van jezelf die kilo’s eraf krijgen door te sporten en gezond te eten.

Beetje herkenbaar? Wees dan een beetje aardig voor jezelf. Je hebt genoten maar nu is het weer tijd om in je ritme te komen. Dat kost sommigen drie dagen en anderen zijn er een maand mee bezig. Dus plan de komende tijd je agenda niet te vol en schakel voorzichtig op naar je normale ritme. Na een weekje sporten vraag je jezelf weer af waarom je hier zo tegen op zag en blijkt dat er moeiteloos een kilo af is.

De komende tijd is er nog voldoende zomerfruit te krijgen. Dus maak heerlijke fruitsalades en smoothies om langzaam van je zoetbehoefte af te wennen. Pak het boek De Afvallers XXL erbij om lekker en toch gezond te eten en een goede start te maken om verder af te vallen.

Maar verwen jezelf niet alleen met lekker eten. Plan nog een minivakantie in de sauna als je vindt dat je goed je best hebt gedaan. Ga gewoon een middagje relaxen op de bank met een goed boek of tijdschrift. Of pak de trein naar het strand om lekker uit te waaien. En je kinderen vinden het vast fantastisch wanneer je ze meeneemt naar een tropisch zwemparadijs. En wist je dat je met daar een middagje roetsjend de glijbaan af net zoveel calorieën verbrandt als met baantjes trekken?

(deze tekst is ook verschenen in de nieuwsbrief van Fit4Free in de actie Go for Gold)

Waarom slappe koekjes beter zijn

2009-08-30T20:55:00.001+02:00

Ik heb vandaag koekjes gebakken. Van boter, bloem en suiker. Heerlijk knapperige koekjes waar je maar met moeite af kunt blijven.

Misschien vraag je je nu af of dat allemaal zo wel kan in Huize Vocking. Mevrouw de Voedingskundige moet toch zelf een beetje het goede voorbeeld geven? Hadden de koekjes dan niet op zijn minst van volkorenmeel moeten worden gebakken en de boter worden vervangen door olijfolie? En dan hebben we het nog niet gehad over de suiker...

Tja, dat zou toch half zo lekker niet zijn. En het grote voordeel van zelf bakken is dat je er veel zuiniger mee bent dan wanneer je een pak speculaasjes opentrekt. Ik haal het in ieder geval niet in mijn hoofd om na drie kwartier wachten op het resultaat alles in één keer naar binnen te werken.

Een nadeel van zelfgebakken koekjes is alleen dat je ze niet te lang kunt bewaren. Nog een dagje in een gesloten trommel en dan is het lekkere er wel af. Je kunt ze nog even oppiepen in de magnetron om ze weer knapperig te krijgen. Maar zelfgebakken koekjes worden slap. De roomboterkoekjes van onze bakker hebben hetzelfde euvel. Dat pleit voor hem want dat betekent dat hij echt roomboter heeft gebruikt.

Want roomboter is misschien niet het beste vet, het is wel veel beter dan het vet wat de koekjesfabrieken gebruiken. Heb je je nooit afgevraagd hoe het kan dat spritsen en bokkenpoten maanden, zo niet jaren knapperig blijven? De banketbakkersindustrie gebruikt speciaal bewerkt vet wat het lang houdbaar maakt. Dit transvet is nog slechter dan verzadigd vet.

Transvet verlaagt het goede cholesterol en verhoogt het slechte cholesterol en dat maakt het dubbel zo slecht als verzadigd vet. Transvet zat tot de jaren negentig ook in halvarine en margarine. In Europa is dit nu vrijwel tot nul teruggebracht. Ook snackbars en restaurants zijn de laatste tijd goed bezig. Frituurvet met veel transvet wordt steeds minder gebruikt en vervangen door vloeibaar vet zonder transvet.

Maar in de koekjesbranche is het terugdringen van transvet nog steeds erg lastig. We willen namelijk knapperige koekjes. En dat lukt op het moment alleen met kakelverse roomboterkoekjes of met koekjes waarin transvet zit.
Koekjes zijn lekker maar niet gezond. Maar zelf bakken maakt ze wel gezonder!

Het recept voor de lekkere zandkoekjes heb ik van www.puurgezond.nu

Wat eten we vandaag? Zalm met snelle Franse witte bonen met courgette en olijven.

2009-08-27T21:40:00.000+02:00

Na een slechte start door nachtelijke slakkenfeestjes doet mijn courgetteplant het nu helemaal geweldig. Grote rechte donkergroene courgettes kan ik oogsten. Ze zijn zo mooi dat mijn jongens denken dat ik ze gewoon in de winkel heb gekocht. Ik overtuig ze door ze de haartjes te laten voelen op het schilletje. Die mist een gewone supermarktcourgette.

Zo gemakkelijk had ik me de groente uit eigen tuin niet voorgesteld. Ik dacht dat ik dagelijks in de weer zou moeten om schoffelend onkruid en eng ongedierte te verwijderen. Af en toe trek ik inderdaad een grasje of vreemd plantje uit. Maar het groeit verder allemaal vanzelf! Iedere dag oogst ik wat rucola, platte peterselie en basilicum voor de lunch en het lijkt er alleen maar harder door te groeien.

Gelukkig is de moestuin niet zo groot. Zodat ik me niet na een week bieten ongans moet eten aan andijvie omdat de groente hoognodig van 'het land' moet. Met mijn flinke oogst van twee volwassen courgettes wist ik dan ook wel raad. Ik heb er een snelle Franse witte bonenschotel van gemaakt. De tijm en groene olijven in ringetjes geven net wat meer pit. Een mooie olijvenboom mist helaas in mijn tuin maar de tijm is van eigen bodem!

Zalm met Franse witte bonenschotel
3-4 personen
1 mooie moot zalm met vel per persoon
1 grote pot witte bonen
2 rode uien, in stukjes
1 teen knoflook, fijn gehakt
paar takjes tijm
2-3 courgettes, in stukken
1 blikje mais
10 groene olijven, in ringetjes (citroenolijven zijn heerlijk)
olijfolie
peper en zout

Verhit de olijfolie en bak de ui. Voeg de tijm, knoflook en courgette toe en bak 5 minuten. Voeg witte bonen met vocht en mais toe en laat lekker op laag vuur pruttelen terwijl je de zalm bakt.
Wrijf de zalm in met peper, zout en tijm. Verhit olijfolie in een pan en bak op hoog vuur het velletje van de zalm bruin en knapperig. Dit gebeurt snel dus blijf erbij. Keer de zalm om en bak nu op laag vuur met een deksel half op de pan de zalm bijna gaar. Afhankelijk van de dikte duurt dit 5-8 minuten.
Warm de olijven even mee met de courgettes en bonen. Breng de bonenschotel op smaak met peper en zout en serveer dit met de zalm.

Mocht je nou absoluut geen trek in bonen hebben dan vervang je die gewoon door een vergelijkbare hoeveelheid aardappelblokjes uit folie. Bak de aardappelen met de ui en volg verder het recept.

Hoe krijg je kinderen aan de groente: met vampiersoep?

2009-08-24T20:23:00.001+02:00

Dirk houdt niet van bieten. Sterker nog, hij haat ze.
Dat is jammer want onze tuin levert af en toe een lekker bietje. Dat is voor hem nog redelijk te behappen, letterlijk. Maar vorige week kwam een werknemer uit de meubelmakerij van Peter met een tas vol bieten uit eigen moestuin. Feestje voor de meesten hier. Maar de berg bieten in de keuken maakte dat Dirk iedere avond wantrouwig vroeg wat de pot schaftte.

Vrijdag was het echt drama voor hem. Hij kon kiezen uit bietjessalade met bieslookdressing of andijvie. Om hem nog maar eens te laten roepen dat hij én bietjes én sausjes én andijvie haat! Na dit weekend de Allerhande door te hebben gebladerd kwam ik op een idee. In dit blaadje van de Ap stonden twee kindvriendelijke pastasauzen van gepureerde groente. Pureren is natuurlijk een prima maar een beetje flauwe manier. Voor Ben (2) is het al ruim een jaar niet meer aan de orde. Hij eet bijna als een volwassene. Behalve goed herkenbare stukken groente, kauwt hij zelfs met smaak op stukjes biefstuk en is hij niet bang van een flinke broodkorst. Maar misschien moest ik de staafmixer maar weer eens tevoorschijn halen voor mijn twaalfjarige Dirk.

Met bieten op het aanrecht denkt een beetje kok natuurlijk aan Borsjt. De Russische bietensoep. En hoeveel groente er ook in gaat, wanneer je de soep pureert vindt bijna ieder kind het heerlijk. Het koken van Borsjt is een eitje maar het gaf op de een of andere manier ongelofelijk veel troep.

Zet maar eens een staafmixer in een pan kokende soep. Het was me nooit zo opgevallen maar dat spettert behoorlijk. Het leek wel alsof ik een spartelend varken in de keuken had geslacht. Overal zaten bloedrode spetters. Gelukkig is bietenrood niet alleen een mooie kleurstof voor snoepjes en aardbeienyoghurt maar ook goed uitwasbaar. Dat maakte het wat minder erg.

In het bord zag het er mooi uit met een lik volle yoghurt en wat spetters groen van de platte peterselie en dille uit de tuin. Maar mijn Simon en Ben, die enthousiast de soep naar binnen lepelden, zagen er al snel uit als rasechte vampiers. Vooral bij Ben droop het bietenbloed uit zijn mond via zijn wangen naar zijn witte romper. Gelukkig had Simon uit voorzorg zijn hagelnieuwe witte voetbalshirt uitgetrokken. Voor Dirk was de vampiersoep helaas geen extra attractie. Het leek hem nog erger dan aspergesoep.
Na eerst een tiental minuten te hebben gemopperd heeft hij uiteindelijk met aandringen een hap geproefd....
Zijn reactie, zoals zo vaak, was dat het wel meeviel. Een soort pompoensoep maar dan rood. Maar het smaakte wel naar bieten!

Borsjt
4 personen
75 g magere bacon in stukjes
2 rode uien, in stukken
3 stengels bleekselderij, in stukken
1 winterpeen, in stukken
0,5 zakje voorgesneden witte kool (150 g)
1 blikje tomatenpuree
150 g ham in stukjes
2 laurierblaadjes
1 runderbouillontablet
peper en zout
olijfolie
4 (voorgekookte) bietjes in stukken
150 g Griekse yoghurt
(platte) peterselie, dille en/of bieslook, fijngehakt

Verhit in een flinke pan wat olijfolie en bak hierin de bacon. Haal de bacon uit de pan en bak in dezelfde olie de ui. Voeg bleekselderij, wortel en kool toe en roerbak 3 minuten. Voeg de tomatenpuree toe en bak nog even mee. Voeg de laurierblaadjes en een liter water toe en laat een half uur pruttelen. Haal de laurier eruit. Voeg de bietjes in stukken toe en pureer de soep. Voeg ham en bacon toe en breng op smaak met bouillonblokje en peper en zout.
Schep de soep in borden en voeg een lik yoghurt toe en strooi wat verse kruiden erover.

Je hoeft de soep niet te pureren. Snij dan wel de groente in kleine stukjes. Ik heb de maaltijd completer gemaakt met nog wat gare kip en een volkorenstokbrood.

Een gevecht over brood in een maïsveld

2009-08-23T14:16:00.000+02:00

Vorige week ging ik iemand te lijf met ongebakken stokbrood. Mijn tegenstander probeerde mij ook onderuit te krijgen met twee slappe baguettes. Een vechtpartij van niks natuurlijk. Bij een flinke uithaal mepte je het brood in tweeën zonder dat de ander er een schrammetje aan overhield. Het was dan ook voor een foto voor het tijdschrift Quest. En om het plaatje compleet te krijgen, we stonden in een maïsveld van een boer die met een slagroomtaart bleek omgekocht door de fotograaf.

Mijn tegenstander in het maïsveld was prof. Frits Muskiet. Deze professor promoot het oerdieet. Hij vindt dat hoe we nu eten, niet past bij wie we zijn. Het oerdieet gaat 160.000 jaar terug in de tijd. Zonder vee en landbouw leefden we van groente, fruit, noten, zaden, wat vlees, vis en anders spul uit het water zoals garnaaltjes en zeewier. Dus geen zuivel maar ook geen brood, mais, rijst en bonen. En al helemaal geen koek, ijs en chips. Het oerdieet klinkt natuurlijk al veel gezonder dan wat we nu gemiddeld eten. Je krijgt meer groente en fruit binnen en veel gezonde vetten. Maar in een dubbelinterview werd ik erbij gehaald om wat tegenargumenten te spuien. Een gevecht over brood dus eigenlijk.

En die tegenargumenten heb ik wel. Koolhydraten hebben we natuurlijk niet in de prehistorie gegeten omdat er landbouw voor nodig is. Maar wanneer je gezond en actief bent, zijn volkoren granen en bonen een prima aanvulling op je voeding. Koolhydraten gaan pas problemen geven wanneer je inactief bent en te zwaar. Zeker als je de koolhydraten ook nog eens binnenkrijgt door koek, frisdrank en andere bewerkte producten. Maar er is bijvoorbeeld veel onderzoek gedaan bij topsporters en die presteren echt beter op een koolhydraatrijke voeding.

Daarnaast is het oerdieet duur voor veel mensen. Duur is natuurlijk een relatief begrip omdat het vreemd is dat we wel gemakkelijk 2 euro neerleggen voor een chocoladeijsje maar niet voor een bakje aardbeien waar je met zijn vieren van eet. Maar veel (verse) groente en fruit, veel mager vlees en vooral vis is duur. Zeker wanneer je het vergelijkt met koolhydraatrijk voedsel zoals brood, rijst en weer die bonen.

Verder is het niet een voeding die 'groen'of duurzaam te noemen is. Met de hele wereldbevolking kunnen we er niet van eten en de zee is nu al behoorlijk leeggevist.
Maar het is natuurlijk wel heel goed om eens terug te kijken naar wat we oorspronkelijk aten. Uit botonderzoek blijkt dat we best gezond waren en dat onze botten toen sterker waren dan die van nu. En dat ondanks alle calcium die we nu binnen krijgen uit melk. Dat maakt het oerdieet een prima referentievoeding om ons huidige eetpatroon tegen het licht te houden.

Maar zou het lekker en bevredigend zijn? Frits Muskiet ontbijt bijvoorbeeld met vis. Daar moet ik niet aan denken. Fruit met noten klinkt al als een beter alternatief. Natuurlijk kun je salades heerlijk opleuken met vis of noten. En warme maaltijden met gegrild vlees en groente zijn ook geen straf. Maar ik denk dat ik mijn bakje yoghurt met fruit en muesli erg zou missen. Net als die heerlijke volkorenboterham met kaas. En wat te denken van een bord spaghetti?

In ieder geval waren Frits Muskiet het over één ding heel erg eens. Die slappe baguettes voor de foto vonden we allebei niet erg appetijtelijk. Die mocht de fotograaf houden! Maar ik moet bekennen dat ik toch wel nieuwsgierig ben geworden. Wordt vervolgd!

Ps: Het interview staat in Quest ligt half oktober in de winkel. Deze maand in Plus een artikel van Karine Hoenderdos over Oerdis!

Willen vogels fruitsap of het echte werk?

2009-08-19T10:55:00.000+02:00

Zoals vaste lezers van mijn blog misschien weten, ben ik niet zo voor fruitsap. Je kunt beter fruit eten dan fruit drinken. Het echte werk lekker weghappen verzadigt beter en levert meer voedingsstoffen!

Maar volgens het volgende filmpje heeft een beetje vogelhuisje flink wat sap op voorraad. Toch vraag ik me af of een vogel niet een lekker besje prefereert boven een flesje sap. Wel een erg grappig filmpje....

met dank aan Ton die me er op attendeerde!

Vijgenhysterie

2009-08-16T14:35:00.001+02:00

Eergisteren zijn bijna alle rijpen geplukt. Niet door mij maar door E. uit Amerongen. Na het stuk vijgentaart wat als vriendendienst door mijn P. op de fiets is gebracht, zijn ze op de hoogte van onze overvloed aan rijpe vijgen. Natuurlijk was het overblijfsel van de taart bedoeld om ze de ogen uit te steken met onze oogst.

Het terugbrengen van mijn bakblik eergisteren was eigenlijk een smoes. De vraag van E. was duidelijk. Als wij zoveel rijpe vijgen hadden dan wilde hij dat wel eens zien. En hij wilde er eigenlijk ook wel een paar. Na 12 rijpe vijgen moest ik hem afremmen. Ik vond dat hij er wel genoeg had. E. staat niet bekend als hebberig maar nu leek zijn oog wel groter dan zijn buik en die van zijn echtgenote.

Maar het was hem gegund. Zeker omdat hij niet heel kieskeurig was en niet neer keek op de wat minder mooie exemplaren. En al geef ik toe dat ik wat bezitterig was door deze on-Nederlandse oogst, mijn vrijgevigheid werd beloond. Gisteren kreeg ik niet alleen een mooie foto maar ook een recept toegestuurd.

Het maakte me niet jaloers. Een beetje vreemd misschien maar ik ben er juist trots op dat mijn vijgen nu ook door E. zijn vastgelegd voor het nageslacht. Zodat mijn achterkleinkinderen bij de volgende klimaatwisseling kunnen laten zien dat er ooit vijgen rijpten in een achtertuin in Amerongen. Waar half Amerongen van genoot! En als de temperaturen hier alleen maar subtropischer worden? Dan kunnen ze laten zien dat dit de eerste recordoogst was in de tuin van hun voorouders. Waar men toen nog lichtelijk hysterisch mee om ging....

Vijgen met mozarella
Vijgen schillen en in kwarten snijden. Over borden verdelen. Mozarella (di bufula) in grote stukken verdelen en bij de vijgen leggen. Wat zout erover malen. Scheutje olijfolie erover schenken en fijn gesneden basilicum (paarse uit eigen tuin) erover verdelen. Mjammm.

Foto en recept: Barbara Hart

Wat eten we vandaag? Snelle vijgentaart!

2009-08-11T21:57:00.001+02:00

Na de blog over 'fruit eten' nu even een andere suggestie. Iets minder braaf helaas. Maar wel heel erg lekker!

Vijgen in de tuin
Het kwam eigenlijk doordat vrienden uit het dorp lichtelijk opschepten over hun vijgenoogst. Nu ben ik vrijwel dagelijks in mijn eigen tuin maar ik moet bekennen dat ik de productie van onze vijgenboom een beetje vergeten was. Druk met de bieten en prei zal ik maar zeggen. Ik had in juni wel al gezien dat er veel groene vijgen in de boom hingen. Maar voorgaande jaren werden er maar enkele rijp. En dat net op een moment dat wij het niet door hadden.

Rijpe vijgen
Maar dit jaar heeft de boom flink zijn best gedaan. Onder invloed van het mooie weer is de oogst bijna onuitputtelijk en overtreft die absoluut de oogst van onze vrienden. Ik kon voor een snelle oogst zelfs kieskeurig zijn en de kapotte en overrijpe (die eigenlijk het lekkerst zijn) voor de toegevlogen wespen laten hangen. Ik heb mooie, onbeschadigde en rijpe vijgen geplukt. En dat kan ik morgen en overmorgen vast nog een keer doen.

Vijgentaart
Maar wat moest ik ermee? Het was half zes en wellicht kon ik er nog wel een toetje mee maken. Voor na de pasta met pompoen, spekjes en wilde rucola uit de tuin (ook erg lekker). Maar dan moest ik wel snel zijn. Even googlen leidde tot ingewikkelde recepten dus ik heb er een eenvoudige en snelle versie van gemaakt. Wij vonden het hier in huis erg lekker!

Snelle vijgentaart
8 personen
4-5 plakjes bladerdeeg
half pak amandelspijs van Baukje
1 ei
5-6 rijpe vijgen

Verwarm een oven voor op 200 graden. Vet een vorm in met een drupje olie. Verdeel de plakjes bladerdeeg over de bakvorm en druk alles goed tegen elkaar. Verkruimel de amandelspijs en roer het ei er doorheen. Verdeel het mengsel over bladerdeeg. Snij de vijgen in kwarten en rangschik ze over de bakvorm. Zet de bakvorm midden in de oven 35-45 minuten tot de randjes mooi bruin worden en de taart gaar is.
Om het mooier te maken kun je nog wat abrikozenjam los roeren met een beetje water en dat over de randen smeren zodat ze mooi gaan glimmen.

Dirk vond het wat minder, Simon vond de vijgen te zoet (Tja, vaag...) en Ben en de rest hebben het met smaak opgegeten. De kleine helft die overbleef hebben we naar onze vrienden gebracht. Zoete troost....

Niet een recept voor als je wilt afvallen. Laten we zeggen voor af en toe. Maar zolang de vijgenboom mooie rijpe vijgen geeft moet ik er wel van profiteren. Ik kan er natuurlijk jam van maken of er een salade met geitenkaas van maken. En wat is er mis met rijpe vijgen door de fruitsalade!

Fruit kun je het beste eten

2009-08-08T14:19:00.000+02:00

Wat is er nu lekkerder dan een heerlijk glas vers sinaasappelsap? Of het nu 's ochtends bij het ontbijt is of een royaal glas op een terras, ik kan het niet rustig drinken. Ik vind het zo lekker dat ik niet meer kan stoppen wanneer ik een slokje neem. Jammer genoeg levert een glas sinaasappelsap of ander vruchtensap net zoveel calorieën als een glas cola. En is het net zo slecht voor je tanden. Een beetje vruchtensapliefhebber sputtert nu tegen en roept dat je een glas 'jus' natuurlijk niet kunt vergelijken met een glas cola. "In sinaasappelsap zitten toch veel meer vitaminen?"

Berg sinaasappelpartjes
Maar voor de grap moet je datzelfde glas eens vergelijken met een sinaasappel. In een gemiddeld glas gaan drie tot vier sinaasappels. Dat is een flinke berg gepelde partjes. In je glaasje sap mis je niet alleen de vezels maar je raakt er ook minder van verzadigd. Dit komt niet alleen doordat je de vezels en dus volume mist maar ook omdat je hersens minder verzadiging-signalen krijgen wanneer je vloeibare calorieën naar binnen werkt. Of je nu suikerrijke cola drinkt of een glas vruchtensap.

Ruiken verzadigt
Een oorzaak die genoemd wordt is de rol van je neus tijdens eten en drinken. Wat je ruikt heeft invloed op je gevoel van verzadiging. Tijdens drinken komen er minder aroma's vrij dan tijdens eten. Hierdoor raak je minder snel verzadigt. Je werkt het niet alleen sneller naar binnen maar je mist ook een deel van de heerlijke geurstoffen. Vooral als je het zo snel naar binnen werkt als ik. Misschien heeft het zin om sinaasappelsap net zoals wijn te benaderen. Walsen, slurpen en met kleine slokjes ervan genieten. Zeker als je weet dat je vrolijk schijnt te worden van sinaasappelgeur.

Voor de vitamine C hoef je het niet te doen
Tijdens het persen verlies je een klein deel van de vitamine C waar een sinaasappeltje zo rijk aan is. Zeker als je het even laat staan. Al vliegen die vitaminen echt niet meteen alle kanten op. Maar eigenlijk is dat niet zo boeiend. Dagelijks krijgen we gemiddeld genoeg vitamine C binnen want niet alleen fruit maar ook aardappels en uien bevatten veel vitamine C. Voor de extra vitamine C hoef je het dus niet te doen. Want meer fruit dan je dagelijkse twee porties is alleen maar positief als je daardoor ijs, snoep en koek laat staan.

Antioxidanten in vruchtensap
Gelukkig is er ook nog positief nieuws. De hoeveelheid anti-oxidanten in het gemiddelde fruitdrankje is zeker zo groot als in een bakje fruitsalade. Niet zo gek natuurlijk als je bedenkt dat je drie sinaasappels nodig hebt voor een glaasje sap, maar dat terzijde.
En die anti-oxidanten kun je echt beter uit fruit of vruchtensap halen dan uit een pilletje. Want dan hebben ze nauwelijks effect of zelfs een averechts effect. Helaas weten wetenschappers inmiddels heel veel over vitaminen en vitaminen-tekorten maar kunnen ze maar deels verklaren hoe anti-oxidanten werken in je lichaam.

Zomerfruit
Anti-oxidanten en andere bio-actieve stofjes blijken wel erg nuttig. Ze werken kanker-remmend of beschermen bijvoorbeeld je hart. Maar dan moeten die stofjes dus wel uit de plant of vrucht zelf komen. Waarom dan een sapje drinken als je met een hele appel of halve fruitschaal ook nog eens vezels binnenkrijgt en meer verzadigt raakt? Want wat is nog lekkerder dan een glas sinaasappelsap? Dat is toch een bak fruitsalade met aardbeien, bosbessen, frambozen, bramen, nectarines en ander heerlijk zomerfruit.
Als ik eraan denk dan ruik ik het al en loopt het water me in de mond.
Toch jammer dat eraan denken niet verzadigt. Eerder het tegenovergestelde!

Geniet van de zomer en het zomerfruit,

Yneke

Zijn koolhydraten gevaarlijk?

2009-08-05T14:03:00.000+02:00

Vandaag is in Utrecht de eerste Starbucks geopend. Geweldig, geen idee waarom het zo lang heeft geduurd. Ik zou zo op de trein stappen voor een Utrechtse 'Iced Caffe Latte'. Deze flinke beker koude koffie doet me aan vakantie denken. Toch is er deze week wel iets van de charme afgegaan. Want de gemiddelde commerciële ijskoffie blijkt te barsten van de calorieën.

Natuurlijk snap ik wel dat er in een romige ijskoffie niet de magere melk zit die ik thuis gebruik plus nog eens heel veel suiker. Maar ik drink het niet dagelijks. En daarom vind ik het jammer dat het me al lezend even duidelijk werd gemaakt dat ik een vakantiegevoel krijg van een caloriebom. Een ijskoffie bevat zelfs meer calorieen dan in een gemiddelde warme hap. En omdat ik niet ondervoed ben of alleen vloeibaar mag, is me dat eigenlijk wat te gortig.

Graag steek ik dan ook af en toe mijn kop in het zand. En ik ben niet de enige. Hele volksstammen vergoeilijken hun gedrag met smoesjes en onzinnige redenaties. Want lekker eten en vetrolletjes gaan wel erg goed samen. Liever dan dat onder ogen zien zoeken we met zijn allen naar een mooiere verklaring voor brede heupen of bolle buik. Van aanleg, trage schildklier tot koolhydraatverslaving. Alles wordt aangevoerd om maar te verklaren waarom die laatste drie of zelfs dertig kilo er maar niet afgaan.

Vooral de koolhydraten krijgen de laatste jaren vaak de schuld. Ik hoor in mijn praktijk de gekste opmerkingen: "Ik eet liever zilvervliesrijst want van aardappelen en koolhydraten word ik dik", "Ik wil de komende tijd de koolhydraten laten staan en meer granen gaan eten" en "Suikers zijn toch giftig?"

Koolhydraten staan voor sommigen gelijk aan 'slecht', 'dikmakend' en vooral 'verdacht'. Maar om de bovenstaande opmerkingen maar meteen te ontkrachten, koolhydraten heb je nodig. Je hersenen kunnen bijvoorbeeld niet zonder. Koolhydraten zijn strengen van aan elkaar geplakte suikers die je in je verteringsysteem kapot knipt. Kauw maar eens wat langer op zo'n gezonde volkoren zuurdesembol. Een flink doorgekauwde hap gaat steeds zoeter smaken. Want in je mond worden de complexe koolhydraten uit het brood al kapot geknipt tot kleine suikers. Suikers zijn dus niet giftig maar je kunt gezondere dingen naar binnen werken dan een handje snoep.

Koolhydraten zitten in aardappelen, rijst, granen en pasta maar ook in cake, snoepjes en de suikerpot. Koolhydraten is eigenlijk een verzamelnaam en daarom kun je 'goede' en 'slechte' koolhydraten kiezen. Volkoren brood is bijvoorbeeld beter dan een suikerklontje. Omdat de koolhydraten meer en langer verzadigen maar vooral omdat er meer voedingsstoffen zoals vezels en vitaminen in zitten. Van koolhydraten laten staan kun je inderdaad afvallen. Maar dat komt dan omdat je op die manier minder calorieën binnenkrijgt. En iedereen valt af van minder eten.

Je kunt beter ontbijten met een bak ongezoete muesli met fruit eten dan een croissant met jam. Maar ook van de bak muesli kun je dik worden. Want dat is wat we vaak niet willen horen. We worden niet dik van koolhydraten. We worden dik van TEVEEL koolhydraten. Je krijgt bijvoorbeeld gemakkelijk veel koolhydraten binnen met frisdrank. Vloeibare calorieën verzadigen bijna niet en daarom kun je beter kiezen voor water, thee en af en toe een glaasje frisdrank light.

Maar niet alleen van koolhydraten word je dik. Ook van teveel vet. En van vet eet je net iets gemakkelijker teveel dan van koolhydraten. Er zitten per gram namelijk veel meer calorieën in en vet verzadigt minder lang. Het toppunt van makkelijk wegwerken zonder dat het veel verzadigt is de combinatie vloeibaar, zoet en vet. De 'Iced Caffe Latte' dus.
Had ik het maar nooit gelezen.

Hoe krijg je kinderen aan de groente? Deel 2

2009-07-30T13:18:00.000+02:00

Onkruid wieden
Dirk van elf wil graag zijn spaarpot spekken. Of we nog klusjes hebben? De auto is redelijk schoon van binnen en van buiten. Dus die klus valt af. Jammer want zijn vader is nogal royaal van betalen. Zijn moeder heeft nog wel een idee. Het grindpad zit vol onkruid. Misschien dat Dirk daar mee aan de slag wil?

Aangeharkt
Eigenlijk niet. Want dit lijkt hem een vervelend klusje waar hij de hele middag mee bezig is. Maar na enige uitleg door moeders zelf geeft het stoere tuingereedschap de doorslag. En jawel, na een middagje rustig doorploeteren is het pad niet alleen onkruidvrij maar zelfs aangeharkt. Tevreden met de verdiende euro's wordt hij zelfs helemaal enthousiast over de tuin.

Zonnebloemen
"Mam, weet je, toen ik nog jonger was wilde ik een eigen stukje moestuin. Maar nu wil ik gewoon wel samen met jou in de moestuin werken." Leuk idee, Dirk. Maar op de vraag wat hij dan in de moestuin wilde kweken, wordt het even stil. "In ieder geval geen bietjes want die vind ik echt heel vies. Zonnebloemen?"

De Ommuurde Tuin
Ik heb redelijk wat tuinboeken. Maar van informatie uit een boek worden mijn jongens in de grote schoolvakantie niet echt blij. Daarom gingen we op excursie naar een echte moestuin, De Ommuurde Tuin in Renkum. Veel zin hadden Dirk en Simon niet. Want waarom moet ik van ieder klein sprankje enthousiasme altijd meteen weer een project maken? Buiten de muur stond een bord waarop wat informatie stond. Vandaag stoere komkommer! Simon was al achter Ben aan naar binnen gerend maar grote broer Dirk vond het 'Boeiuh' en liep wat achter me aan te mokken.

Stoere komkommer
Ben van bijna twee liep al enthousiast tussen de aardbeien door te rennen toen ik nog moest vragen of we even rond mochten kijken. Maar daar in Renkum zijn ze behoorlijk kindvriendelijk en kijken mag altijd. Van grote pompoenen tot ouderwetse snijbloemen, zwarte aardappeltjes en gele courgettes, de grote jongens werden ook steeds enthousiaster. Toen Dirk zich liet uitleggen dat een stoere komkommer stoer is omdat hij buiten de kas, in weer en wind groeit, wilde hij zelfs een stukje proeven. Dat vond ik pas stoer. Maar volgens de jongens was deze komkommer veel lekkerder dan uit de supermarkt. Alleen Ben moest er niks van hebben.

Liefdevolle opvoeding
Dirk en Simon kozen mooie bosbietjes, gele courgette en net geoogste zwarte aardappeltjes voor thuis. Dat ging 's avonds schoon op. Al hield Dirk de bietjes na een stukje proeven toch graag voor gezien. Toch fijn dat hij het na jaren van liefdevolle opvoeding niet meer naar buiten werkt. En daarna luid 'bah' roept zoals Ben 's middags na het stukje komkommer.

Lekkere rucola
En onze eigen moestuin? Jammer genoeg heeft Dirk zijn tuinambities iets bijgesteld. Veel heeft hij nog niet geschoffeld. Verder vinden de slakken onze courgetteplant erg lekker. Maar de net opgekomen rucola wordt door Dirk geprezen om de smaak. "Echt lekkerder dan uit een zakje!" Klinkt goed. Misschien wil hij het over een tijdje het ook wel op zijn bord.

Wat eten we vandaag? Chili con carne

2009-07-28T16:07:00.000+02:00

Het blijkt dat bonen vooral 's winters worden gegeten. Het favoriete bonengerecht in Noord-Holland (en misschien ook de rest van NL) is nog steeds bruine bonen met uitgebakken spek, een gebakken uitje en wat piccalilly.
Piccalilly is een geel goedje van zoetzure groenten. Koenjit zorgt voor de gele kleur en mosterdzaad voor de scherpe smaak. Volgens een piccalillyfabrikant is het heerlijk bij stevige winterkost. Tja, dan begrijp ik dat je hartje zomer niet met blikken bonen aan de slag gaat.

Jammer van de piccalilly want die is ook lekker op een boterham kaas. Maar vooral zonde van die bonen. Want juist in de zomer op de camping of als je thuis lekker gemakkelijk wilt, zijn bonen uit een pot of blik supergemakkelijk. Rats wat blikjes open en binnen een kwartier kun je aan tafel. Chili is, zeker met veel groente, een heerlijk zomers gerecht!

Chili con chorizo
voor vier personen
2 zak Wok klaar toverrijst, Lassie á 270 g (of kook gewoon zelf rijst)
2 el olijfolie
2 uien, in stukjes
1 zak paprikamix (groene, rode en gele paprika), in stukjes
1 blik tomatenblokjes
1 zakje mix voor chili con carne, silvo
1 blik of pot bruine bonen (720 g)
1 groot blik of potje mais, 340 g
100 g chorizo, in stukjes

Bereid de rijst volgens verpakking. Verhit de olie in een wok of hapjespan. Bak de ui 2 minuten. Bak de groene paprika 1 minuut mee. Voeg de gele en rode paprika toe en bak 1 minuut mee. Voeg tomatenblokjes en kruidenmix toe. Breng aan de kook en laat 1 minuut sudderen. Voeg mais, bruine bonen en chorizo toe en warm goed door. Serveer de chili met de rijst. (en misschien een lekkere koele Corona)

Voedingswaarde:
per portie 545 kcal, 22 g eiwit, 16 g vet waarvan 5 g verzadigd, 79 g koolhydraten, 18 g vezel

Benodigde tijd: 15 minuten

Opmerking: De paprikamix is ook kant en klaar in de diepvries te vinden. Dat scheelt weer snijwerk maar is minder handig op de camping. Overigens kun je een corona vervangen door ieder ander biertje of een lekker glas water!

(de foto is van Petra Steenkamer)

Hoe krijg je kinderen aan de groente? deel 1

2009-07-24T14:22:00.000+02:00

Ouderwetse moeder
Of ik een moeder van het oude stempel ben? Dat zou best kunnen. Mijn kinderen krijgen gewoon wat de pot schaft en hebben altijd even moeten proeven van het groente-goed op hun bordje. Soms konden Dirk en Simon kiezen tussen wortel (bah!) of bietjes (getver!) maar over het algemeen was het opeten of zonder eten naar bed.
Van Thaise wokmaaltijd tot Marokkaanse couscous, alles werd ze voorgeschoteld en vaak werden ze daar niet enthousiast van. Vaak riepen ze al:"Heb je weer vies gekookt?" voor ze wisten wat er op tafel kwam.

Wit brood zonder korstjes en appelmoes over de spinazie
Net zoals veel andere ouders begon ik met een ideaalbeeld aan de opvoeding van de eerste. Maar voor Dirk goed en wel aan kerstomaatjes en stukjes komkommer kon beginnen op peuterleeftijd, had ik de hoop al verloren op een kind dat stukjes rauwkost smikkelend naar binnen werkte. De broccoliprutjes en andijviepotjes werden na een hapje proeven al spetterend weer naar buiten gewerkt. Alleen het zoete staafmixer-fruit werd met grote vreugde begroet.
Maar een nichtje van mij lustte op 18-jarige leeftijd alleen maar witbrood met hagelslag en tomatensoep omdat haar ouders nogal toegeeflijk waren op eetgebied. Dit beeld zorgde, samen met het visioen dat ik al het eten onder de appelblubber zou moeten verstoppen, dat ik doorzette.

Het ligt niet aan de kok
Ik zal niet zeggen dat ik een goede kok ben. Maar met wat hatseklats-koken krijg ik over het algemeen een hele smakelijke maaltijd op tafel. Daarom heb ik altijd geprobeerd me niets aan te trekken van het gemekker van mijn kinderen. Dat ze het niet lekker vinden heeft meer met hun te maken dan met de kok. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik ook wel eens de pan in de gootsteen heb gegooid en de pannendeksels uit boosheid tegen elkaar heb gekletst. Soms word je dat gezeur ongelofelijk zat!

Bitter is gevaar
Kinderen hebben nog geen afgestompte smaakpapillen. Dat maakt dat ze veel meer proeven dan volwassenen die natuurlijk op veel meer vlakken ervaren en afgestompt zijn. Verder houden kinderen intuitief niet van een bittertje zoals in veel groente zoals andijvie zit. En dat is niet zo gek. Bitter is meestal een signaal dat iets giftig is en daarom zullen ouders het goede voorbeeld moeten geven door zelf met smaak andijvie te eten.
Gelukkig krijgen kinderen na tien, vijftien keer iets geproefd te hebben de smaak te pakken. Volgens de theorie lusten ze het dan. Of het nu een worteltje is of een stukje broccoli. Belangrijkste tip blijft dat net zoals met veel anderen dingen: stug volhouden helpt!

Maar we zijn er nog niet
Dirk en Simon zijn nu (bijna) twaalf en negen. Inmiddels lusten ze best wel veel en durven ze ook regelmatig iets nieuws te eten. Maar van andijvie, sla, en rauwe tomaat worden ze nog steeds niet blij. Dirk wil zelfs een hamburger alleen maar eten als er geen augurk, sla en zelfs tomatenketchup op zit.
En inmiddels is Ben bijna twee en begint het verhaal weer opnieuw. Tot anderhalf leek hij alles te lusten maar inmiddels wil hij zelfs geen zakje taugeh meer in zijn kinderkarretje hebben. "Bah!" roept hij dan en legt het zakje terug in de koelvitrine.

Dit vind je echt lekker!
Van moestuin tot zelf koken, van restaurantje spelen tot het verbieden van kindermenu's, de komende tijd zal ik alle nuttige tips eens op een rijtje zetten. Want al weet ik veel van gezond eten, niet alles wat ik geprobeerd heb was pedagogisch even slim. In ieder geval werkt het niet om ze met hapjes achterna te rennen en te roepen: "Dit vind je echt lekker, echt!"

PS: de boze jongen met het stronkje broccoli is geen zoon van mij. Maar hij had het zomaar kunnen zijn...

Wat eten we vandaag? Italiaanse maaltijdsalade!

2009-07-20T09:18:00.000+02:00

Dit jaar is mijn achtertuin onder handen genomen. Op mijn wensenlijstje stonden flinke perken keukenkruiden en ruimte voor een moestuin. De kruiden staan er mooi bij. Salie, oregano, tijm, munt en flinke pollen bieslook. Niet alleen lekker maar het ziet er geweldig uit. Maar de tuinman was iets later dan gepland klaar waardoor mijn moestuinstuk er minder weelderig uitziet. Tegen de tijd dat ik daar iets kon planten was zaaien nauwelijks een optie en waren er nog drie bietenplantjes te krijgen bij de tuinwinkel hier op het dorp. Samen met 4 kropjes sla ziet dat er toch wat minimaal uit. Ik heb nog wel wat koriander, rucola en platte peterselie gezaaid. De kiempjes doen erg hun best. Dat moet ook wel want mijn drie katten zijn net varkens. Minoes, Zwartje en Frits vinden de kale zwarte plekken in de tuin erg aantrekkelijk voor rollen en luieren.

Gelukkig zit het weer deze week mee voor alle sprietjes en kleine plantjes. Volgens mijn krant wordt het groeizaam weer. Veel buien met af en toe zon. Als het een beetje meezit kan ik aan het eind van de week mijn kropjes sla gebruiken voor onderstaande salade. En is er hopelijk toch zoveel zon dat ik met mijn bordje lekker in de buitenlucht aan mijn grote nieuwe tuintafel kan zitten.

Mediterrane maaltijdsalade
4 personen

400 g vastkokende aardappelen
1 sjalotje, fijngehakt
3 el gemengde kruiden zoals bieslook, (platte) peterselie, verse oregano of munt
1 tl selderijzout
snufje suiker
2 tl mosterd
4 el olijfolie
3 el witte wijnazijn
1 krop sla
8 trostomaten, in partjes
halve komkommer, in plakjes
3 gekookte eieren in partjes
1 blikje tonijn op olie, uitgelekt
6 ansjovisfilets, in stukjes
10 zwarte olijven

4 sneden volkorenbrood, geroosterd

Kook de aardappelen in 5-8 minuten gaar en laat afkoelen. Snijd de aardappelen in dikke plakken. Hak of knip de kruiden fijn. Klop van het sjalotje, kruiden, selderijzout, suiker, mosterd, olijfolie en azijn een dressing. Was en droog de sla. Leg de sla op een schaal en verdeel de tomaten, komkommer, ei, tonijn, ansjovis en olijven er over. Klop vlak voor serveren de dressing even door en druppel de vinaigrette over de salade. Serveer met de geroosterde boterhammen.

Voedingswaarde:
per portie 430 kcal, 26 g eiwit, 21 g vet waarvan 4 g verzadigd, 37 g koolhydraten, 9 g vezel

Benodigde tijd: 20 minuten

Wat eten we vandaag? Boerengroentesoep!

2009-07-12T14:44:00.000+02:00

Zin in winterpot

De overgang van barbecueweer naar dagen vol grijze wolken en een constante stroom dikke regendruppen is er groot. Mijn tuin is er echter flink van opgeknapt. De net gezaaide spinazie en rucola schiet uit de grond en ook de kropjes sla hebben er weer zin in.
Maar ik heb mijn uggs weer tevoorschijn gehaald en ik kreeg weer zin in winterpot. Rode kool met gehaktballen en een kruimig aardappeltje bijvoorbeeld. Of een lekker rundervinkje met andijviestamp. En ik kreeg ongelofelijke trek in erwtensoep. Dat werd me eigenlijk iets te gortig. Maar toen ik deze belachelijke gedachte met mijn huisgenoten besprak, bleek iedereen wel een stevig bord soep te lusten. Dus vandaar, omdat het komende week af en toe regent na de zonneschijn, lekkere boerengroentesoep. Overigens een stuk slanker dan snert!

Gebonden boerengroentesoep met balletjes
voor 4 personen

350 g mager rundergehakt
1 zakje gehaktkruiden
1 aardappel, in stukken
1 prei, in stukken
200 g doperwten
300 g boerensoepgroenten
2 el olijfolie
bouillontabletten
4 bruine bolletjes

Meng de gehakt met de gehaktkruiden. Draai er soepballetjes van en zet koel weg tot gebruik. Kook de aardappel, prei en doperwten gaar in 10 minuten in een halve liter water. Pureer tot een gladde massa. Bak in een grote pan in de olie de boerensoepgroente 2 minuten even aan. Voeg een halve liter water toe, de soepballetjes en de bouillontabletten. Breng aan de kook en laat 10 minuten sudderen. Voeg de aardappelgroentepuree toe en zoveel water tot een gladde dikke soep ontstaat. Breng op smaak met peper en zout en serveer de soep met de bruine bollen.

Voedingswaarde:
per portie 432 kcal, 25 g eiwit, 22 g vet waarvan 9 g verzadigd, 33 g koolhydraten, 7 g vezel

Benodigde tijd: 35 minuten

Opmerking: de gehakt wordt wat pittiger dan normaal gekruid zodat de balletjes ook in de soep pittig blijven.

Goede reden om weer eens pinda's te eten

2009-07-06T18:01:00.000+02:00

Pinda's verlagen kans op hart- en vaatziekten
Pinda's zijn geen noten maar eigenlijk een peulvrucht. De pindaboontjes groeien onder de grond en worden groen geoogst. Dat heb ik ooit in Zuid-Turkije met eigen ogen gezien. Ze eten ze daar zelfs groen. Ik vond dat persoonlijk naar rauwe bonen smaken. Ik heb liever een handje gebrande en gezouten pinda's!
Nu was het al langer bekend dat noten gezond zijn. Er zitten veel goede vetten in. Het is alleen jammer dat er ook zoveel calorieën in zitten en dat je er zo gemakkelijk van door eet.

Pinda's zijn gezond
Pinda's stonden altijd een beetje in een kwaad daglicht. Maar recent hebben onderzoekers aangetoond dat wanneer je regelmatig pindakaas en/of pinda's eet je minder kans op hart- en vaatziekten hebt. Dat bleek uit een onderzoek onder 6000 vrouwen met diabetes type 2. Met diabetes type II heb je namelijk veel kans dat je ook hart- en vaatziekten krijgt.

Pinda's en Nigella
Goede reden om eens met een recept van Nigella Lawson te komen. Dan werk ik meteen aan het voornemen van enkele weken terug dat ik wat meer uit kookboeken ga koken. Nigella blinkt niet uit in het opschrijven van gezonde recepten. Maar op deze mag je, zeker na dit onderzoek, wel het labeltje gezond plakken.
Niet geheel onverwacht blijkt ook Nigella een copycat. Het oorspronkelijke recept is namelijk van restaurant The Rainbow Room.....

Voor altijd zomer
Nigella Lawson

Wortelsalade met pinda's van The Rainbow Room
(uit 'Voor altijd zomer' van Nigella Lawson)
voor 2 personen

4 middelgrote wortelen
75 g gezouten pinda's
2 eetlepels rode-wijnazijn
2 eetlepels arachideolie (pinda-olie)
paar drupjes sesamolie

Rasp de wortelen heel grof in de keukenmachine of snij ze in dunne staafjes. (van te fijn raspen wordt het zompig)
Meng de stukjes wortels met de rest en eet direct.
Errug lekker!

Wees overigens niet te bang voor het zout op de pinda's. Volgens professor en voedingskundige Martijn Katan valt het reuze mee met de hoeveelheid zout in pinda's. Het zit erop en niet erin waardoor de totale hoeveelheid meevalt.
Overigens is een dagelijks portie noten of pinda's prima voor je gezondheid en je lijn. Maar eet dan niet meer dan een eierdopje vol of één boterham met pindakaas!

Eet smakelijk,

Yneke Vocking

Slanke tips voor barbecuen zonder schuldgevoel!

2009-07-03T12:05:00.000+02:00

Barbecuen zonder schuldgevoel

Barbecuen is leuk maar lastig wanneer je wilt afvallen. Want met een beetje pech kun je de hele avond door blijven eten van vlees, sausjes, brood en salade. En dan is het moeilijk om de verleidingen te weerstaan. Bedenk van tevoren hoe je het gaat doen. Dat scheelt al veel verleidingsstress. Maar ook de volgende tips helpen je om slank te barbecueen en toch te genieten.

Tips:
• Al is de koele rosé nog zo lekker, houd het bij maximaal 1 glas. Alcohol zorgt ervoor dat je gemakkelijker wordt en dat betekent niet alleen dat je meer gaat drinken dan je wil maar meer eten dan gepland!
• Neem alleen mager vlees zoals kipfilet, biefstuk, varkenshaas, tartaargehaktballetjes en/of vis. Laat vet vlees zoals worstjes, hamburgers, speklappen en karbonades liggen. Ook als je de vetrandjes eraf snijdt.
• Laat het brood liggen. Hier eet je gemakkelijk van door, zeker als je op je stokje of fileetje moet wachten. Voordat je het weet heb je een berg calorieën binnen.
• Neem alleen rode sauzen zoals barbecuesaus of tomatenketchup. De witte sauzen zijn bijna altijd vet en calorierijk.
• Normaal heb je genoeg aan 125 g rauw vlees. Met een barbecue mag het iets meer zijn maar houdt het bij maximaal 200 g.
• Maak spiezen met stukjes vlees die je afwisselt met paprika, ui, courgette en champignons. Zo lijkt het veel meer.
• Snijd een kipfilet in 3 – 4 dunne repen. Marineer het kippevlees met een beetje olie, citroenrasp en italiaanse kruiden en leg ze zo op de barbecue of prik ze overlangs aan een stokje. Ook de Marokkaanse kipspiesjes uit het boek De Afvallers XXL zijn lekker op de barbecue.
• Marineer 500 g biefstukblokjes met een marinade van 2 tl vleeskruiden, 1 tl worcestershiresaus, 3 tl bruine basterdsuiker en 4 el tomatenketchup. Prik op spiezen met paprika in alle kleuren en rooster ze op hoog vuur 2 minuten aan iedere zijde.
• Groente is niet alleen gezond maar het vult ook lekker! Rooster bijvoorbeeld eens een maiskolf, plakken courgette of aubergine op de barbecue. Lekker met een beetje peper, zout en balsamicoazijn. Ook groene aspgerges (in het seizoen) zijn heerlijk op deze manier.
• Marineer 500 g varkensfilet of –haas in blokjes met 0,5 el milde currypasta (patak) en 1 el yoghurt. Maak een verse ananas schoon en snij in blokjes. Prik op een spies om en om de ananas en blokjes vlees. 2-3 minuten aan iedere kant! Ook lekker met paprika erbij.
• Voor een lekkere rode dipsaus: laat een pot geroosterde paprika uitlekken. Doe er 4 gedroogde tomaatjes bij (uit olie goed afdeppen). Pureer dit tot dip met een staafmixer. Heerlijk!
• Een gezonde witte dip maak je van veel tuinkruiden zoals basilicum, peterselie en bieslook. Hak dit fijn en meng het door een bakje griekse yoghurt (0% vet) en breng het op smaak met peper, zout en een druppeltje zoetstof. Een fijngehakt teentje knoflook maakt het nog lekkerder!

Barbecuen bij anderen
Dit is prima te doen wanneer je bij je thuis barbecued. Maar wat als de buren je uitnodigen waarvan je weet dat ze een voorkeur hebben voor vet en veel?
• Bied aan dat je salade maakt en zorg voor groente die je kan grillen zoals courgette, paprika, maïskolven, uien. Neem alles in repen of stukjes mee want anders blijft het liggen.
• Houd het bij groente en vlees waarbij je probeert mager vlees te nemen. Houd het bij maximaal 4 kleine porties vlees.
• Eten is gezellig maar realiseer je dat vooral het samen eten gezellig is en dat alles op je bord een leuke bijkomstigheid is.
• Spreek vooral van tevoren goed met jezelf af wat je gaat eten en hoeveel. Dat maakt het een stuk gemakkelijker om nee te zeggen.
• De gemakkelijkste manier om af te slaan is door te vertellen waar je mee bezig bent. Als mensen je toch proberen over te halen is dat niet omdat je ongezellig bent maar omdat mensen dat uit gewoonte of uit beleefdheid doen. (en veel vrouwen zijn stiekem jaloers omdat jij wel nee kunt zeggen...).

Geniet van je barbecue!

Yneke Vocking

tomaat in de hamburger

2009-07-01T14:14:00.000+02:00

Gezonde hamburger?
In Spanje leek het onderzoekers nuttig om te kijken of de hamburger gezonder kan. Niet door de burger smakelijk doch minder vet te maken. Nee, het leek de Spanjaarden zinvol om de hamburger te verrijken met gezonde stofjes.

Tomatenschil
Tomaten zijn rijk aan lycopenen en dat zijn stofjes die onder andere de kans op prostaatkanker verlagen. Dus werd de hamburger verrijkt met gedroogde tomatenschillen. De hamburgers werden iets roder maar bleken nog smakelijk bij 4,9 mg lycopeen per 100 g gebraden vlees. Toch leuk verzonnen want dat is best wel veel.

Kale hamburger
Het vreemde is echter dat de gemiddelde klant van een hamburger in Nederland (man) dagelijks 1 mg lycopeen binnenkrijgt door het eten van tomaten en tomatenproducten. En die gekke Amerikanen krijgen 3,7 keer zoveel binnen. Vooral door het eten van veel tomatenketchup op bijvoorbeeld hamburgers....
Zou dat niet veel gemakkelijker zijn? Een extra lik tomatenketchup op je burger, tosti en frietje in plaats van een dikmaker gezonder te laten lijken?

De barbecue in afvaltijden

2009-06-29T21:14:00.000+02:00

Onlangs zat ik tussen een groep vrouwen die een flink aantal kilo's kwijt wil. Ik had ze gevraagd om eens na te denken over de komende weken. Wat is er fijn aan de zomer als je aan het afvallen bent en wat is vreselijk balen?

In de zomer is het boffen dat je lekker buiten kunt sporten en dat er veel heerlijk zomerfruit is. Voor de ijsjes waren ze niet bang. Maar unaniem waren deze vrouwen het er over eens dat barbecuen een 'mega-valkuil' is.

Want dan zit je daar met je goede voornemens. Terwijl om je heen vette sausjes en stukken brood staan en iedereen aan de koele rosé zit. En dan natuurlijk de grote hoeveelheid vlees die iedere keer op grote schalen langs komt. Worstjes, speklappen en karbonades. Maar natuurlijk niet een mager stukje kipfilet of biefstuk. Laat staan iets dat op groente lijkt. Voor de gemiddelde Nederlandse man is een barbecue pas geslaagd als hij de volgende dag op kan scheppen over de flinke hoeveelheid vlees die hij naar binnen heeft gewerkt.

Tegen die hoeveelheid kan de gemiddelde afvaller natuurlijk niet op. Met een de 125 gram rauw vlees die je met mijn boek 's avonds mag eten, ben je zo uit-gebarbecued!
Je kunt natuurlijk best een keer wat meer mager vlees pakken (Is 200 g een mooi compromis?) en heel veel paprika, ui en courgette op een stokje duwen. Een ander goed idee is garnalen op de barbecue: heerlijk en calorie-arm en het kost wat tijd om op te eten!

Gemarineerde garnalen van de barbecue
Voor 3-4 personen
1 zak rauwe diepvriesgarnalen (schoon maar ongepeld, ze zijn grijs)
4 el olijfolie
2 tl citroenrasp
2 el citroensap
1 el gehakte oregano of 1 tl gedroogde oregano
1 mespunt gemalen komijnzaad (djinten)
1 mespunt kaneel
peper en zout

Laat de garnalen in zak ontdooien in een bak water (snel) of in de koelkast. Meng olie, citroenrasp, citroensap, oregano, komijn, kaneel en wat peper en zout. Meng de garnalen met de marinade en laat 10 minuten staan. Rijg 3 a 4 garnalen op een satehprikker en grill ze 1-2 minuten op de hete barbecue. Ze zijn gaar als ze mooi roze zijn geworden!

Yneke Vocking
www.voedingsadvies.info
boek: De Afvallers XXL

Worteltaart met rozijnen en kokos

2009-06-29T20:58:00.000+02:00

Groente in de taart? Dirk en Simon hebben er absoluut geen moeite mee. Zeker als ik ze het pas achteraf vertel. De taart ruikt heerlijk net uit de oven en is lekker zoet. En heel toevallig zit er wat wortel in. Want deze taart moet je niet eten omdat er groente in zit. Je moet gewoon een stukje eten omdat het lekker is!

Worteltaart met rozijnen en kokos
12 punten
1 potje wortels (uitlekgewicht 215 g)
125 g boter
140 g lichtbruine basterdsuiker
3 eieren
200 g zelfrijzend bakmeel
50 g kokosmeel
75 rozijnen
1 el vanillesuiker

Verhit de oven voor op 175 °C. Vet een bakvorm van 20-23 cm in. Leg bakpapier op de bodem. Giet de worteltjes af en pureer ze tot moes. Mix de boter en suiker tot crème. Voeg een voor een de eieren toe en mix tot ze opgenomen zijn in het botersuikermengsel. Giet eventueel nog wat vocht van de wortelen en roer de wortelpuree door het beslag. Schep de bloem, kokosmeel en rozijnen voorzichtig door het deeg. Vul de bakvorm en bak de worteltaart 60 minuten of tot een satéprikker er droog uitkomt. Laat de vorm 15 minuten afkoelen en haal het dan uit de vorm. Maak een glazuur van poedersuiker met een scheutje water. Bestrijk de cake hiermee en bestrooi met kokos.

Wat eten we vandaag? Spinaziebrood met feta

2009-06-24T11:02:00.000+02:00

Wat hebben olifantenkeutels met spinazie te maken?

Kookworkshop
Ik geef regelmatig een kookworkshop aan dietistes en voedingsconsulenten. Niet dat ik een goede kok ben. Integendeel. Ik laat ze juist zien dat je met een beetje handigheid toch verrassende dingen in elkaar kunt draaien. Bijvoorbeeld met groente!

Groente uit pot of diepvries
Voor een gezonde avondmaaltijd is een half bord groente een mooie basis. Tweehonderd gram zo ongeveer. Maar van 200 gram sperziebonen word je niet vrolijk en daarom is het fijn dat een champignonnetje, uitje of tomaatje bij je vlees ook meetelt. Of een tweede groente om je bord wat op te vrolijken! En dat hoeft echt niet vers. Uit de diepvries of uit pot is net zo gezond en lekker snel klaar. En je hebt op een gemakkelijke manier altijd een voorraadje 'gezond' in huis.

Verrassend groentebrood
Maar met groente uit diepvries of pot kun je veel meer doen. Een verrassend recept is het volgende broodrecept:

Kiep een kleine pot worteltjes, doperwtjes of spinazie in een broodbakmachine. Voeg 3 a 3,5 maatbekertje broodmix erbij (450-500 g) en laat de machine een deeg maken. Voor het doperwtenbrood moet je waarschijnlijk nog een scheutje water toevoegen. Je kunt het brood laten afbakken in de machine maar er ook zelf een broodje van kneden. Laat het afgedekt nog een half uurtje rijzen en schuif het dan een hete oven in (200 graden) en bak het in een half uur bruin en gaar. (voor mooi kun je het brood met bloem bestrooien en overdwars inkepingen maken voordat je het laat rijzen. Plakt de theedoek ook niet vast aan het deeg)
Door het donkergroene spinaziedeeg kun je eventueel nog een onsje feta kneden voor je het laat rijzen. Lekker met een griekse salade (sla, olijven, tomaten, paprika, ui, wat verkruimelde feta en wat olijfolie en azijn)

Van broodjes naar olifanten
Op een workshop laat ik het maken van het deeg altijd even zien. Maar na anderhalf uur is het deeg klaar maar de tijd te kort om het af te bakken. Dan geef ik het deeg mee aan iemand die het thuis wel wil afbakken. Vorig jaar kreeg ik een keer een mail terug dat de plastic zak op de hoedenplank in de auto zo ongeveer ontploft was door het rijzende deeg. Dit jaar kreeg ik de volgende dag een mooie foto terug van Paul van Kuik. Hij kneedde er thuis geen brood maar broodjes van. Prima gelukt. Alleen zijn zoon van 24 bekeek ze de volgende ochtend nog eens. Envoordat hij er een in
zijn mond stak en zei hij: "het is net olifanten......".

Wat eten we vandaag? Nr. 10, Snelle groentemie met noten en kip

2009-06-22T10:11:00.000+02:00

Minder vitaminen en andere voedingsstoffen in Groente?
Regelmatig komt er weer een onderzoekje in de kranten wat ons verteld dat het slecht gesteld is met groente en fruit tegenwoordig. Er zou bijna geen vitamine of mineraal meer in zitten! Dit soort ongerustmakende onderzoeken worden bijna altijd tegengesproken door mensen die er echt verstand van hebben. Maar dan is het kwaad al geschiedt en blijven we toch een beetje ongerust:"Moeten we geen extra vitaminen slikken?" of "Heeft groente eten nog wel zin?"

Vitaminen in groente van oogst tot bereiding
Hoeveel vitaminen en mineralen er in groente en fruit zitten hangt van heel veel factoren af. Wanneer je groente oogst is het moment van oogsten bijvoorbeeld erg belangrijk. Ben je wat vroeg dan heb je een duidelijk andere samenstelling dan wanneer je twee dagen later oogst. Ook de grondsoort, het klimaat, het ras en andere variabelen hebben invloed op de hoeveelheid voedingsstoffen. Niks mis mee maar het maakt het vergelijken van groente erg lastig. Zeker met gegevens van jaren terug omdat er nu veel nauwkeuriger gemeten kan worden dan vroeger. Maar nog belangrijker op de samenstelling van een kilo andijvie of stronk broccoli is hoe lang het blijft liggen voor verwerking en hoe het uiteindelijk bereidt wordt. Maar dat is eigenlijk weer een heel ander verhaal.

Biologisch niet per definitie beter
Ook het verschil tussen een 'gewone' appel en een biologische appel is niet helemaal duidelijk. De biologische appel is niet gezonder maar vaak wel wat kleiner. En hierdoor zitten de vitaminen er iets geconcentreerder in maar bevat het niet meer of minder dan een 'gewone' appel. Wel is de kans groot dat de gemiddelde Nederlander gemakkelijker verleid wordt door de mooiere 'gewone' appel. En dat is ook belangrijk.

Vitaminen uit een pil werken minder goed
Want zelfs als het waar zou zijn, dat groente en fruit minder voedingsstoffen bevat, dan is het des te verontrustender dat we met zijn allen nog maar de helft aan groente en fruit eten in vergelijking met vroeger. De helft! En helaas moet dat ook geen reden zijn om naar de vitaminenpillen te grijpen. Want vitaminen en andere bioactieve stofjes in een pilletje werken veel minder goed werken of zelfs averechts. Denk bijvoorbeeld aan extra vitamine E voor rokers: ze gaan alleen maar sneller dood. Het beste kun je vitaminen, anti-oxidanten, vezels en andere bioactieve stoffen zoals lycopenen uit groente en fruit zelf halen. Ook nog eens veel lekkerder dan zo'n muffe pil.

Tips om meer groente te eten
Maar omdat niet iedereen 200 gram groente op zijn bord ziet zitten volgen hier wat tips:
- Bied twee soorten groenten aan, daarvan eet je ongemerkt meer.
- Houd in gedachten dat groente de basis is van je warme maaltijd.
- Eet wat rauwkost bij de lunch of tussendoor.
- Zorg voor veel variatie, iedere avond een ander kleurtje
- Een uitje, tomaatje of champignons bij het vlees bakken zorgt niet alleen voor een lekkere jus maar ook voor extra groente.
- tomatenpuree kun je ook rekenen als groente
- Verstop de groente in een eenpansmaaltijd! Niet alleen stamppot werkt perfect maar ook een rijst of pastagerecht. Of bijvoorbeeld het volgende recept!

Groentemie met kip en pinda’s

Ingrediënten:
200 g eiermie
2 el zonnebloemolie
350 g kipfilet, in stukjes
200 g peultjes
1 bakje taugeh
1 el sesamolie
1 teen knoflook, fijngehakt
1 blokje verse gember, geraspt
0,5- 1 rode peper, fijngehakt
2 el sojasaus
1 el azijn
2 el pindakaas
1 tl bruine suiker
50 g pinda’s, grof gehakt

Kook de mie volgens verpakking. Bestrooi de kip met peper en zout. Verhit 1 el olie en bak de kip bruin en gaar. Schep ze uit de pan. Voeg 1 el olie toe en bak de helft knoflook, helft gember en helft peper 1 minuut. Voeg de groentemix en peultjes toe en bak op hoog vuur omscheppend 4 minuten. Voeg taugeh toe en bak nog een minuut. Meng sojasaus met de azijn, pindakaas, bruine suiker en de rest van de knoflook, gember en peper. Meng deze saus door de gare mie. Schep de groente door de mie en verdeel dit over vier borden. Strooi de pinda’s en kip erover en serveer direct.

Voedingswaarde:
per portie 498 kcal, 21 g eiwit, 25 g vet waarvan 4 g verzadigd, 47 g koolhydraten, 6 g vezel

Benodigde tijd: 15 minuten

Prijs: Euro 3,25 pp

Opmerking: je kunt de pinda's door cashewnoten vervangen en je maakt er een heerlijke vegetarische maaltijd van door voor kip tofureepjes te nemen.

Wat eten we vandaag? nr. 9 Tonijnsalade met kidneybonen

2009-06-12T10:39:00.000+02:00

In mijn columns en blogs mopper ik nog wel eens op mijn man. Hij houdt namelijk niet van vis, kaas en te pittig eten. Terwijl ik er gek op ben. Gelukkig zijn mijn 'eetgenen' dominant geweest en maken onze zoons al zijn tekortkomingen meer dan goed. Simon lust alle kaas, van zacht en stinkend tot groen en smeuig, terwijl zijn broer Dirk heel kieskeurig om oude kaas met zwarte korst vraagt. En Ben eet gewoon echt alles. Over wat hitte in hun eten zijn de meningen overigens ietwat verdeeld. Simon en Ben moeten er niks van hebben terwijl Dirk zelfs een spreekbeurt over hete pepers heeft gehouden. Maar waar ik zelf erg blij mee ben: ik doe ze geen groter plezier dan vis op tafel zetten.

Sinds onze vakantie in Italie zijn ze ook weg van de vispate uit een roze tube van een Italiaans merk. Ze besmeren liefst al hun brood ermee. Van hetzelfde merk zag Simon in de supermarkt een grappig blikje met tonijnsalade. "Of we dat ook mochten proberen?"
Tijdens de lunch ging het blikje open. Dirk en Simon waren behoorlijk teleurgesteld. Ze zagen bonen en mais en zoals de meeste kinderen moeten ze van groente, laat staan salade, niet zoveel hebben. Maar nadat ik de boel door elkaar geroerd had wilden ze voorzichtig wel een hapje proeven. Drie seconden later was het blikje helemaal leeg. De 1-persoons portie was dan ook wat krap voor drie lekkerbekken. En omdat regelmatig drie blikjes niet alleen overdreven, begrotelijk en slecht voor de afvalberg is volgt hier het recept. Want het was niet alleen heel snel op maar het is ook in een vloek en een zucht zelf te maken:

Tonijnsalade met kidneybonen
4-6 personen (lunchgerecht)

2 blikjes tonijn op olie
1 blikje mais
1 blik kidneybonen
1 bosuitje, gesnipperd
citroensap
peper en zout

laat de blikjes uitlekken. Meng bonen met mais, tonijn in stukjes en bosui. Breng op smaak met citroensap en peper en zout. Maak het eventueel wat pittiger met wat rode peper of een verkruimeld chilipepertje. Uiteraard kun je het nog leuker maken met wat rode paprika, augurkjes, ui, sla etc!

Maak niet de vergissing om blikjes tonijn op water te nemen. Daar wordt het een hele droge hap van. Zelfs als je er nog olijfolie aan toevoegt.

Van dit gerecht kun je natuurlijk ook een heerlijke avondmaaltijd maken. Je maakt er een complete maaltijd van voor 4 personen met wat extra tomaat, sla en uiringen. Vul hier 8 tortilla's mee. Misschien wat rode mexicaanse saus erbij. Wat geraspte kaas en zure room of yoghurt erover maakt het niet gezonder maar is natuurlijk wel lekker!

Wat eten we vandaag? nr. 8 Maaltijdsalade met veldertjes

2009-06-08T08:34:00.000+02:00

De afgelopen weken heb ik regelmatig een kwisje gedaan in een supermarkt van Deen. Dit in het kader van de campagne Lekker & Gezond. Het kwisje bestaat uit het aanwijzen van een top drie uit een tiental producten zoals volkorenbrood, ketjap, soep, broccoli en bonen. Ik wil of een top drie zien met het meeste zout of het meeste vezels. Ik steek er ongelofelijk veel van op.

Afgelopen vrijdag bijvoorbeeld kwam een meneer met zijn vrouw en een paar jonge meisjes meedoen. De man had een trainingspak aan, enkele tattoo's en naast erg kort haar ook iets teveel buik. Kortom, ik verwachtte dat de man de helft van de produkten nog nooit geproefd zou hebben. Een totaal verkeerde inschatting want tot mijn verrassing stelde deze vader van twee jonge kinderen een perfecte top drie samen. En die mensen kan ik na enkele weken met vijf vingers tellen. Zijn dochtertjes waren de reden dat hij enkele jaren geleden zich wat meer in eten had verdiept, 'Want kinderen moeten wel gezond kunnen eten'. Ook vertelde hij dat zijn neefjes bij hem thuis groente hadden leren eten.

Maar wat me ook opvalt is dat bijna niemand etiketten leest en dat de meeste mensen niet weten dat keukenzout als natrium op de verpakking staat. En veel mensen weten wel dat er in roggebrood en peulvruchten veel vezels zitten maar houden er niet van.

Wat jammer toch dat peulvruchten niet wat meer geliefd zijn. En dat als mensen bonen eten ze niet verder komen dan chili con carne of bruine bonen met spek. Daarom vandaag een salade met veldertjes. Veldertjes zijn jonge kapucijners en zijn heerlijk in een salade. En het leuke van deze salade is niet alleen dat hij veel vezels bevat maar ook erg snel klaar is.

Maaltijdsalade met veldertjes
4 personen

2 potten veldertjes, uitgelekt
1 grote rode ui, in dunne ringen
6 augurkjes in stukjes
6 stengels bleekselderij, in stukjes
100 g droge worst in piepkleine blokjes (zoals Groningse droge worst)
2 handjes rucola
3 eetlepels rode wijnazijn
eventueel peper en zout

Doe alles door elkaar en laat enkele minuten intrekken! Lekker met een dikke snee knapperig volkorenbrood....
Overigens kun je de veldertjes en droge worst vervangen door bijvoorbeelde kidneybonen en chorizo. Of door bruine bonen en geitenkaas!

Inspiratie is jatwerk

2009-05-26T10:13:00.000+02:00

Mijn kookboekenverslaving is een beetje op zijn eind. Ik geloof niet het door de crisis komt. Het is net zoals met kleding kopen. Een tijdje heel leuk maar vorig jaar ontdekte ik kleding in de kast waar het prijskaartje nog aan hing naast superleuke kleding die ik even vergeten was. Dus heb ik even een aanschaf-time-out genomen.
Ik dacht even dat ik mezelf 'groen, bewust en duurzaam' mocht gaan noemen. Meer volwassen ook. Maar helaas blijk ik mee te doen met een trend. Er blijkt een grote groep vrouwen te zijn die gewoon weer zappen als ontspanning in plaats van na elven nog even online een leuk jurkje scoren. En niet meer iedere maand een dure tas en bijpassende schoenen aanschaffen. Nu had ik van dat laatste toch al niet zo veel last door mijn maat 41. Daarnaast ben ik niet zo modebewust want anders had ik mezelf recessionista mogen noemen. Een samentrekking van fashionista en recessie. Ik ben blijkbaar gewoon een beetje uitgeshopt. Het voegt niet zoveel meer toe. Belachelijk decadent dus eigenlijk.

En in mijn boekenkast is er ook duidelijk sprake van een kookboekenmoeheid. En terecht, want net als in mijn kledingkast kom ik ongelezen boeken tegen naast 'old-time-favourites' die ik even vergeten was. Van het smoezelige Zweedse 'Stora bakboken' met het recept voor lekkere kaneelbroodjes tot het nieuwe en ongelezen 'Koken in McDonalds kitchen'. Bijna alles van Nigella Lawson, Jamie Oliver en andere populaire kookboekenschrijvers zoals Donna Hay en Bill Granger. Mooie boeken als 'Koekje' van Jonah Freud maar ook klassiekers als de 'Zilveren Lepel' en het 'River Cafe Kookboek'. Doorgebladerd, dat dan weer wel. Maar ik kan me niet herinneren dat ik er ooit uit gekookt heb.

Kookboeken lezen is leuk. En ik praatte de aanschaf altijd goed met het idee dat kookboeken me inspireerden tot nieuwe recepten. Net als uit eten gaan of de krant lezen. Want in de keuken weet ik bijna nooit wat ik precies ga koken. Het eten ligt uitgespreid voor me en dan ga ik nog eens bedenken wat ik met de zalm en snijbonen ga doen. Heb ik zin in rijst of aardappelen en heb ik nog wat aan de kruiden uit de tuin?

Zo is het recept van gisteren ook tot stand gekomen. We willen barbecuen, we hebben kip en verse oregano en ha, toevallig, ook nog een citroen. Lijkt logisch maar blijkbaar niet origineel. Want enkele weken terug heb ik gebarbecued bij Michiel en Hester twee straten verderop. Michiel heeft een hele goede barbecue gemetseld waar hij met gewoon hout een prima fik maakt. En toen de fik eenmaal gloeide heeft hij daar heerlijke kipfileetjes op gegrild die inderdaad erg leken op mijn recept van gisteren. Michiel doet er platte peterselie in en geen oregano. Maar blijkbaar werken je hersenen zo dat BBQ, kip, oregano en citroen leidt tot een lekker maar niet al te origineel kipje. Nu is dat bijna nooit het geval maar met dit recept was ik helemaal vergeten dat ik laatst ook al van die lekkere kip gegeten had. Inspiratie hangt nooit zomaar 'in de lucht'. Het is een beetje uit een kookboek, van een restaurantbezoek en wat van de buurman.

Ik weet niet of het in de lucht hangt of dat ik meedoe aan een nieuwe trend. Maar ik neem me voor om de komende tijd wat meer uit mijn kookboeken te koken. Mocht het me inspireren tot een recept op mijn blog dan zal ik dat eerlijk vermelden. Ere wie ere toekomt. Dus Michiel, bij deze, bedankt! ;-)

Wat eten we vandaag? nr. 7 Kipfilet van de BBQ!

2009-05-25T10:23:00.000+02:00

Sinds kort is de tuin af. Tenminste, de bestrating ligt, de plantjes zijn geplant en de hoveniers zijn vertrokken. Maar onze tuin lijkt nog steeds op een kale bende met wat sprietjes her en der. Het ziet er netjes uit maar het moet nog echt mooi worden. Gelukkig gaat dat onder de huidige weersomstandigheden prima. En het weerhoudt ons er niet van om te genieten van het heerlijke grote houten terras achter ons huis. We missen nog een tafel maar de barbecue staat al op zijn plek. En omdat het weer geweldig was hebben we het hele weekend de barbecue aan gehad. Met een bordje op schoot leek het bijna kamperen in eigen tuin.

Het leuke van onze nieuwe tuin is dat we heel veel eetbaars in de tuin hebben. Van bosbessen tot kweeperen en van oregano tot bieslook. Daarvan ga je vanzelf flink experimenteren. Kipfilet met verse oregano en citroen blijkt heerlijk van de barbecue.

Kip met oregano en citroen
500 g kipfilet
1 kopje verse oregano of 1 el gedroogde oregano
1 volle theelepel citroenrasp
1 verkruimelde chilipeper
1-2 el wokolie

Snij iedere kipfilet in 3 tot 4 dikke repen. Haal de dikke steeltjes van de oregano en hak fijn. Meng oregano met citroenrasp, chilipeper en olie (wokolie kan wat beter tegen hitte dan bijvoorbeeld olijfolie). Meng met de kipfilet en laat marineren tot gebruik. Verhit intussen de barbecue.

Wij hebben een BBQ met een een brikettenstarter. Daarin kun je de briketten snel laten gloeien waardoor je binnen een half uur kunt barbecuen. Ik kan bijna sneller de barbecue gebruiken dan de oven voorverwarmen!
Ik bestrooi de kip na het grillen met zout. Bij kip vind ik een couscoussalade met komkommer, tomaat, platte peterselie, citroensap, olijfolie, peper en zout en ander lekkers zoals rozijnen, olijven en dergelijke lekker. Maar mijn kinderen vinden een portie friet ook prima smaken!

Wat eten we vandaag? Nr. 6 Marokkaanse vis!

2009-05-15T13:15:00.001+02:00

Afgelopen Zaterdag is de actie Lekker & Gezond van start gegaan bij Deen supermarkten. 'De Deen' is een begrip in Noord-Holland en Flevoland. Ik ben opgegroeid in Purmerend en mijn moeder ging en gaat nog steeds voor haar wekelijkse boodschappen naar Deen. Toen Deen me dan ook vorig jaar belde of ik mee wilde werken aan de actie, waren ze verrast dat ik als vrouw van de Utrechtse Heuvelrug de Deen kende.

Het leuke van de actie is dat na alle knikkers en plaatjes er nu een actie is gericht op volwassenen. We hebben een heel mooi boek gemaakt met heerlijke recepten en veel tips en informatie om lekker en gezond te eten. De recepten krijg je iedere week bij je boodschappen en aan het eind van de actie heb je een heel mooi kookboek. En ook heel handig. Een recept klik je er zo uit om in de keuken te gebruiken. En als je morst, veeg je het er zo af. Maar de recepten zijn zo lekker, misschien lik je het er wel af! Recepten dus om kaart en vingers bij af te likken:

Gemarineerde vis met Marokkaanse kruiden
4 personen
· 600 g stevige visfilet zoals kabeljauw of pangafilet
· 1 kleine ui
· sap van 1 citroen
· 2 knoflookteentjes
· 1/4 theelepel cayennepeper
· 2 theelepels gemalen komijn (djintan)
· 1/4 theelepel gemalen geelwortel (koenjit)
· 2 theelepels paprikapoeder
· 1 theelepel zout
· 3 eetlepels olijfolie
· 2 eetlepels fijngehakte koriander
· 2 venkelknollen (400 gram)
· 30 gram boter
Dep de visfilets droog met keukenpapier en leg ze, naast elkaar, in een lage ovenschaal. Snipper de gepelde ui fijn. Doe het citroensap in een kom en pers de gepelde knoflookteentjes erboven uit. Voeg de specerijen en het zout toe en roer tot het zout is opgelost. Klop de olie erdoor en roer de ui en koriander erdoor. Schenk het mengsel over de vis en laat die, afgedekt in de koelkast, minstens 30 minuten marineren. Maak de venkel schoon, houd wat van de mooie 'veertjes' achter en snijd de knollen overlangs in smalle reepjes van ca. 1/2 cm.
Verwarm de oven voor op 200 °C. Smelt de boter in een koekenpan, roer de venkelreepjes erdoor en schenk er ca. 1 dl water bij. Breng het geheel aan de kook en laat de venkel, afgedekt, 5 minuten zachtjes koken. Verwijder het deksel en laat de venkel in nog ca. 7 minuten gaar worden en het vocht voor het grootste deel verdampen. Breng de groente op smaak met zout. Zet intussen de schaal met de vis, onafgedekt op een rooster, in het midden van de oven en laat de vis in ca. 10 minuten gaar worden. Schep de venkel op de borden en leg de vis met de saus erop. Garneer met de venkelveertjes. Lekker met rijst of couscous en een tomatensalade.

Wat eten we vandaag? nr. 5 Gepimpte pizza

2009-05-10T14:12:00.000+02:00

Net weer terug van een vakantie in Italië. Italië is altijd een inspirerend onderwerp als je over eten wilt gaan schrijven. Maar deze keer geen verhalen over stapels verse artisjokken, gevulde courgettebloemen of aparte 'fagioli' (bonen), supermarkten vol met mooie verse producten of de dikke vrouw van de bakker die mijn dreumes liefdevol 'bimbo' noemt en daarbij een stukje focaccia in zijn mond propt.
Ik was namelijk aangenaam verrast de avond voor we vertrokken naar huis, door de ongelofelijke gastvrijheid van de Italianen. Dat is natuurlijk algemeen bekend en samen met hun formidabele gastronomische kennis, staat dat vaak voor een heerlijk avondje genieten.

Rond half tien klopten Peter (mijn man) en ik bij de eigenaren van ons gehuurde huis om het zakelijk af te ronden. Er werd meteen een glas in onze handen geduwd want we moesten even proeven van de wijn die ze net hadden opengetrokken. Enkele andere gasten zaten al rond de tafel en ze stonden erop dat we aanschoven. Ach, onze kinderen lagen al op bed en een glaasje wijn met een klein stukje 'pecorino' en 'salami' moest wel even kunnen. Maar we waren even vergeten dat dit nog maar het voorgerecht was. We moesten ook echt nog even een puntje pizza mee eten....

Tja, dan zit je daar als echte Hollanders die hun warme hap al rond zevenen naar binnen hebben gewerkt. Dan kan er om 10 uur best wel weer wat naar binnen. Een klein stukje dan maar, en OK, nog een slokje rode wijn die we ook echt even moesten proeven. En na de pizza kwamen de 'dolce' van de beste 'pasticceria' (banketbakker) uit het dorp met een glaasje dessertwijn.

Je begrijpt het natuurlijk al. We kwamen bij de eigenaren om te zeggen dat we de volgende ochtend vroeg wilden vertrekken maar dat werd ons steeds moeilijker gemaakt. Toen nog enkele andere vrienden arriveerden zijn wij tegen twaalven toch maar braaf naar bed gegaan. Met een volle buik en net wat teveel alcohol achter de kiezen. Zij gingen uiteraard nog even door.

Het meest verrassende van de avond was echter de niet de gastvrijheid. Het was vooral dat met wat simpele dingen er een hele gezellige avond werd gemaakt. Uiteraard prima wijn, wat kaas en worst en natuurlijk goede pizza's. De pizza's werden net als de dolce (het toetje wat bestond uit kleine soesjes en koekjes) gewoon op een prima adres gehaald. Wat een geruststelling! Ook Italianen hebben soms geen zin om uren in de keuken te staan op vrijdagavond.....

Maar eerlijk is eerlijk, de pizza werd wel even op zijn Italiaans 'gepimpt' en nog even verhit in de eigen oven. De variant met parmaham en knoflook vond ik het lekkerst. Volgens pizzapimpers Rossanno en Marco is hun variant nergens in Italië te krijgen....

'Pizza con prosciutto e aglio'
(4 personen)
2-3 goede brommerpizza's margherita
1-2 ons lekkere rauwe ham zoals parmaham
2-3 teentjes knoflook, grof gehakt
zak rucola
lekkere pruimtomaten
enkele bosuitjes, grof gehakt
olie
balsamico
peper en zout

Verhit de oven op 225 graden en beleg de pizza met de ham. Strooi de knoflook er over. Schuif nog even enkele minuten in de oven. Rangschik de rucola, tomaten en bosui op een schaal. Snij de pizza in punten. Schuif wat rucola, tomaat en bosui op je bord en maak dat aan met olie, balsamico, peper en zout. Overigens is de rucola ook heerlijk op de pizza nadat die uit de oven komt. Wat je zelf lekker vindt!

Overigens kan een pizza ook best af en toe als je wilt afvallen. Maar houd het dan bij een halve pizza en vul je maag verder met salade, die je spaarzaam met olie aanmaakt. Lekker toch?

Wat eten we vandaag? nr. 4

2009-04-20T10:37:00.001+02:00

Gisteren heb ik bij vrienden gebarbecued. Tot laat in de tuin gezeten om het houtvuur. Toch wel lekker die klimaatverandering, al hoor je daar sinds de kredietcrisis veel minder over. Maar het is natuurlijk ongelofelijk dat je eind april tot in het diepe donker buiten kunt zitten. OK, ik had inmiddels wel een vest aan en mijn warme uggs....

De hele week lijkt het superweer te worden dus ik zit een beetje met een dilemma. Eten we vanavond een zomerse salade of houd ik het bij wat restjes winterpot? Want rode kool met appeltjes gaat er ook nog steeds prima in!
Maar na alle kool van voorgaande recepten wil ik jullie graag een ander gezond voedingsmiddel aansmeren. Peulvruchten!
Bonen en linzen worden zwaar onderschat maar zijn supergezond en prima voor de lijn. Ze bevatten namelijk niet alleen veel koolhydraten, eiwitten en vezels maar verzadigen ook lekker lang. Bonen kun je natuurlijk prima in de chili stoppen. Maar mocht je bij bonen aan winter en kou denken dan weet je na dit recept wel beter. Want van een simpele salade maak je met bonen of linzen een perfecte maaltijdsalade. En het leuke van dit recept is ook nog eens dat je je gaspit als onverwachte barbecue gebruikt!

gegrilde paprikasalade met tonijn, witte bonen en knoflookyoghurt
(4 personen)

1 gele paprika
1 rode paprika
2 blikjes tonijn op olie, uitgelekt
1 grote pot witte bonen, uitgelekt
1 rode ui, fijngesnipperd
75 g rucola
0,5 komkommer
1 zakje (platte) peterselie, fijngehakt
2 el olijfolie
2 el rode wijnazijn
4 volkoren pitabroodjes
1 bekertje Griekse yoghurt
1 teen knoflook, fijngehakt
zout en versgemalen peper
snufje suiker

Blaker de beide paprika’s zwart in de gasvlam. Doe ze in een plastic zak en laat ze afkoelen. Verwijder het zwarte vel van de paprika en verwijder zaadlijsten. Snij de paprika in repen. Snij de komkommer doormidden en verwijder de zaadjes. Snij de komkommer in halve maantjes. Meng de bonen, tonijn, ui, rucola, komkommer, helft van de peterselie en de olie en azijn. Leg de repen paprika op de salade. Roer de knoflook en rest van de peterselie en knoflook door de yoghurt en breng op smaak met peper, zout en wat suiker. Verwarm de pitabroodjes volgens verpakking en serveer ze met de salade en knoflookyoghurt.

Benodigde tijd: 20 minuten

Tip: voor een snelle salade kun je ook geroosterde paprika uit pot nemen.

Wat eten we vandaag? Nr.3

2009-04-06T10:12:00.000+02:00

Het moet niet gekker worden. Ik ben nog geen twee weken bezig en de Albert Heijn kopieert mijn blog-idee! In de winkels liggen sinds afgelopen week kaartjes met als motto 'wat eten we vandaag?'. Snelle maaltijden met weinig ingredienten die niet te duur zijn. Was ik toch mooi eerder! De Albert Heijn voor de rechter dagen zal geen zin hebben. Misschien aansturen op een meer dan redelijke schikking? ;-)

Ik hoor van heel veel lezers dat het volgende recept uit mijn boek De Afvallers XXL favoriet is. Dat wil ik jullie niet onthouden. En voor de mensen die het boek al hebben geef ik daarom een lekkere variant. Ook voor de mensen die het minder lekker vinden interessant: misschien lust je het zo wel! Toevallig is het weer een recept met een zeer gezonde groente uit de koolfamilie. Kook de broccoli in weinig water zodat je niet teveel voedingsstoffen de gootsteen in kiepert. Nog beter kun je de groente stomen of koken in de magnetron!

broccolistamppot met zalm uit de oven
(4 personen)
750 g kruimige aardappelen, geschild
750 g broccoli, schoongemaakt en in stukken
1 dl halfvolle melk (of meer, afhankelijk van de aardappelen)
500 g zalm, 1 moot
2 el olijfolie
2 el peterselie, fijngehakt
2 el basilicum, fijngehakt
zout en versgemalen peper

Verhit de oven voor op 175 °C. Doe zalm over in een ovenschaal die net past of maak daarin een bakje van alufolie. Meng de kruiden met de olie en peper en zout en verdeel dit kruidenmengsel over de zalm. Kook de aardappelen in 20 minuten gaar. Zet de zalm 15 minuten in de hete oven tot de zalm net gaar is. Kook de broccoli in 5-7 minuten gaar. Stamp de aardappelen en broccoli tot een grove puree met de melk. Breng op smaak met peper en zout. Serveer direct met de zalm.

Benodigde tijd: 25 minuten

Opmerking: je kunt de zalm ook bestrijken met 2 eetlepels pesto. Laat het zout dan maar achterwege.

Wanneer je wilt variëren, kun je de zalm vervangen door elk ander visje. Maar je kunt ook 4 kipfileetjes overdwars insnijden en besmeren met een halve eetlepel pesto (of natuurlijk de kruiden gebruiken, nog veel lekkerder) en weer dichtklappen. Zachtjes bakken en dan zijn ze na 15 minuten ook heerlijk bij de stamppot.

Barbecue-weer

2009-04-03T13:23:00.000+02:00

Morgen wordt het al weer wat minder strak blauw. Maar het zonnetje schijnt op het terras vandaag zo lekker warm dat het erg verleidelijk wordt om de barbecue maar weer uit de kelder te halen. Waarschijnlijk moet ik hem eerst ontdoen van stof en aangekoekte korsten van vorig jaar. Want ik herinner me dat hij toen na een verregende avond niet echt meer netjes is behandeld.
En nu ik er zo over nadenk lijkt barbecuen ineens niet meer zo'n goed plan. Eerst een halve middag de barbecue te lijf gaan met een of ander bengbeng schoonmaakmiddel en grove borstel. Dat is toch ook een beetje zonde van het mooie weer.
Daarna moet ik ook nog boodschappen doen, houtskool niet vergeten, vlees marineren, groente snijden en sausjes roeren.
Barbecuen is sowieso niet zo'n goed idee. Want je eet altijd meer dan je wilt en veel meer vlees dan goed voor je is. En van teveel rood vlees eten wordt de kans op kanker groter. Zeker wanneer je het ook nog zwart laat blakeren op de hete kooltjes. Vandaag laat ik dat roosteren maar even zitten.
Tja, wel een relaxed idee eigenlijk. Ik maak vanavond gewoon simpelweg een lekkere frisse maaltijdsalade. Uiteraard zonder vlees. Hoef ik niks extra's schoon te maken, en heb ik achteraf geen spijt dat ik teveel of ongezond gegeten heb. (Moet ik er natuurlijk niet teveel stokbrood met boter bij eten) En het klinkt net zo goed. Een bordje maaltijdsalade hapt op het terras ook lekker weg. Zeker met een glaasje rosé ernaast!

maaltijdsalade met zalm en kappertjes

1 zak gemengde sla
1 pot veldertjes 370 ml, uitgelekt
1 bakje kerstomaatjes, gehalveerd
1 rode paprika, in reepjes
2 el kappertjes
1 sjalotje, fijngehakt
2 blikjes zalm, uitgelekt
4 el olijfolie
sap van 1 citroen
zout en peper
1 stokbrood

Meng de sla met de veldertjes, tomaatjes, kappertjes, paprika en sjalotje. Breek de zalm in stukken en meng die voorzichtig met de sla. Klop van de olie, citroensap en peper en zout een dressing. Druppel de dressing over de sla. Eet de sla met het stokbrood.

Benodigde tijd: 10 minuten

Overigens is de salade ook lekker met een kant-en-klare caesardressing.

Wat eten we vandaag? Nr.2

2009-03-29T15:22:00.000+02:00

Vorige week gaf ik grif toe dat ik graag gebruik maak van voorgesneden groente. Ik kreeg de vraag of daar nog wel wat gezonds in zit. Gelukkig, ook voor mijn eigen gemoedsrust, hoorde ik afgelopen week van een levensmiddelentechnoloog dat sommige groente juist door de 'snijstress' meer voedingsstoffen bevat. Want de bio-actieve stofjes in een plant die zo gezond zijn, zitten er natuurlijk niet voor ons in. Een plant maakt ze aan om zichzelf te beschermen tegen plantenziekten, ongedierte en ander naderend onheil. Bio-actieve stoffen zijn niks anders dan plantaardige afweerstoffen of anders gezegd, natuurlijke bestrijdingsmiddelen. En het geweld van grote hakmessen zorgt dus waarschijnlijk ook voor stress waardoor de bioactieve stoffen vrijkomen. Klinkt goed toch?

Dus geen zorgen meer over wat extra hulp in de huishouding. Een andere reden om toch voor een gemakkelijke zak te gaan is dat je beter 'snelle groente' kunt eten dan helemaal geen groente.....
En nu we toch met zakjes bezig zijn, introduceer ik graag een paar andere favorieten. In het schap Oosterse producten bij iedere supermarkt zijn zakjes saus te krijgen die van een gemiddelde wokmaaltijd een feestje maken. De merken verschillen nog wel eens maar Blue dragon, Amoy en eventueel de flesjes van Conimex zijn voorbeelden hiervan. Op het moment is de Amoy wok express zwarte peper mijn favoriet. Maar of je nu de pruimensaus of zwarte bonenvariant pakt, die zijn ook erg lekker. En dan wordt koken echt tien-minuten-werk:

Wokgroenten met kip, noedels en chinese pepersaus
500 g kipfilet in blokjes
3 el wokolie
800 g (voorgesneden) wokgroenten, kies maar wat lekkers en voeg wat taugeh toe om aan de 800 g te komen.
250-350 g snelkook(zilvervlies)rijst, afhankelijk van de hoeveelheid grote eters aan tafel
1 zakje Amoy wok express zwarte peper
peper en zout
(0,5-1 bouillonblokje)

Kook de rijst volgens de verpakking. Bestrooi de kip met peper en zout. Verhit de olie in een wok en bak de kip omscheppend bruin en gaar. Schep uit de wok en bak de groente omscheppend 3-4 minuten. Voeg een kopje water toe en eventueel een half bouillonblokje. Voeg de kip en saus toe en warm nog even goed door. Serveer met de rijst.

PS: nog sneller is om de rijst te vervangen door eiermie. Breng een pan water aan de kook, doe hier het hele bouillonblokje in en voeg de tweederde of het hele pak eiermie toe. Zet het vuur uit en laat de mie 5 minuten wellen. Voeg de mie samen met wat bouillon, kip en saus toe aan de groente. Klaar!

Wat eten we vandaag?

2009-03-22T20:08:00.000+01:00

Maandag is de eerste drukke dag van de week. Als werkende moeder vind ik alle werkdagen lastig. Want het blijft hectisch om af en toe te stofzuigen, de kinderen op tijd richting school te krijgen en boodschappen in huis te halen voor ontbijt tot avondeten. Dan moet ik tussendoor snel nog even een wasje draaien omdat anders de jongens niet in voetbalkleding naar de training kunnen. Waarbij ik, ondanks flink 'multitasken er toch de volgende ochtend achter kom dat er geen kattebrokken meer in huis zijn, er geen brood uit de vriezer is gehaald en de oudste toch weer in die vieze spijkerbroek naar school is gegaan.

En dan moet ik ook nog even bedenken wat ik vanavond weer op tafel zet. Het liefst snel, lekker en gezond. Waarbij ik het niet kan maken dat het laatste er bij inschiet.
Ik heb daarom een standaard repertoire van lekkere en snelle recepten die je sneller op tafel zet dan mijn man bij de snackbar kan halen. Want dat is het enige wat hij kan bedenken in drukke tijden.
Maar door een wetenschappelijk artikel maakte ik me toch een beetje zorgen. We eten namelijk niet zoveel kool. En kool is erg gezond. Het bevat allerlei stofjes (glucosinolaten) die kankerremmend werken en daarnaast bevat het veel vitamine C. Maar ik houd helemaal niet zo van kool. Af en toe spruitjes of wat broccoliroosjes gaan er wel in. Maar wat moet je met een hele witte kool, savooienkool of groene kool? Ik kan ze niet eens uit elkaar houden! Maar in het kader van gevarieerd groente eten moet ik het misschien toch wat vaker op tafel zetten. Maar wat? Welk koolrecept is snel en lekker?

Gelukkig realiseer ik me dat één van mijn favoriete recepten flink wat kool bevat. Want om een beetje snel eten op tafel te krijgen, schroom ik niet om zakken voorgesneden groente in de wokpan te kieperen. En een zak nasigroenten bevat héél véél witte kool. Dat is vandaag weer een zorg minder. Want wokken heeft ook nog eens als voordeel dat alle nuttige stofjes en de vitamine C erg goed bewaard blijven.

Mijn favoriete nasi:
350 g zilvervliesrijst
2 bakjes pittige tofureepjes
2 zak (nasi)groente (totaal 700 tot 800 g)
1 bakje taugeh
3 el zonnebloemolie of wokolie
0,5 bakje boemboe voor nasi

Kook de rijst volgens de verpakking. Verhit de olie in een wok en roerbak de tofureepjes enkele minuten. Schep de tofureepjes eruit en bak de groenten roerbakkend 5 min. Voeg de taugeh toe en bak nog een minuut. Voeg de boemboe toe en 2 el water. Meng met de groentemix. Voeg de rijst en tofu erdoor en roerbak nog enkel minuten zodat alles goed doorgewarmd is.

In dit recept merk je nauwelijks dat je een berg groente eet (belangrijk als je kinderen aan tafel hebt) en dat het gerecht vegetarisch is (voor mopperende vaders) Mocht je toch een vegetarische nasi niet aandurven dan kun je de tofu vervangen door
-1 bakje rose garnalen (125 g) en 350 g witvis uit de diepvries (onder de kraan ontdooien) of
- 400-500 g kipfilet in stukjes of
- 400-500 g hamlappen in stukjes

"klein notitieblokje"

2009-03-22T14:02:00.000+01:00

Op mijn klachten over de megaberg rubber heb ik een heleboel goede suggesties gekregen. Maar het was al helemaal niet meer nodig. Mijn auto was laatst licht beschadigd (volgens mijn man fors en total loss) door een hele krappe ingang. (Met wat haast en weinig overzicht leidt dat soms tot wat lakschade. De muur was nog heel dus zo hard ging het niet....) Het positieve gevolg van deze actie was dat we de auto na reparatie weer schoon en als nieuw ruikend terug kregen. Geen plastic afvalbekertjes en propjes papier meer maar helemaal schoongezogen. En tot mijn verrassing had mijn echtgenoot de kauwgomvoorraad aangevuld: "het leek me wel handig zo'n bakje kauwgom. En heel grappig, er zit een klein notitieblokje bij!"

Na de reactie op mijn blog kon ik hem verbeteren. "Dat is geen notitieblokje, dat zijn velletjes om je uitgekauwde bal rubber in te doen." Handig bedacht van dit kauwgombedrijf dat overigens geheel onterecht kauwgom associeert met een sportief leven. Maar dat terzijde....
Ik ben benieuwd. Misschien houden we wel een schone en frisse auto met deze handige kauwgombusjes!

Toch een frietje?

2009-03-12T19:50:00.000+01:00

Uit zeer betrouwbare bron heb ik vernomen dat Margreet Spijker van tosti's houdt. Het kan ook bijna niet anders. Welke vrouw van de wereld houdt nu niet van een knapperige tosti met een flinke lik tomatenketchup op zijn tijd!
De betrouwbare bron is mevrouw Spijker zelf. Vanochtend kreeg ik via de mail een leuke reactie op mijn blog 'de tosti van Margreet Spijker'. Ze staat natuurlijk zelf niet graag bekend als iemand die nonsens vertelt en daarom heeft ze me uitgelegd dat de informatie over de moddervette tosti van een echte wetenschapper komt. Twee plakken wit brood, boter en volvette kaas zijn volgens hoogleraar voedingsleer Seidell even gezond als een Patatje Met. Dit vertelde hij in een uitzending van Editie NL. Een Patatje Met heeft volgens hem ten onrechte een slechtere reputatie dan een tosti want ze zijn volgens hem even ongezond en even onschadelijk op zijn tijd.

Tja, op zijn tijd moet alles kunnen. Ook een moddervet stuk chocoladetaart van Nigella Lawson of de boerenkool met heerlijke rookworst waar ik vanavond van heb gesmuld. Maar dat maakt een tosti nog niet moddervet.
Even nagerekend:
Patatje met een sauslepel fritessaus levert 550 kcal en met een sauslepel echte mayonaise maar zelfs 640 kcalorieen. Een sauslepel levert minder dan wat er standaard bij de friet wordt geleverd. Maar eten jullie dat altijd allemaal op?

Wanneer je 2 boterhammen (wit of volkoren, dat maakt niet uit) aan alle kanten besmeert met margarine, royaal belegd met kaas en een plak ham, levert dit 495 kcal. Inclusief een sauslepel tomatenketchup. Dit is misschien de manier waarop in de horeca met tosti's wordt omgegaan. Want de margarine plakt alles lekker aan elkaar zodat je een stapel tosti's voor kunt bereiden.

Maar thuis doen we dat heel anders toch? Twee volkoren boterhammen aan de buitenkant besmeerd met halvarine en belegd met een normale portie kaas en een plak ham, levert inclusief de tomatenketchup 335 kcal. En dan durf ik te wedden dat een heleboel mensen de halvarine laten voor wat het is. Dat bespaart maar 45 kcal en dan mis je wat nuttige vetzuren, vitamine A en D. Die tomatenketchup moet je ook niet laten liggen want daar zitten allemaal nuttige lycopenen in.
Je kunt de tosti zelfs nog minder vet maken met minder vette kaas maar die smelt minder mooi. En ik vind het toch net wat minder lekker worden.

De thuistosti levert maar 17 g vet terwijl het portie friet met mayo 43 gram vet levert.
Maar eerlijk is eerlijk, in de horecatosti zit 31 gram vet en in de friet met fritessaus zit 33 gram vet. En omdat ik Margreet en Jaap graag allebei te vriend houd zal ik dan ook eerlijk even vertellen dat als de friet in goede olie is gebakken het minder verzadigd vet bevat en daardoor eigenlijk te verkiezen is boven een tosti met veel kaas en margarine.

Dus....een tosti kun je het beste zelf maken. En anders hoor ik graag van iemand uit de horeca dat de tosti's daar allang niet meer vierdubbel worden besmeerd!

Megaberg rubber

2009-03-11T09:21:00.000+01:00

In de auto hebben wij altijd een paar pakjes kauwgom liggen. Peter zorgt dat de voorraad aangevuld blijft en ik eet rustig een pakje leeg wanneer ik langer dan een uur in de auto zit. Pure verveling waarschijnlijk en minder slecht dan een zak drop. Al word je door de zoetstoffen wel wat winderig op den duur. Kauwgom geeft maar kort een lekker fris smaakje in je mond en de rest van de tijd zit je als een onbehouwen beer je kaken rond te malen. Als mijn kinderen meerijden op de achterbank vragen ze ook altijd om een kauwgompje. Maar die krijg je na dertig seconden terug als een lauwwarm en vochtig stukje rubber omdat ze het al weer zat zijn. Nog een mazzel dat ze het niet onder de voorstoelen plakken maar zonder gene in mijn hand durven leggen. Want waar laat je uitgekauwde kauwgom? Soms heb ik een leeg plastic bekertje als mini-prullenbak of ligt er een stukje papier waarin ik het kan plakken. Maar als de auto is opgeruimd moet je wat anders verzinnen. Peter propt zijn kauwgompje altijd in het lege vakje waar zijn kaugommetje uit kwam. Heel gestructureerd. Maar ik neem er vaak twee tegelijk en dan lukt het niet meer. Ik maak dan vaak een kokertje van de kartonnen verpakking die ik onder dicht knijp. Dan spuug ik mijn kauwgommetje er in en dan plakt het kokertje aan elkaar. Tja. Waarom krijg je niet een handige oplossing mee bij het pakje kauwgom? Waarom worden leveranciers wel gedwongen om over een milieuvriendelijke verpakking na te denken maar komen kauwgomfabrikanten niet met een slimme oplossing voor het irritante kauwgomafval? Het gaat om een megaberg rubber. Al die kauwgom van al die mensen, waar blijft dat allemaal?

Moedermelk en extreme dieten

2009-03-09T13:25:00.001+01:00

Nog even over de fruiteters, rawfoodies en stricte veganisten van gisteren. Over gezond eten wat volgens hen nog gezonder kan. Wat dan onterecht 'te gezond' genoemd wordt.
Fruitarians geloven dat planten ook gevoel hebben en eten daarom alleen maar producten die vanzelf van de boom vallen. Zoals fruit en noten. Een ei valt met een beetje moeite ook gewoon uit de kip maar daar blijven ze dan liever van af. Veganisten en rawfoodies gaan iets minder ver. Zij durven wel een krop sla te vermoorden en zetten rustig het mes in een wortel. Alleen blijven veganisten van al het dierlijke voedsel af zoals vlees, eieren, melk en kaas. Hierdoor missen ze bijvoorbeeld vitamine B12 en hebben veel veganisten een ijzer- en vitamine D tekort. Rawfoodies verhitten hun eten niet boven de veertig graden. De reden die ze geven is dat boven de 40 graden levens- en kiemkracht van het plantaardige voedsel verdwijnen. Tja... Overigens is dat een beetje naief want met bijvoorbeeld citroensap kun je eiwitten ook 'koken' bij kamertemperatuur. Misschien ken je het recept van de mexicaanse vis, Ceviche, die je in stukjes in de citroensap gaart. Ook met andere processen kun je op kamertemperatuur de structuur en voedingswaarde van voedingsmiddelen veranderen. En soms is koken juist heel gunstig. Rauwe bonen zijn bijvoorbeeld giftig.

Ach, ze moeten het zelf allemaal maar weten. Het wordt een ander verhaal als er kinderen bij betrokken zijn. Vorig jaar is een Schots meisje van twaalf met gebroken botten en ernstig verstoorde groei in het ziekenhuis opgenomen. Zij bleek de botten van een vrouw van 80 te hebben door een strict veganistisch dieet. Maar ze leeft in ieder geval nog.
Eerder stierf een meisje van elf maanden aan ondervoeding door het dieet van haar strict veganistische ouders. En in 2007 stierf een Amerikaanse baby door ondervoeding. Het veganistische echtpaar kreeg levenslang.

Maar dat hadden ze natuurlijk zonder gevangenisstraf ook al. Want het trieste is natuurlijk dat de ouders met de beste bedoelingen het dieet ook voorschreven aan hun kinderen....
Vandaag las ik dat veganistische ouders meer kans hebben op een baby met een afwijking zoals een open ruggetje door een vitamine B12 tekort. Veganisten met kinderwens wordt aangeraden om naast foliumzuur ook vitamine B12 te slikken. Nu maar hopen dat ze na de zwangerschap hun kindje heel lang borstvoeding gaan geven. Want in moedermelk (dierlijk product?) zit heel veel voedingswaarde. En dan heel extreem, minstens tot het twaalfde jaar of zo?

De tosti van Margreet Spijker

2009-03-08T13:43:00.000+01:00

Ik heb me weer mateloos zitten ergeren aan de krant van het weekend en het tijdschrift Linda. De Linda van afgelopen maand ging met name over de kilootjes met daarin een oproep om weer eens normaal te doen. Heel goed, want constant op dieet en vet vermijden is niet gezond. Maar het andere uiterste om royaal boter te gebruiken en mateloos te genieten van een hele (!) reep chocola met macademia noten is ook niet normaal. Noem me ouderwets maar een stukje (!) chocola, af en toe, op zon- en feestdagen is een beter idee. En boter is lekker maar royaal gebruik is echt af te raden. Het dieten laten voor wat het is en doorschieten naar het andere uiterste leidt alleen maar tot spijt, schuldgevoel en daarna weer radicaal crashen. Tot slot beweert Margreet Spijker (BN-er) naast andere voedingsfabels dat tosti's moddervet zijn.

Tja, hoe moet je als voedingskundige opboksen tegen zoveel onbenul. Zolang BN-ers maar wat kunnen roepen zonder weerwoord, blijven mensen geloven in dit soort idiote nonsens. Nog 1 keer! Een tosti bevat twee boterhammen, een plak kaas en een plak ham. Dat gaat in een tosti-apparaat en dat laat je enkele minuten roosteren. In het tosti-apparaat is geen kleine kabouter of Hans Klok bezig om in snelvaarttempo vet toe te voegen. Er gebeurt niks anders dan dat het brood roostert en de kaas smelt. En gesmolten kaas kan niet meer vet bevatten dan koude kaas. Dus, een tosti bevat na het roosteren niet meer vet, kaas of andere rottigheid dan wat je er zelf hebt ingestopt. Wie vertelt het Linda of Margreet? Want ik zou er niet aan moeten denken om op een herfstige lentedag een warme tosti te moeten missen!

In het AD van dit weekend stond een artikel over te gezond eten. Dit wordt ook wel orthorexia genoemd. Sommige mensen schieten door en dat is dus niet gezond. Op zich een prima artikel over extreme voedingspatronen zoals rawfood, macrobiotiek en fruitarians waarmee mensen een bepaalde, vaak onzinnige theorie aanhangen die leidt tot tekorten waardoor op termijn ondervoeding ontstaat. Dit wordt TE gezond eten genoemd en dat is natuurlijk weer onzinnig. Want TE gezond eten kan niet. Je kunt wel doorschieten in zeer selectief eetgedrag. Waarbij je eten zo dwangmatig indeelt in goed en slecht dat je bang wordt van bepaalde voedingsmiddelen. Je kunt het vergelijken met iemand met een schoonmaakfobie die bang is voor viezigheid. Met als resultaat dat je niet meer uit eten gaat, sociale contacten mijdt en bepaalde zaken niet eens wil aanraken of ruiken. Behalve dat dit gedrag ziekelijk is zijn genoemde voedingspatronen echt niet gezond te noemen. Laat staan TE gezond.....

XXL-en is leuk!

2009-03-05T21:21:00.000+01:00

Laatst een stukje gevlogen met mijn hele gezin. Helaas liep de planning niet helemaal synchroon met het vliegschema en werden we zowaar omgeroepen. We tetterden er luid doorheen totdat mijn oudste zoon zei:"Mam, waarom gaat onze bagage nu niet mee?" Hoezo Dirk? Waarop Dirk antwoordde dat hij net gehoord had dat de bagage van de familie Vocking nu van boord werd gehaald.

Hellup. Dat werd dus rennen. Lastig met een buggy die de trap af moet en een flinke hoeveelheid handbagage. Maar niet voor niets zijn Pa en Ma lid van een triatlonvereniging. Met een beetje wedstrijdspirit moet je dan het vliegtuig wel kunnen halen. Maar wat is schiphol groot! Hijgend vielen we het vliegtuig binnen en werden we naar onze plaatsen geloodst. De passagiers om ons heen begonnen een beetje te gniffelen:"Dus jullie zijn 'The Vocking-family' waar ze het over hadden?

Hahaha ;-(, die kwam net wat harder aan dan het gehinnik van Patty Brard ooit in Shownieuws toen ze mijn naam voor moest lezen. Maar we hebben ook nog niet eerder een vliegtuig laten wachten. Maar mijn opluchting was XXL: we zaten toch mooi in het vliegtuig en de bagage ging ook mee!

XXL inspireerde Sofia tot een mooie omslag van mijn boek. XXL-leuk. Ik vind het ook XXL-leuk om met mezelf te leven. Of mag je dat van jezelf niet zeggen? (De gezinsleden vinden het soms vermoeiend. zie boven)

Kleine schooier

2009-03-04T15:45:00.000+01:00

Vandaag een vrije dag. Dat betekent dat ik samen met Ben van anderhalf tijd heb om een rondje slager en bakker te doen. Zoals veel mensen hebben kunnen zien op het filmpje op mijn site www.voedingsadvies.info, houdt Ben er niet echt van om vastgesnoerd te zitten in een buggy. Lopen wil hij! En dat kost wat meer tijd dan ik soms wil. Maar het is maar goed dat hij wat extra activiteit krijgt. Want onze kleine man zegt nog niks verstaanbaars, begrijpen doet hij het allemaal wel. Bij de bakker weet hij al waar de kleine bolletjes liggen en ook bij de slager verwacht hij een plakje worst. En helaas moet ik ook nog even naar de supermarkt. Daar zwaait hij alleen nog maar vriendelijk naar de dames als hij ook daar een plakje vleeswaren krijgt. De boef. Daarom laat ik de vleesafdeling met Ben wel eens links liggen. Maar als de superdames hem in de peiling hebben, lopen ze rustig de winkel in om hem over zijn bol te aaien en wat in zijn mond te stoppen. Het is heel erg lief bedoeld en gelukkig doen we het niet dagelijks. Maar op deze manier heeft hij tegen lunchtijd al een volledige maaltijd achter zijn kiezen. En hij wordt net zo vervelend als een bedelende hond die pas kunstjes doet als hij wat achter zijn kiezen heeft.

En dan vragen ze bij de kassa ook nog aan mij of hij een spekje lust. Vast wel. Maar ik vind het zo wel weer even genoeg. Straks durf ik met mijn kleine schooiertje geen winkel meer in!

Bloemige inzending

2009-03-02T19:24:00.000+01:00

Viooltjes door de sla en rozenblaadjes op een taart. Dat fleurt de boel behoorlijk op. Maar verder denk je bij bloemen niet aan meteen aan eten. Het is dan ook een beetje vreemd dat kruimige aardappelen ook wel bloemig genoemd worden. Het woord 'bloemig' komt vast van het meelbloem. Ook niet meteen een product waarbij je aan de de frisse lente en zomerse bloemetjes denkt. Meer aan wolken stof en witte handen....
Frieda werd voor de nieuwe omslag van mijn boek De Afvallers wel geinspireerd door bloemen. Erg mooi geworden Frieda! Ik ben onder de indruk van je mooie bloemetjes. Misschien juist wel omdat ze een beetje stoffig zijn. Of moet ik zeggen 'bloemig'?

Fleurig!

2009-02-23T21:17:00.000+01:00

De eerste foto's van creabea's druppelen binnen. De vraag om een zelfontworpen omslag voor het boek De Afvallers XXL inspireerden in ieder geval een aantal creatievelingen. Caroline heeft de omslag van deze foto ingestuurd.
Caroline: "Ik heb je tip opgevolgd om iets te gaan doen dat ik leuk vindt en ben ik bezig geweest met het boek de Afvallers xxl om daar een leukere kaft voor te maken. Ik heb er gewoon een stuk inpakpapier omheen gedaan. Want ook ik vond het niet echt een cover om gezellig op tafel te hebben liggen. En blij te lezen dat ik niet de enige ben haha!"
Morgen laat ik een hele andere versie zien!

Ik ben een taart....

2009-02-13T16:29:00.000+01:00

Tja, dan denk je dat je eindelijk het goede recept online zet. En dan is het nog niet goed. Gisteren heb ik al vermeld dat je bladerdeeg moet vergeten en gewoon voor het hartige taartdeeg moet gaan. Maar vandaag kreeg ik van een andere oplettende lezer te horen dat er nog iets anders ontbreekt. Want hoe warm moet de oven staan voor een slordige 40 tot 45 minuten?

Mijn oven, ik zal geen merk noemen, is geen wereldoven. Die moet ik altijd op 200 graden zetten als ik een goed resultaat wil voor koekjes die op 175 graden moeten bakken. Ik kan dan ook alleen maar aanraden om de oven zo tussen de 175 en 200 graden te zetten. Verwarm hem goed voor en bak de taart tot het middendeel ook omhoog is gekomen. Dan is hij echt gaar. Als er in het midden een kuiltje zit dan loopt de taart leeg als hij op tafel staat. En dat willen we natuurlijk niet.....

Maar iedereen die opmerkingen had zegt wel dat hij, de taart dus, erg lekker is! Dus laat je niet ontmoedigen!!!

groetjes,

Yneke Vocking

De goede taart voor dag 24!

2009-02-11T09:28:00.000+01:00

Als je het weet snap je niet dat je over een dergelijke fout heen kan lezen. Toch is het boek De Afvallers XXL vorig jaar drie keer gecheckt. De recepten zelfs nog een keertje extra. Heel veel kleine foutjes zijn er vorig jaar uitgehaald. Jammer genoeg is het recept van dag 24 zonder eieren niet helemaal compleet. En is het nu met ham of met kip? Hieronder daarom het goede recept!

Hartige taart van broccoli en ham

4 plakjes deeg voor hartige taart
400 g broccoliroosjes
100 g gekookte hamreepjes
5 eieren
50 g geraspte 30 + kaas
10 kerstomaatjes
6 augurken
3 bosuitjes
1 zak gemengde sla
2 el olijfolie

Kook de broccoli in 5 minuten beetgaar. Ontdooi bladerdeeg. Vet een springvorm in met een drupje olie en spreid bladerdeeg uit over de vorm. Verdeel de broccoli en hamreepjes over de vorm. Klop de eieren los met 1 el water en peper en zout. Verdeel eimengsel over de broccoli. Strooi de kaas erover. Zet de vorm 40-45 minuten in de hete oven tot de hartige taart gaar is. Halveer de tomaatjes. Snij de augurkjes in plakjes. Hak de bosui fijn. Meng sla met tomaat, bosui en augurk. Maak een dressing van 2 el olijfolie, 2 el augurkennat en peper en zout. Meng dressing met sla en serveer met de hartige taart.

55 minuten

Gerookte kip in stukjes in plaats van ham is ook heel lekker!
En ook voor niet-afvallers erg lekker....

12 februari: het blijkt nog steeds niet goed te zijn. Ik durf bijna niet over Murphy's wet te beginnen. Maar gebruik plakjes deeg voor hartige taart. En vergeef me dat er in het recept gesproken wordt over bladerdeeg....

heb je zelf een mooiere?

2009-02-03T20:45:00.000+01:00

Niet iedereen vindt de omslag van het boek De Afvallers XXL even mooi. Te rood, te SBS6 enzovoort en zo verder. Nu heb ik al eerder gehoord dat mensen een eigen omslag maakten voor het boek. Wanneer je nog weet van de middelbare school hoe je een boek moet kaften, is dat namelijk een leuk karweitje. Vandaag kreeg ik een foto toegemaild van een dergelijke omslag. De heer in kwestie heeft zijn vrouw laten kaften. En zij heeft het werkje creatief afgemaakt waarbij mijn naam als inspiratiebron diende.

Daarom de volgende uitdaging:
Mocht je tussen koken, eten, slapen en sporten nog tijd vinden om jouw originele omslag op de foto te zetten, ik ben erg nieuwsgierig! Stuur je foto naar mij en ik beloon de mooiste omslag met een boekenbon van 25 Euro.

De grote of de kleine?

2009-02-02T21:53:00.000+01:00

Om eerlijk te zijn weet ik niet op de cent af wat een pak melk kost of wat ik wekelijks uitgeef aan volkorenbrood. Maar ik heb ooit iedere cent moeten omdraaien als student. En ook na die magere jaren heb ik regelmatig last gehad van wat krapte in de portemonnee. Dan moet je wel letten op de prijzen en dat is een gewoonte die je maar moeilijk afleert. Door al dat gereken met prijzen en gewichten kom je soms rare zaken tegen. Het was me in Italie al eens opgevallen dat de potten Nutella daar vreemd geprijsd zijn. Een grote pot met twee keer zoveel inhoud kost daar meer dan twee keer zoveel. Dat verwacht je helemaal niet. Maar terug van vakantie bleken niet alleen de Italianen genept te worden. De firma Nutella haalt hier hetzelfde truukje uit. Blijkbaar kijken mensen zo weinig naar de prijs dat ze er vanuit gaan dat een grotere pot relatief goedkoper is. En het truukje levert waarschijnlijk zoveel op dat ik afgelopen zaterdag ontdekte dat ook de firma Heinz zich hier schuldig aan maakt. Voor een heerlijke saus voor bij gehaktbrood had ik veel lekkere tomatenketchup nodig. Maar een grote fles bleek meer dan twee keer zo duur dan een kleinere fles met iets meer dan de helft. Dan liever twee kleine flessen. Blijft het ook langer goed!

Budgetrecept voor gehaktbrood met saus voor zes personen
1 kilo mager rundergehakt
1 ei
2 zakjes gehaktkruiden
1 teen gehakte knoflook
2 sjalotjes gesnipperd
half kopje havermout

Meng dit door elkaar en druk het aan in een niet al te grote ovenschaal. Maak het met een lepel vlak.
Meng voor de saus 250 ml tomatenketchup, 50 gram basterdsuiker, 1 verkruimeld chilipepertje en 50 ml water.
Verdeel de saus over het gehakt en zet de ovenschaal 40 minuten in een oven van 200 graden!

Lekker met een frisse groene salade en wat brood.